PL EN


2019 | 105-106 Kino wobec transformacji ustrojowych | 84-100
Article title

„Heritage is Dead! Long Live Heritage!” Kino brytyjskie w obliczu kryzysu politycznego

Title variants
EN
Heritage Is Dead! Long Live Heritage! British Cinema in the Face of a Political Crisis
Languages of publication
PL
Abstracts
PL
Kryzysy polityczne prowokują do stawiania pytań o przeszłość i ufundowaną na niej tożsamość. Niepewne jutro kieruje nas ku historii, w której próbujemy znaleźć potwierdzenie naszego stabilnego (narodowego) „my”. To, kim jesteśmy, wyrasta z nostalgii za przeszłością – pod warunkiem jednak, że owa przeszłość powraca w formie narracji kompensacyjnych. Zrealizowane na Wyspach po 2016 r. dzieła potwierdzają tezę Pierre’a Sorlin, że filmy historyczne dostarczają wiedzy wyłącznie na temat okresu, w którym powstały. Manifestuje się w nich zainteresowanie tymi momentami historii, które okazały się znaczące dla losów nie tylko Wielkiej Brytanii, lecz także całej Europy. Strategie realizowane przez kino „po Brexicie” przywołują w pamięci ideologiczne spory z epoki rządów Margaret Thatcher skoncentrowane wokół heritage cinema. Ale czy międzynarodowe sukcesy brytyjskich „filmów o przeszłości” („Dunkierka”, „Czas mroku”, „Faworyta”) pozwalają spojrzeć na Brexit jak na „pożyteczną katastrofę” i przywołać głoszone w okresie thatcheryzmu hasło „Brytyjczycy nadchodzą” (lub „Up your bum”)?
EN
Political crises provoke questions about the past and the identity founded on it. The uncertain tomorrow directs us towards a history in which we try to find confirmation of our stable (national) “we”. Who we are is growing out of nostalgia for the past – provided, however, that this past returns in the form of compensation narratives. Pierre Sorlin’s thesis that historical films provide knowledge only about the period in which they were made is confirmed by films made on the British isles following 2016. They are manifested in the interest of these moments of history, which proved to be significant for the fate of not only Britain, but also all of Europe. Strategies implemented by the cinema “after Brexit” remind us of ideological discussion from Margaret Thatcher era focused around “heritage cinema”. But do the international successes of the British “films about the past” („Dunkirk”, „Darkest Hour”, „Favorite”) allow us to look at Brexit as a “useful catastrophe” and recall the slogan of the Thatcher era „The British Are Coming” (or „Up your bum”)?
Keywords
Contributors
  • Katedra Mediów i Kultury Audiowizualnej, Instytut Kultury Współczesnej, Wydział Filologiczny, Uniwersytet Łódzki
References
Document Type
Publication order reference
Identifiers
YADDA identifier
bwmeta1.element.desklight-34db5114-972f-4931-8873-698b493a06e1
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.