PL EN


2016 | 11 | 137-151
Article title

Polityczna rozrywka czy nowa retoryka? W stronę współczesnej widoczności medialnej polityków

Content
Title variants
EN
Political Entertainment or New Rhetoric? Towards Contemporary Media Visibility of Politicians
Languages of publication
PL
Abstracts
EN
Numerous variables must be considered in an analysis of paradigms used to create the image of a politician in the contemporary media space. The author aims to describe the changes that have occurred in Poland in this area since the year 2015 (two concurrent election campaigns), associated with a completely new way of perception and thus with a new set of tools used to create the media image of a politician. The discussion is based on an original research category: a politician understood as a MediaEgo who exists in a complex media and political reality termed the MediaPolis. The contents of the Pudelek.pl web portal are discussed to identify the methods used to create the image of one of Polish politicians (who are analyzed by the author in terms of MediaEgo existence), President Andrzej Duda.
Contributors
  • Uniwersytet Pedagogiczny w Krakowie
References
  • Bader K., 2012, Medialisierung der Parteien, Politerisierung der Medien, München.
  • Biskup B., 2012, Prowadzenie kampanii permanentnej w Polsce. Uwagi na temat zjawiska i wykorzystywanych narzędzi, „Studia Politologiczne”, nr 24, s. 132–148.
  • Boje D.M., Tourani N., 2012, Storytelling, czyli o materialności praktyk opowiadania, [w:] D. Jemielniak, Badania jakościowe. Podejścia i teorie, tom I, Warszawa, s. 212–240.
  • Corner J., 2003, Mediated Persona and Political Culture, [w:] J. Corner, D. Pels, Media and the Restyling of Politics. Consumerism, Celebrity, and Cynism, London, s. 68, [za:] D. Piontek, Komunikowanie polityczne i kultrura popularna. Tabloidyzacja informacji o polityce, Poznań 2011.
  • Cwalina W., 1999, Interakcje paraspołeczne między widzami a osobami prowadzącymi programy telewizyjne, [w:] Psychologiczne aspekty odbioru telewizji, red. P. Francuz, Lublin, s. 54–62.
  • Dobek-Ostrowska B., 2007, Komunikowanie polityczne i publiczne, Wrocław.
  • Głowiński M., Kostkiewiczowa T., Okopień-Sławińska A., Sławiński J., 1988, Słownik terminów literackich, Wrocław – Warszawa – Kraków – Gdańsk – Łódź.
  • Jabłoński W., 2007, Kreowanie informacji. Media relations, Warszawa.
  • Keen A., 2007, Kult amatora. Jak internet niszczy kulturę, tłum. M. Bernatowicz, K. Topolska-Ghariani, Warszawa.
  • Kuhn T., 1968, Struktura rewolucji naukowych, Warszawa.
  • Lichański J.Z., 2007, Retoryka. Historia – teoria – praktyka, t. 1: Historia i teoria retoryki, Warszawa, s. 61 i 71.
  • Matysek M., 2007, „Opowiadać znaczy żyć”, czyli o pewnym sposobie rozumienia narracji, „Kultura Współczesna”, nr 2, s. 40–50.
  • Michalczyk S., 2009, Pojęcie mediatyzacji w nauce o komunikowaniu, [w:] Mediatyzacja kampanii politycznych, red. M. Kolczyński, M. Mazur, S. Michalczyk, Katowice, s. 17–34.
  • Nowak E., 2009, Komercjalizacja komunikacji politycznej – infotainment i politainment w programach informacyjnych, „Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska”, t. 16, 2 Sectio K, s. 201–213.
  • Olczyk T., 2009, Politrozrywka i popperswazja. Reklama telewizyjna w polskich kampaniach wyborczych XXI wieku, Warszawa.
  • Olczyk T., 2013, Teoria i praktyka celebrytyzacji politycznej. Celebryci polityczni w internetowych serwisach plotkarskich, „Środkowoeuropejskie Studia Polityczne”, nr 1, s. 71–90.
  • Oniszczuk Z., 2011, Mediatyzacja polityki i polityzacja mediów. Dwa wymiary wzajemnych relacji, „Studia Medioznawcze”, nr 4, s. 11–23.
  • Perelman Ch., 2002, Imperium retoryki. Retoryka i argumentacja, tłum. M. Chomicz, Warszawa.
  • Pfetsch B., Greyer J., Trebbe J. (red.), 2013, MediaPolis – Kommunikation zwischen Boulevard und Parlament. Strukturen, Entwicklungen und Probleme von politischer und zivilgesellschaftlicher Öffentlichkeit, München.
  • Pindel R., 2003, Nowa retoryka w ujęciu Chaima Perelmana oraz Lucie Olbrechts-Tyteca w kontekście badania tekstu biblijnego, „Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne”, t. 36, s. 414–436.
  • Piontek D., 2001, Media polityczne w Polsce, „Studia Medioznawcze”, nr 2, s. 39–50.
  • Piontek D., 2011, Komunikowanie polityczne i kultura popularna. Tabloidyzacja informacji o polityce, Poznań.
  • Piontek D., Annusewicz O., 2013, Polityka popularna: celebrytyzacja polityki, politainment, tabloidyzacja, „E-politicon”, nr 5, s. 6–28, http://cejsh.icm.edu.pl/cejsh/element/bwmeta1.element.desklight-a7aa4c22-3d78-4bb7-9c6d-1a34dfb50473 (dostęp: 7.12.2016).
  • Piontek D., Hordecki B., Ossowski S., 2013, Tabloidyzacja dyskursu politycznego w polskich mediach, Poznań.
  • Postman N., 2004, Zabawić się na śmierć. Dyskurs publiczny w epoce show-businessu, tłum. L. Niedzielski, Warszawa.
  • Pliszka S., Korbel E., Sieradzka I., Kozłowska M., 2008 (grudzień), Raport PBI, http://pbi1.home.pl/s/p/artykuly/10/104/raport.pdf (dostęp: 18.04.2016).
  • Sasińska-Klas T., 2014, Mediatyzacja a medializacja sfery publicznej, „Zeszyty Prasoznawcze”, nr 2, s. 162–175.
  • Vall du M., Walecka-Rynduch A., 2012, Politicaltainment jako przejaw tabloidyzacji polityki, „Państwo i Społeczeństwo”, nr 1, s. 107–121.
  • Wojcik K., 1999, Public Relations od A do Z, Warszawa.
Document Type
Publication order reference
Identifiers
YADDA identifier
bwmeta1.element.desklight-2fc7c3ea-3db1-4b94-bb6a-15ed375458e5
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.