PL EN


2018 | 1(120) "Motywacja na różne sposoby, czyli znane problemy w nowych odsłonach" / "Various Approaches to Motivation or a New Look and Old Problems" | 155-166
Article title

Wyzwania e-kultury dla specjalistów z zakresu zarządzania zasobami ludzkimi

Title variants
EN
Challenges of E–Culture for Human Resource Specialists
Languages of publication
PL
Abstracts
PL
Innowacyjność jest istotnym czynnikiem pozwalającym organizacji dostosować się do zachodzących zmian gospodarczych. Właściwa kultura organizacyjna oraz zarządzanie zasobami ludzkimi to niezbędne narzędzia wzmacniające konkurencyjność przedsiębiorstwa. Odpowiednie dobranie narzędzi personalnych wspierających zmiany organizacyjne to wyzwanie dla specjalistów z zakresu zarządzania zasobami ludzkimi. E-kultura stanowi przykład adaptacji do uwarunkowań organizacji wirtualnej. Artykuł prezentuje najnowsze trendy dotyczące zarządzania zasobami ludzkimi w e-kulturze na podstawie studium funkcji personalnej. Celem artykułu jest analiza skutecznych praktyk zarządzania zasobami ludzkimi w organizacji wirtualnej w oparciu o analizę wymiarów e-kultury. Wyniki badań wskazują na instrumentarium wykorzystywane do kształtowania środowiska pracy, sprzyjającego: kooperacji, poczuciu zaufania, identyfikacji i zaangażowaniu, pomimo wyzwań wynikających z wirtualizacji organizacji. Wnioski zawierają praktyczne wskazówki dotyczące kształtowania e-kultury.
EN
Innovative solutions are a prime factor allowing organizations to adapt to a changing economy. An appropriate organizational culture and human resource management tools are core elements empowering competitiveness. Properly selected personnel tools supporting organizational changes are a challenge for specialists in the area of human resource management. E–culture is an example of how to adjust to new economic situations in the case of a virtual organization. This paper presents the newest HR trends in e–culture on the basis of a study of the personnel function. The aim of the article is analysis of effective human resource management practices in a virtual organization on the basis of an analysis of e–culture elements. Research results identify the set of instruments used in shaping the work environment so as to foster cooperation, a sense of trust, identification, and commitment in spite of challenges stemming from a virtual organization. Conclusions include practical suggestions relating to the molding of an e–culture.
Contributors
  • Wydział Administracji i Nauk Społecznych, Politechnika Warszawska, Warszawa, Polska, helenska@o2.pl
References
  • Alawamleh M., Popplewell K. (2011), Interpretive structural modelling of risk sources in a virtual organisation, International Journal of Production Research, vol. 49, nr 20.
  • Au Y., Marks A. (2012), Virtual teams are literally and metaphorically invisible, Forging identity in culturally diverse virtual teams, Employee Relations, vol. 34, z. 3.
  • Balthazard P., Cooke R., Potter R. (2006), Dysfunctional culture, dysfunctional organization: Capturing the behavioral norms that form organizational culture and drive performance, Journal of Managerial Psychology, t. 21, nr 8.
  • Belout A., Dalona S., Saba T. (2001), Trends and emerging practices in human resource management – The Canadian scene, International Journal of Manpower, tom 22, nr 3.
  • Bergiel B., Bergiel E., Balsmeier P. (2008), Nature of virtual teams: a summary of their advantages and disadvantages, Management Research News, vol. 31, z. 2.
  • Bulińska-Stangrecka H. (2016a), Kultura organizacji wirtualnych. Charakterystyka e-kultury, Acta Universitatis Lodziensis Folia Oeconomica, t. 3, nr 321.
  • Bulińska-Stangrecka H. (2016b), The Impact of Information and Communication Technologies on E-cultur, Global Management Journal, nr 8.
  • Castels E. (2007), Społeczeństwo sieci, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  • Derven M. (2016), Four drivers to enhance global virtual teams, Industrial and Commercial Training, vol. 48, z. 1.
