PL EN


2016 | 1(28) | 233-250
Article title

Karnoprawne aspekty przestępstwa fałszerstwa intelektualnego

Content
Title variants
EN
Intellectual forgery of documents in Poland
Languages of publication
PL EN
Abstracts
EN
This article is based on literature analysis and selected law regulations typified in the XXXIV section of the Penal Code titled Offence Against Reliability of Documents. In the introductory paragraph the authors present the social perspective of forgeries in documents which may affect the confidence granted to official and private documents. This subject chosen for research is a very current one because the forgeries in documents are very popular illegal activities. They also discuss theoretical aspects of the legal definition of the document and show various aspects of the Article 271 of the Penal Code for instances the subject and forms of the criminal offences, procedures and sanctions. Besides the theoretical aspects in the last section were analyzed the examples of judicial practice. In this thesis the authors mainly used analytical method so necessary for understanding details criminal offences of forgery in documents stipulated by art. 271 of the Penal Code. The sources which were used are mostly represented by law magazines, lectures, judicial practice and legislation and jurisprudence websites. All of them being listed in the bibliography.
PL
Niniejszy artykuł powstał na podstawie analizy literatury oraz wybranych przepisów prawnych stypizowanych w rozdziale XXXIV kodeksu karnego (dalej: kk), zatytułowanym Przestępstwa przeciwko wiarygodności dokumentów. Jako wstęp do opracowania autorzy scharakteryzowali zjawisko fałszerstw w wymiarze społecznym oraz przedstawili definicję legalną dokumentu. Przeanalizowali także współzależności między teoretyczną a prawną definicją fałszerstwa. Dalszą, najobszerniejszą zarazem część opracowania stanowi analiza rodzajowego przedmiotu ochrony art. 271 kk oraz strony przedmiotowej i podmiotowej fałszerstwa intelektualnego. Następnie autorzy wyróżniają konstytutywne cechy funkcjonariusza publicznego i „innej uprawnionej osoby” oraz wskazują podstawową wskazówkę interpretacyjną, jaką należy kierować się przy objaśnianiu ich karnoprawnego znaczenia. Tematyka artykułu sytuuje się także w obszarze podstawowego, uprzywilejowanego i kwalifikowanego typu przestępstwa poświadczenia nieprawdy. Zaprezentowany zostaje również zawarty w judykatach sądów powszechnych kierunek interpretacji. Pracę zamykają wnioski końcowe stanowiące rekapitulację przedstawionych rozważań.
Year
Issue
Pages
233-250
Physical description
Dates
published
2016
Contributors
  • Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie Wydział Nauk Historycznych i Społecznych, izabela.maria@op.pl
  • Komenda Główna Policji Gabinet Komendanta Głównego Policji Wydział ds. Parlamentarnych i Informacji Publicznej
  • Wałbrzyska Wyższa Szkoła Zarządzania i Przedsiębiorczości Wydział Zarządzania i Administracji, p.falenta@gmail.com
References
  • Błachut, J. (2011). Dokument jako przedmiot ochrony prawnokarnej, Wydawnictwo Wolters Kluwer Polska sp. z o.o.,Warszawa.
  • Buchała, K. (1972). Odpowiedzialność za przestępstwa kwalifikowane przez następstwa czynu, „Wojskowy Przegląd Prawniczy” 4(1), s. 19.
  • Daniluk, P. (2014). Pojęcie korzyści majątkowej w prawie karnym, „Wojskowy Przegląd Prawniczy” 4(1), s. 37.
  • Duży, J. (2013). Zorganizowana przestępczość podatkowa w Polsce. Zwalczanie przestępnego nadużycia mechanizmów podatków VAT i akcyzowego, Wydawnictwo Wolters Kluwer Polska sp. z o.o.,Warszawa.
  • Goc, M. (2012). Fałszerstwa dokumentów – trochę historii, „Człowiek i Dokumenty” 4(2), s. 20.
  • Iwaniuk, P. (2009). Glosa do wyroku SN z 4 IX 2008 r., V KK 171/08, „Prokurator” 4(3), s. 126–134.
