PL EN


2015 | 2(7) | 99-129
Article title

Takie buty? "Commedia della lingua" Tymoteusza Karpowicza

Authors
Content
Title variants
EN
So That’s It? Tymoteusz Karpowicz’s Commedia della lingua
Languages of publication
PL
Abstracts
EN
The article constitutes an attempt at an extended analysis of Tymoteusz Karpowicz’s posthumously published poem, Commedia dell’arte, which concentrates on numerous intertextual references operating within it (for example the references to D. Defoe’s and Ch. Baudelaire’s texts, to the figure of a fool, G. Tiepol’s painting or Bolesław Leśmian’s poems). It is the author’s firm belief that these references cannot be treated as mere erudite ornaments but should be acknowledged as the strategies revealing the hidden sense of the text. The latter turn out to lead the reader in the direction which shall be today called postsecular: although the text talks about God who has abandoned the world, and as such may be recognized as a story about secularization, I treat it as “inscribed positively in the destiny of kenosis” (G. Vattimo). Such a reading may be supported by a mimological correspondence between the strategies hindering a reading on the plane of expression and an affirmation of kenosis on the plane of content.
Year
Issue
Pages
99-129
Physical description
Contributors
References
  • Agamben Giorgio. 2010. O zaletach i niedogodnościach życia wśród widm. W Nagość, pł. Krzysztof Żaboklicki. Warszawa: W.A.B.
  • Baczewska Agnieszka. 2013. „Europejskie narodziny Arlekina. Korzenie, rozwój i przetrwanie błazna –najsłynniejszej postaci komedii dell’arte”. Źródła Humanistyki Europejskiej 1.
  • Balcerzan Edward. 1971. Składnia świata Tymoteusza Karpowicza. W Oprócz głosu. Szkice krytycznoliterackie. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy.
  • Balcerzan Edward. 1972. Przez znaki. Granice autonomii sztuki poetyckiej. Na materiale polskiej poezji współczesnej. Wydawnictwo Poznańskie.
  • Berthold Margot 1980. Historia teatru, pł. Danuta Żmij-Zielińska. Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe.
  • Bieńkowska Ewa. 2000. Co mówią kamienie Wenecji. Gdańsk: Słowo, Obraz, Terytoria.
  • Bieńkowski Zbigniew. 1993. Arcydzieło uporu. W Ćwierć wieku intymności. Szkice o poezji i niepoezji. Warszawa: Agawa.
  • Bogalecki Piotr. 2011. Trudne lasy ironii. Romantyzm i lingwizm. W „Niedorozmowy”. Kategoria niezrozumiałości w poezji Krystyny Miłobędzkiej. Warszawa: Narodowe Centrum Kultury.
  • Bogalecki Piotr. 2014. „Nazwa – więzi – miasta. Poezja Witolda Wirpszy w perspektywie postsekularnej”. Pamiętnik Literacki 4: 40–66.
  • Brzostowska-Tereszkiewicz Tamra. 2003. „Sofia zaklęta w baśniową carewnę. „Pieśni Wasilisy Priemudroj” Bolesława Leśmiana wobec rosyjskiej poezji symbolistycznej”. Pamiętnik Literacki 3: 27-49.
  • Cieślak-Sokołowski Tomasz. 2011. Moment lingwistyczny. O wczesnym pisarstwie Ryszarda Krynickiego i Stanisława Barańczaka. Kraków: Universitas.
  • Czerwiński Marcin. 2013. Poza sieciami – w nurcie lektury. Urzeczenie czytelnika ułamkami Karpowiczowskich sensów. W Urzeczenie. Locje literatury i wyobraźni, red. Mariusz Jochemczyk, Miłosz Piotrowiak. Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego.
  • Dziadek Adam. 1993. Interpretant– zarys zagadnienia. W Znajomym gościńcem. Prace ofiarowane Profesorowi Ireneuszowi Opackiemu, red. Tadeusz Sławek, Aleksander Nawarecki, Dariusz Pawelec. Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego.
  • Goldoni Carlo. 2011. Teatr komediowy, pł. Jolanta Dygul. Gdańsk: Słowo, Obraz, Terytoria.
  • Grabowski Artur . 20120. Poeta osobisty. W Joanna Roszak: W cztery strony naraz. Wrocław: Biuro Literackie.
  • Gutowski Wojciech. 1994. Literatura wobec sacrum. Wątpliwości i propozycje. W Wśród szyfrów transcendencji. Szkice o sacrum chrześcijańskim w literaturze polskiej XX wieku. Toruń: Wydawnictwo Uniwersytetu Mikołaja Kopernika.
  • Iacomelli Carlotta Lenzi. 2011. Wielka historia sztuki. T. 6: Rokoko i klasycyzm, pł. Tamara Łozińska. Warszawa: Arkady.
  • Joseph Charles M. 2012. Strawiński. Geniusz muzyki i mistrz wizerunku, pł. Aleksander Laskowski. Warszawa: Świat Książki.
  • Karpowicz Tymoteusz. 1975. Poezja niemożliwa. Modele Leśmianowskiej wyobraźni. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.
  • Kokoszka Magdalena. 2011. Antologia niemożliwa. Przypadek „Słojów zadrzewnych” TymoteuszaKarpowicza. Katowice: Agencja Artystyczna "Para" Zenon Dyrszka.