  • Drigas A., Pouliou M. (2013), E-Culture Techniques and Applications, Journal International Journal of Knowledge Society Research archive, vol. 4, z. 4, październik.
  • Farkas M., Török L. (2011), Knowledge Workers, Competencies, Vitality and Management, Polish Journal of Management Studies, nr 4.
  • Graber S. (2015), Collaboration: Why Remote Work Thrives in Some Companies and Fails in Others, Harvard Business Review, 20 marca,<https://hbr.org/2015/03/why-remote-work-thrives-in-some-companies-and-fails-in-others>.
  • Gressgard L. J. (2011), Virtual team collaboration and innovation in organizations, Team Performance Management: An International Journal, vol. 17, z. 1/2.
  • Gueutal H. (2009), HR and our virtual business world, Journal of Managerial Psychology, t. 24, nr 6.
  • Jemielniak D. (2013), Życie wirtualnych dzikich, Warszawa, Poltext.
  • Jesuthasan R. (2017), HR’s new role: rethinking and enabling digital engagement, Strategic HR Review, t. 16, nr 2.
  • Kanter R. M. (2001), Evolve! Succeding In the Digital Culture of Tomorrow, Boston, Harvard Business School Press.
  • Koles B., Nagy P. (2014), Individual and professional development in the digital age: Towards a conceptual model of virtual worlds for organizations, Management Research Review, vol. 37, z. 3.
  • Laforet S. (2016), Effects of organizational culture on organizational innovation performance in family firms, Journal of Small Business and Enterprise Development, vol. 23, z. 2.
  • MacKenzie K., Buckby S., Irvine H. (2013), Business research in virtual worlds: possibilities and practicalities, Accounting, Auditing & Accountability Journal, vol. 26, z. 3.
  • Noor K. (2008), Case Study: A Strategic Research Methodology Case Study: A Strategic Research Methodology, American Journal of Applied Sciences, vol. 5, z. 11.
  • Oertig M., Buergi T. (2006), The challenges of managing cross-cultural virtual project teams, Team Performance Management: An International Journal, vol. 12, z. 1/2.
  • Painter G., Posey P., Austrom D., Tenkasi R., Barrett B., Merck B. (2016), Sociotechnical systems design: coordination of virtual teamwork in innovation, Team Performance Management, vol. 22, z. 7/8.
  • Paoli D., de, Ropo A., Sauer E. (2014), Disappearing Bodies in Virtual Leadership? w Ladkin D., Taylor S. T. (red.), The Physicality of Leadership: Gesture, Entanglement, Taboo, Possibilities, Monographs in Leadership and Management, vol. 6.
  • Patil S., Kant R. (2012), Organizational culture a HR strategy for successful knowledge management, Strategic HR Review, vol. 11, z. 6.
  • Peters L., Manz C. (2007), Identifying antecedents of virtual team collaboration, Team Performance Management: An International Journal, vol. 13, z. 3/4.
  • Priego-Roche L., Front A., Rieu D. (2016), A framework for virtual organization requirements, Requirements Engineering, vol. 21.
  • Rashid M., Sambasivan M., Johari J. (2003), The influence of corporate culture and organisational commitment on performance, Journal of Management Development, vol. 22, z. 8.
  • Schein E. H. (2004), Organizational Culture and Leadership, San Francisco, Jossey-Bass.
  • Stake R. (1995), The Art of Case Study Research, Thousand Oaks, California, SAGE Publications, Inc.
  • Smith G. R., Kleiner B. H. (1987), Differences in Corporate Cultures and their Relationship to Organisational Effectiveness, Leadership & Organization Development Journal, vol. 8, z. 5.
  • Zaborek P. (2007), Studium przypadku jako metoda badawcza pracy doktorskiej, w Kuciński K. (red.), Doktoranci o metodologii nauk ekonomicznych, Warszawa, Szkoła Główna Handlowa.
  • Zarządzanie Zasobami Ludzkimi z lat 2008–2010.
  • Zuofa T., Ochieng E. G. (2017), Working separately but together: appraising virtual project team challenges, Team Performance Management: An International Journal, vol. 23, z. 5/6.
Document Type
Publication order reference
Identifiers
ISSN
2543-4411
YADDA identifier
bwmeta1.element.desklight-23f21e19-d36c-436f-b305-22381211c73e
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.