  • Marek, A. (2000). Prawo karne, Wydawnictwo C.H. Beck,Warszawa.
  • Ochman, P. (2009). Spór o pojęcie dokumentu w prawie karnym, „Prokuratura i Prawo” 12(1), s. 20–36.
  • Piórkowska-Flieger, A. (2004). Fałsz dokumentu w polskim prawie karnym, Kraków, Zakamycze.
  • Szwarc, A. (1955). Fałszerstwo dokumentów w świetle kryminalistyki, Wydawnictwo Prawnicze,Warszawa.
  • Tazbir, J. (2011). Od Sasa do Lasa, Wydawnictwo Iskry sp. z o.o.,Warszawa.
  • Wróbel, W. (2014). Kodeks Karny. Część szczególna, t. II. Komentarz do art. 270 k.k. teza 25, Warszawa, Wydawnictwo Lex Omega,Warszawa.
  • Zabłocki, R. (2014). Propozycje zmian Kodeksu Karnego w zakresie przestępstw przeciwko dokumentom, „Człowiek i dokumenty” 4(1), s. 40.
  • Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz.U. z 2013 r. nr 267).
  • Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (tekst jednolity: Dz.U. z 2014 r. nr 101).
  • Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (tekst jednolity: Dz.U. z 1997 r. nr 88, poz. 553).
  • Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (tekst jednolity: Dz.U. nr 89, poz. 555 ze zm.).
  • Ustawa z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (tekst jednolity: Dz.U. z 2005 r. nr 64, poz. 565).
  • Wyrok Sądu Najwyższego z 10 lutego 1973 r. (sygn. akt I KR 271/72, OSNPG 1974 nr 1, poz. 7).
  • Wyrok Sądu Najwyższego z 24 kwietnia 1975 r. (sygn. akt II KR 364/74, OSNKW 1975, z. 8, poz. 111).
  • Wyrok Sądu Najwyższego z 9 stycznia 1976 r. (sygn. akt IV KR 305/75).
  • Wyrok Sądu Najwyższego z 3 czerwca 1996 r. (Orz. Prok. i Pr. 1997, nr 2, poz. 5).
  • Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 26 marca 1998 r. (sygn. akt II Aka 31/98).
  • Wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 25 listopada 1999 r. (sygn. akt II Aka 173/99).
  • Wyrok Sądu Najwyższego z 7 grudnia 2001 r. (sygn. akt IV KKN 563/97, OSNKW z 2002 r. nr 3–4, poz. 17).
  • Wyrok Sądu Najwyższego z 19 lutego 2002 r. (sygn. akt IV KKN 295/98).
  • Wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 21 lutego 2003 r. (sygn. akt II Aka 266/2002).
  • Wyrok Sądu Najwyższego z 11 marca 2004 r. (sygn. akt III KK 336/03).
  • Wyrok Sądu Najwyższego z 19 marca 2004 r. (sygn. akt WA 4/2004).
  • Wyroki Sądu Najwyższego z 4 października 2004 r. (sygn. akt IV KK 213/04) oraz z 19 listopada 2004 r. (sygn. akt II KK 81/04).
  • Wyrok Sądu Najwyższego z 25 listopada 2004 r. (sygn. akt WA 24/2004).
  • Postanowienie Sądu Najwyższego z 8 lipca 2005 r. (sygn. akt WK 12/5).
  • Postanowienie Sądu Najwyższego z 30 listopada 2007 r. (sygn. akt V KK 98/2007).
  • Wyrok Sądu Najwyższego z 31 sierpnia 2007 r. (sygn. akt V KK 39/07).
  • Wyrok Sądu Najwyższego z 16 lutego 2010 r. (sygn. akt WA 37/09).
  • Wyrok Sądu Najwyższego z 15 kwietnia 2010 r. (sygn. akt II KK 313/2009).
  • Wyrok Sądu Najwyższego z 21 października 2010 r. (sygn. akt III KK 309/2010).
  • Wyrok Sądu Najwyższego z 7 lutego 2014 r. (sygn. akt SDI 51/13).
  • Wyrok Sądu Okręgowego w Rzeszowie z 6 lutego 2014 r. (sygn. akt II Ka 656/13).
  • Wyrok Sądu Okręgowego w Białymstoku z 24 lipca 2014 r. (sygn. akt VIII Ka 182/14).
  • Wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu z 19 grudnia 2014 r. (sygn. akt IV Ka 961/14).
  • Postanowienie Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie z 29 lipca 2014 r. (sygn. akt II Kp 237/14).
  • Uzasadnienie wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z 17 marca 2015 r. (sygn. akt IV K 350/14).
  • Przestępstwa przeciwko wiarygodności dokumentów. Pozyskano [07.09.2015] http:// statystyka.policja.pl/st/kodeks-karny/przestepstwa-przeciwko-15.
Document Type
Publication order reference
Identifiers
ISSN
1734-2031
YADDA identifier
bwmeta1.element.desklight-3191f19e-12b6-41ba-8414-488099ce7408
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.