PL
Autor artykułu zidentyfikował włoską podstawę „Dworu cesarza tureckiego” (1646) Szymona Starowolskiego, bardzo popularnego niegdyś utworu prozaicznego, łączącego opis topograficzny i informacje praktyczne (dotyczące np. handlu) z przedstawieniem zwyczajów panujących na dworze sułtana oraz wiadomościami na temat islamu. Polski pisarz przełożył wspomnienia Żyda lewantyńskiego znanego jako Domenico Hierosolimitano (1552/55–1622), opublikowane przez Alfonsa Chierici pt. „Vera relatione della gran città di Costantinopoli et in particolare del serraglio del Gran Turco” (Bracciano 1621, wyd. 2: 1639). Starowolski korzystał najprawdopodobniej z drugiego wydania, poddając pierwowzór rozmaitym zabiegom adaptacyjnym: wprowadzał uzupełnienia, precyzował sformułowania oryginału, podzielił całość na mniejsze rozdziały, zmieniał kolejność niektórych partii itp.
EN
The author of the article identified the Italian original of Szymon Starowolski’s “Dwór cesarza tureckiego (The Court of the Turkish Emperor),” a formerly vastly popular piece of prose which mingles a topographic description and practical particulars (referring to e.g. trade) with a presentation of customs at the sultan’s court and with informations about Islam. The Polish writer translated the memories of a Levantine Jew known as Domenico Hierosolimitano (1552/55–1622) and published by Alfonso Chierici under the title “Vera relatione della gran città di Costantinopoli et in particolare del serraglio del Gran Turco” (Bracciano 1621, second ed. 1639). Most probably Starowolski used the second edition and adapted the original to compose his translation in various ways, namely made additions, specified the original wording, divided the original into smaller chapters, and changed the order of some text’s fragments.