PL EN


Journal
2015 | 17 | 53-58
Article title

Rola Chilindaru w historii atoskiego monastycyzmu

Content
Title variants
EN
A Role of Chilendar in the history of athonite monasticism
Languages of publication
PL EN
Abstracts
PL
Los Serbii od tysiąca lat związany jest z atoskim monasterem Chilandar. Sam monaster do momentu przejęcia przez Serbów istniał już od dwustu lat jednakże w 1198 roku został oficjalnie przekazany przez cesarza bizantyńskiego Aleksego III Angelosa, serbskiemu królowi Stefanowi Nemanii (przyjął mnisze imię Symeon) oraz jego synowi Rastko, który przyjął na Atosie mnisze imię Sawa. Ci dwaj późniejsi święci Cerkwi serbskiej przeszedłszy na Atosie przez wszystkie stopnie życia monastycznego sprawili, że monaster Chilendar stał się centrum życia kulturowo – duchowego, jak również i politycznego czasach niewoli osmańskiej. To tutaj na tle przepięknej atoskiej przyrody w klimacie modlitwy i zaciszu bogatych zbiorów chilendarskiej biblioteki, najwybitniejsze autorytety zarówno duchowne jak i świeckie otrzymały przygotowanie dla pracy zarówno misyjnej jak i politycznej co było bardzo istotne w szczególności w czasach pięćset letniej niewoli tureckiej. Wszelką pomoc przychodzącą z zewnątrz, okupowanej Serbii jak również z prawosławnej Rosji i rumuńsko-mołdawskich możnowładców chilendarscy ojcowie dzielili pomiędzy wszystkie potrzebujące atoskie monastery nie bacząc na pochodzenie etniczne ich mnichów. Te małe sumy przeznaczane było do opłacania drakońskich podatków i renowacji podupadających atoskich monasterów. Po uzyskaniu niepodległości Serbia po okresie pięćsetletniego polityczno-kulturowo- religijnego niebytu musiała utorować sobie drogę do odnalezienia się w nowej europejskiej rzeczywistości. Również los Chilendaru nie pozostał obojętny dla formułującej się na od nowa serbskiej państwowości. Monaster zapełnił się na nowo serbskimi mnichami. Odbudowywali oni nie tylko struktury życia monastycznego ale kładli podwaliny dla dalszego duchowo-kulturalnego rozwoju wyzwolonej z islamskiej niewoli swojej serbskiej ojczyzny.
EN
The very destiny of Serbia has been connected with the athonite monastery Chilendar since thousand year. Monastery Chilendar since being accepted by the Serbian king had existed for 200 years before as a simple athonite monastery. However in 1198 it was officially given by the byzantine emperor Aleksios III Angelos to the Serbian king Stefan Nemania (his monastic name was Simeon) and his son duke Rastko who later became monk Sava. Those two saints of the Serbian Orthodox Church caused that monastery Chilendar had become the very center of the spiritual and cultural life of the Serbian state and political life during the osman slavery as well. Here in the climate of beautiful athonite nature, in the climate of prayer and in the shelter of the reach collection of libraries. Many of Serbian outstanding personalities received here spiritual and secular training needed for the mission and political work during years of the ottoman slavery. The very help coming from orthodox Russia and Romanian and Moldavian nobility, fathers of Chilendar sheared to the all athonite monasteries being in need regardless of ethnic descend of monks. Those little sums were directed to pay large taxes and renovations of monasteries that were in very bed state. After 500 period of the political-cultural and religious non-existence, Serbia paved the way for new European reality. Also the fate of the Chilendar had not remain neutral for the reconstructed new Serbian state. Once more monastery was filled up the serbian monks. That had rebuild the structures of the monastic life and created the very base for the further development of liberated from the Islamic slavery their Serbian country.
Keywords
PL
EN
Journal
Year
Volume
17
Pages
53-58
Physical description
References
  • Begovic N., Istoria Srpske Crkve, Novi Sad 1977.
  • Doroszkiewicz B., Monastycyzm Bizantyński od IX do połowy XV wieku, Białystok 2009.
  • Dasic D., Sveti Sava,Spomenica, Beograd 1969.
  • Medakovic D., Chilandar, Beograd 1978.
  • Znosko A., Kanony Kościoła Prawosławnego, Wydawnictwo Bratczyk, Hajnówka 2000.
  • Кадас C., Святая Гора Афон, Издателство: EKDOTIKE ATHENON, Афины 2009.
  • Νιχωριτης Κ. Γ. Η., Επιδραση του Αγιου Ορους στον Πνευματικο βιο των Σλαβων, Εκδοτικος Οικος Αντ., Σταμουλη 2004.
  • Ποποβιττς I., Βιος και πολιτεια των αγιων πατερων ημων Σαββα και Συμεων, Αθηνα 1975.
  • Σουλη Γ., Ο τσαρος Στεφανος Δουσαν και το Αγιο Ορος, Επετιηρις, Agion Oros 1965.
  • Ταραντιδης Ι., Ιστορια της Σερβικης Εκκλησιας, Εκδοσεις: Αθων Κυριακιδη-Θεσσαλονικη.
Document Type
Publication order reference
Identifiers
YADDA identifier
bwmeta1.element.desklight-209bdba3-1025-4734-b1d5-14bed7af01d8
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.