PL EN


2016 | XVIII (XXVII) | 23-36
Article title

Neo/modernism – philosophical awareness in art

Content
Title variants
PL
Neo/modernizm - filozoficzna świadomość w sztuce
Languages of publication
EN
Abstracts
EN
We are confronting a major problem with naming the artistic and philosophical moment we have found ourselves in. It should be perceived as significant that the numerous names for the artistic and philosophical responses to modernity pose as their goal the end of post- modernism – as if they were to heal modernism of its disease. Therefore, there have appeared numerous names for “the now”: metamodernism, hypermodernism, remodernism, transmodernism or neomodernism – to enumerate just some of the proposed ones. They position themselves in-between challenge and extension, providing a critique – but also constructive scenarios that appropriate certain themes and methods. The interplay of resistance and perpetuation is ambiguous in all these instances. Nevertheless, the general stance is that their emergence is an attempt to transgress modernism and postmodernism. The problem with neomodernism is already based on the problem with modernism and the unanswered, open questions inherited from it. We are probably living in a trap that we invented ourselves – an interpretation ad infinitum. We may argue, however, that the most important feature of modernist art is that it is philosophical. It has the all-questioning, anaesthetic character. It could be called self-awareness of art or iconoclasm of art. The gaze (seeing) and thinking become one, thought is in the forms. Neomodernism may be a better name for what is happening than the crisis of art.
PL
Doświadczamy obecnie poważnego problem związanego z nazwaniem artystycznego i filozoficznego momentu, w którym się znaleźliśmy. Znaczący wydaje się fakt, że liczne nazwy artystycznych i filozoficznych odpowiedzi na nowoczesność dają sobie za cel zakończenie postmodernizmu – tak jakby miały wyleczyć modernizm z jego choroby. Nazwy, które pojawiły się, aby opisać nasze “teraz” to: metamodernizm, hypermodernizm, remodernizm, transmodernizm czy neomodernizm. Propozycje te stanowią zarazem krytykę jak i kontynuację dotychczasowych trendów. Każdorazowo dialektyczna gra pomiędzy oporem i kontynuacją jest wieloznaczna i skomplikowana. Jednakże ich pojawienie się w sposób ogólny można wiązać z przekraczaniem modernizmu i postmodernizmu. Problem z neomodernizmem oparty jest na nierozwiązanym problemie z modernizmem; odziedziczone zostają te same pytania. Wygląda na to, że żyjemy w pułapce, którą sami wymyśliliśmy, jest nią interpretacja ad infinitum. Można argumentować, że najważniejszą cechą modernistycznej sztuki jest jej filozoficzność, podający wszystko w wątpliwość anestetyczny charakter. Można nazwać ową filozoficzność samoświadomością sztuki lub jej ikonoklastycznością. Wzrok (patrzenie) i myślenie stają się jednym, myśl zawiera się w formach. Być może neomodernizm to lepsza nazwa na to co obecnie się dzieje niż “kryzys”.
Year
Volume
Pages
23-36
Physical description
Dates
published
2016
Contributors
References
  • Berman, M. (1983) All that is Solid Melts into the Air, Verso: New York. de Chassey, E., Raymond S. ed. (2008) Repartir à zéro, comme si la peinture n’avait jamais existé, Musée des beaux arts de Lyon, Hazan: Paris.
  • Déjean, G. (2013) Zéro et Nouvelles Tendences. L’enjeu transrégional [in:] Au nom de l’art.. Enquête sur le statut ambigu des appellation artistiques de 1945 à nos jours. Publication de la Sorbonne : Paris.
  • Friedman, D. (1994) Radical Modernism, Yale University Press: New Haven/London.
  • Gay, P. (2008) Modernism. The Lure of Heresy. From Baudelaire to Beckett and Beyond. W.W. Norton & Company : New York/London.
  • Greenhalgh, P. (2005) The Modern Ideal. The Rise and Collapse of Idealism in the Visual Arts. From the enlightment to postmodernism, V&A Publications: London.
  • http://www.andredurand-gallery2000.com/pages/manifesto, retrieved 6.09.2016
  • Rancière, J. (2005) Chroniques des temps consensuels, Seuil: Paris.
  • Rancière, J. (2012) Figure de l’Histoire, Presses Universitaires de France: Paris.
  • Rancière, J. (1992) Les noms de l’histoire. Essai de poétique du savoir, Seuil: Paris.
  • Rosenau, P.M. (1992) Post-modernism and the social sciences. Insights, inroads, and intrusions, Princeton University Press: Princeton.
  • Viguier, A. (2005) Logique du cadre. Précédents et conséquences de la néo avant-garde, Hôtel des Bains éditions: Verneuil-sur-Avre.
Document Type
Publication order reference
Identifiers
ISSN
1641-9278
YADDA identifier
bwmeta1.element.desklight-041cb4fd-5e06-43f6-a365-6091d2947cc0
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.