  • Kołakowski Leszek. 1959. „Kapłan i błazen. Rozważania o teologicznym dziedzictwie współczesnego myślenia”. Twórczość 10.
  • Kopaliński Władysław, red. 1985. Słownik mitów i tradycji kultury. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy.
  • Kott Jan. 1986. Ionesco albo śmierć w ciąży. W Kamienny potok. Eseje. Londyn: Aneks.
  • Kott Jan. 1991. Powrót Arlekina. W Pisma wybrane. T. 3: Fotel recenzenta. Warszawa: Krąg.
  • Krasoń Katarzyna. 2006. „Fałszywa ontologia” Leśmiana w wierszach Karpowicza. W Podziemne wniebowstąpienie. Szkice o twórczości Tymoteusza Karpowicza, red. Bartosz Małczyński, Kuba Mikurda, Joanna Mueller. Wrocław: Biuro Literackie.
  • Kuźma Erazm. 2006. Kto mówi w „Odwróconym świetle” Tymoteusza Karpowicza? W Podziemne wniebowstąpienie. Szkice o twórczości Tymoteusza Karpowicza, red. Bartosz Małczyński, Kuba Mikurda, Joanna Mueller. Wrocław: Biuro Literackie.
  • Lipski Jan Józef. 2006. Ku intelektualistycznemu symbolizmowi. W Podziemne wniebowstąpienie. Szkice o twórczości Tymoteusza Karpowicza, red. Bartosz Małczyński, Kuba Mikurda, Joanna Mueller. Wrocław: Biuro Literackie.
  • Łukasiewicz Jacek. 2006. Symetrie Karpowicza. W Podziemne wniebowstąpienie. Szkice o twórczości Tymoteusza Karpowicza, red. Bartosz Małczyński, Kuba Mikurda, Joanna Mueller. Wrocław: Biuro Literackie.
  • Malej Izabella. 2002. Syndrom budy jarmarcznej, czyli symbolizm rosyjski w kręgu arlekinady (A. Błok i A. Bieły). Uniwersytet Wrocławski.
  • Małczyński Bartosz. 2010. Rozwiązywanie tekstów. Poetyckie polimorfie Tymoteusza Karpowicza. Kraków: Universitas.
  • Małczyński Bartosz. 2014. Wstęp. W Tadeusz Karpowicz: Utwory poetyckie, red. Bartosz Małczyński. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.
  • Man Paul de. 2000. Pojęcie ironii. W Ideologia estetyczna, pł. Artur Przybysławski. Gdańsk: Słowo, Obraz, Teryrtoria.
  • Markowski Michał Paweł. 2007. Polska literatura nowoczesna. Leśmian, Schulz, Witkacy. Kraków: Universitas.
  • Miklaszewski Konstanty. 1961. Komedia dell’arte, czyli teatr komediantów włoskich XVI, XVII, XVIII wieku, pł. Sława i Michał Browińscy. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.
  • Miller Joseph Miller. 1985. The Linguistic Moment. From Wordsworth to Stevens. Princeton Legacy Library.
  • Momro Jakub. 2011. „Karpowicz: zarys encyklopedyczny”. Przystanek Literacki 3.
  • Nicoll Alladyce. 1967. W świecie Arlekina. Studium o komedii dell’arte, pł. Antoni Dębnicki. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy.
  • Płaszczewska Olga. 2005. Błazen i błazeństwo w dramacie romantycznym. Studium komparatystyczne. Kraków: Universitas.
  • Riffaterre Michael. 1988. „Semiotyka intertekstualna: interpretant”, pł. Krystyna i Jerzy Faliccy. Pamiętnik Literacki 1: 297-314.
  • Rzepińska Maria. 1979. Siedem wieków malarstwa europejskiego. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.
  • Rzepińska Maria. 1989. Historia koloru w dziejach malarstwa europejskiego. T. 2. Warszawa: Arkady.
  • Schlegel Friedrich. 2009. Fragmenty, pł. Carmen Bartl. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.
  • Sobieska Anna. 2005. Twórczość Leśmiana w kręgu filozoficznej myśli symbolizmu rosyjskiego. Kraków: Universitas.
  • Starobinski Jean. 1997. 1789. Emblematy rozumu, pł. Maryna Ochab. Warszawa: Czytelnik.
  • Sznajderman Monika. 2014. Błazen. Maski i metafory. Warszawa: Iskry.
  • Surma-Gawłowska Monika. 2008. Narodziny teatru zawodowego: komedia „dell’arte”. W Historia teatru i dramatu włoskiego . T. 1: Od XIII do XVIII wieku, Jadwiga Miszalska, Monika Surma-Gawłowska. Kraków: Universitas.
  • Taylor Chalres. 2007. A Secular Age. Cambridge, Mass. Trznadel Jacek. 2006. Metafizyczna silva rerum.
  • Tischner Łukasz. 2013. Gombrowicza milczenie o Bogu. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.
  • Turska Irena. 1989. Przewodnik baletowy. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne.
  • Vattimo Gianni. 2001. Poza interpretacją. Znaczenie hermeneutyki dla filozofii, pł. Katarzyna Kasia. Kraków: Universitas.
  • Vattimo Gianni. 2010. Wiek interpretacji. W Richard Rorty, Gianni Vattimo: Przyszłość religii, pł. Sławomir Królak. Kraków: Universitas.
  • Winiecka Elżbieta. 2012. Z wnętrza dystansu. Leśmian – Karpowicz– Białoszewski – Miłobędzka. Poznań: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza.
Document Type
Publication order reference
Identifiers
EISSN
2084-0772
YADDA identifier
bwmeta1.element.desklight-28406316-5a10-4b35-9ade-13d59514f54c
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.