PL EN


2017 | 6 | 9 | 27-38
Article title

THE DEVELOPMENT OF RESULTS IN 100M AND 400M SPRINT RACES IN ATHLETES AGED FROM 6 TO 100

Content
Title variants
Languages of publication
EN
Abstracts
The 100 m race is not only a sports discipline but also a way of assessing an athlete’s speed abilities. The run over the distance of 400 metres combines both speed and endurance (anaerobic) capacities. The purpose of the study was to evaluate the development of results in men's 100 and 400m sprint races, taking into account the best performance within the age from 6 to 100. By examining the course and the development of the world's leading sprinters’ careers, the authors took into consideration their best final results achieved each year. They were assigned to three research protocols that included age, successive years of starts, and the period before and after their personal best.The results are presented with arithmetic means and standard deviations (SD). In the comparative analysis of groups of runners over various distances (100 and 400m), the percentage value (%) of the result in relation to the world record over the given distance was chosen as a common element. The research has shown that the age range from 20 to 31 in the 100m race and 20 to 29 in the 400m run respectively, are the best periods for continuation of a sports career suitable for the shortest and longest sprint distance at the highest world level. The development of speed abilities up to the age of 14 is similar to the scale of their regression after the age of 35. Knowledge concerning the change in sports performance level in relation to age provides the opportunity to predict the periods of peak performance in a given sports discipline. This enables a rational and proper planning of the training process.
Year
Volume
6
Issue
9
Pages
27-38
Physical description
Dates
published
2017
Contributors
author
  • Opole University of Technology, Opole
  • University of Physical Education, Katowice
  • University of Physical Education, Katowice
  • Medical University of Silesia, Katowice, Department of Biopharmacy, School of Pharmacy with the Division of Laboratory Medicine in Sosnowiec
References
  • 1. Butler M. 2015. IAAF World Championships. Beijing 2015. Statistic Handbook. IAAF/ATFS, Monaco.
  • 2. Butler M. 2012. IAAF Olympic Games. London 2012. Statistic Handbook. IAAF/ATFS, Monaco.
  • 3. Bompa T.O., Haff G.G. 2010. Periodyzacja. Teoria I metodyka treningu. Biblioteka Trenera, Warszawa.
  • 4. Balyi I., Hamilton A. 1993. Long-term athlete development: train ability in childhood and adolescence. Olympic Coach 16, 4-9.
  • 5. Hohmann A., Lames M., Letzelter M. 2002. Einfuhrung in die Trainingswissenschaft. Wiebelsheim.
  • 6. Iskra J. 2005. Ontogeneza sportowa w lekkoatletycznych konkurencjach szybkościowych. (w: ) P. Kowalski (red.): Problemy badawcze w lekkoatletyce. AWF, Wrocław, 43-46.
  • 7. Iskra J., Walaszczyk A., Skucha J. 2015. Trening mistrzowski w biegach sprinterskich. Akademia Wychowania Fizycznego/Polski Związek Lekkiej Atletyki, Katowice/Warszawa.
  • 8. Kampmiller T. 2000, Teoria a didaktika, Uniwerzita Komenskeho, Bratyslawa, s. 81-85
  • 9. Krawiec S. 1989. Analiza sportowych karier czołowych lekkoatletów polskich z lat 1972-1984. Poznań.
  • 10. Plewnia D. 2016. Przebieg mistrzostwa sportowego zawodników w rzutach lekkoatletycznych. Praca doktorska. AWF Katowice.
  • 11. Płatonow N. 2015. Sistema a podgotowki sportsmienow o olimpijskom sportie. Olimpijskaja literatura, Kijów.
  • 12. Raczek J. 2010, Antropomotoryka. PZWL, Warszawa.
  • 13. Sachnowski K.P. 2002. Sowremiennaja strategija mnogoletniej podgotowki sportsmienow. Wychowanie Fizyczne i Sport 1 (46): 176.
  • 14. Skorowski J. 1968. Badania nad rozwojem wyników lekkoatletów. Lekka Atletyka 4: 11-12.
  • 15. Sozański H. 1986. Zróżnicowanie rozwoju sportowego młodocianych zawodników w zależności od rodzaju treningu. AWF, Warszawa.
  • 16. Sozański H. Zaporożanow W. 1993. Kierowanie jako czynnik optymalizacji treningu. Resortowe Centrum Medyczno-Szkoleniowe Kultury Fizycznej i Sportu, Warszawa.
  • 17. Sozański H. 1999. Podstawy teorii treningu sportowego. Warszawa.
  • 18. Sozański H. 2012. Ku poprawie efektywności systemu szkolenia sportowego (w: ) Kierunki optymalizacji treningu i systemu szkolenia w sporcie wyczynowym- retrospekcja i perspektywy/ (red. W. Moska, J. Jaszczur-Nowicki). Gdańsk, AWFiS, 19-34.
  • 19. Sozański H., Sadowski J., Czerwiński J. 2013. Podstawy teorii i technologii treningu sportowego Tom I, Warszawa-Biała Podlaska, 114-119.
  • 20. Sozański H., Sadowski J., Czerwiński J. 2015. Podstawy teorii i technologii treningu sportowego Tom II, Warszawa-Biała Podlaska, 448-469.
  • 21. Szustin B.N. 2001. Itogi wystuplienia rosyjskich sportsmienow na Igrach XXVII Olimpiady. Teorja i Praktika Fiziczeskoj Kultury 1: 57-62.
  • 22. Tataruch R. 2014. Somatyczne i treningowe uwarunkowania szkolenia dyskoboli o zróżnicowanym poziomie sportowym. Studia i Monografie. Politechnika Opolska, Opole.
  • 23. Vaeyens R., Güllich A., Warr c. R., Philippaerts R. 2009: Talent identification and promotion programmes of Olympic athletes. J. Appl. Physiol. 56.
  • 24. Walaszczyk A. 1994. Przebieg karier sportowych płotkarzy (110 m), Trening 4, 87-90.
  • 25. Wallechinsky D., Loucky J. 2012. The complete book of the Olympics. Aurum Sport, London.
  • 26. Ważny Z., Sozanski H. 1980. W poszukiwaniu elementów do modelu mistrzostwa sportowego- analiza wybranych parametrów uczestników Igrzysk Olimpijskich w Moskwie, Montrealu i Monachium. Sport Wyczynowy 12, 13-56.
Document Type
Publication order reference
Identifiers
YADDA identifier
bwmeta1.element.desklight-09bcd14a-6202-4db9-b2b3-1d0e7d9f4522
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.