PL EN


2016 | 1 | 149-166
Article title

ROLA SAMOOCENY W KSZTAŁTOWANIU OPTYMIZMU OSÓB SŁABOWIDZĄCYCH

Authors
Content
Title variants
EN
THE ROLE OF SELF-ESTEEM IN SHAPING OPTIMISM IN INDIVIDUALS WITH LOW VISION
Languages of publication
Abstracts
PL
Ukształtowanie się pojęcia własnego Ja ma poważne konsekwencje regulacyjne dla zachowania człowieka, dając m.in. przesłankę do oceniania posiadanych możliwości, ustalania dążeń życiowych i przyjmowania pozytywnej perspektywy przyszłych wydarzeń. Również optymizm wpływa na wiele sfer życiowych, m.in. funkcjonowanie społeczne czy zdrowie, zarówno psychiczne, jak i fizyczne. Znaczenie samooceny i optymizmu dla funkcjonowania człowieka oraz powiązań zachodzących pomiędzy tymi zmiennymi jest szczególnie istotne w sytuacji człowieka obciążonego niepełnosprawnością, np. wzrokową. Celem pracy jest określenie roli samooceny w kształtowaniu optymizmu osób słabowidzących i widzących. Badaniami objęto 40 osób słabowidzących i 40 osób widzących w wieku 20–30 lat. Stwierdzono, że samoocena ma znaczenie dla kształtowania się optymizmu badanych z niepełnosprawnością wzrokową i badanych pełnosprawnych. Ustalony charakter korelacji jest zbieżny z oczekiwanym, chociaż konfiguracja powiązań w obu grupach jest nieco odmienna. Wysunięte założenie hipotetyczne zostało potwierdzone.
EN
Developing a sense of one’s own self has a great impact on regulating human behavior, giving, among others, a foundation to set life goals, and taking a positive perspective on future life events. Optimism also influences many life spheres, such as social functioning, mental and physical health. Self-esteem and optimism in how individuals function, and the correlations between these variables are especially important for individuals with disability. The following research was to diagnose the role of self-esteem in shaping optimism in individuals with low vision. Research was conducted with respondents aged 20-30 – there were 40 respondents with low vision and 40 able-bodied respondents. Research findings that self-esteem is important in developing optimism in individuals with low vision and able-bodied respondents. The nature of correlation obtained in the research was convergent with the expected, though the configuration of correlations in both groups is slightly different. The hypothesis was corroborated.
Year
Issue
1
Pages
149-166
Physical description
Dates
published
2016
Contributors
  • Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej, Wydział Pedagogiki i Psychologii
References
  • Baker S.R. (2007). Dispositional optimism and health status, symptoms and behaviours: assessing idiothetic relationships using a prospective daily diary approach. „Psychology and Health”, 22 (4), s. 431–455.
  • Ben-Zur H., Debi Z. (2005). Optimism, social comparisons and coping with vision loss in Israel. „Journal of Visual Impairments and Blindness”, 99 (3), s. 151–164.
  • Ben-Zur H., Rappaport B., Amar R., Uretzky G. (2000). Coping strategies, lifestyle changes and pessimism after open-heart surgery. „Health and Social Work”, 25 (3), s. 201–209.
  • Carver C.S, Scheier M.F. (2002). The hopeful optimist. „Psychological Inquiry”, 13 (4), s. 288–290.
  • Czapiński J. (2005). Optymiści i ryzykanci. Polskie paradoksy. W: Drogosz M. (red). Jak Polacy przegrywają, jak Polacy wygrywają? Gdańsk: GWP.
  • Czapiński J. (2012). Osobowość szczęśliwego człowieka. W: Czapiński J. (red). Psychologia pozytywna. Nauka o szczęściu, zdrowiu, sile i cnotach człowieka. Warszawa: PWN.
  • El-Anzi F.O. (2005). Academic achievement and its relationship with anxiety, self-esteem, optimism and pessimism in Kuwaiti students. „Social Behavior and Personality: An International Journal”, 33 (1), s. 95–103.
  • Fila-Jankowska A. (2009). Samoocena autentyczna: co ukrywamy sami przed sobą. Warszawa: Wydawnictwo SWPS.
  • Huflejt-Łukasik M. (2010). Ja i procesy samoregulacji: różnice między zdrowiem a zaburzeniami psychicznymi. Warszawa: Wydawnictwo Scholar.
  • Isen A.M. (2012). Rola neuropsychologii w zrozumieniu korzystnego wpływu afektu pozytywnego na zachowania społeczne i procesy poznawcze. W: Czapiński J. (red). Psychologia pozytywna. Nauka o szczęściu, zdrowiu, sile i cnotach człowieka. Warszawa: PWN.
  • Juczyński Z. (2001). Narzędzia pomiaru w psychologii i promocji zdrowia. Warszawa: PTP.
  • Karademas E.C. (2006). Self-efficacy, social support and well-being: The mediating role of optimism. „Personality and Individual Differences”, 40 (6), s. 1281–1290.
  • Kirenko J. (2002). Wsparcie społeczne osób z niepełnosprawnością. Ryki: Wydawnictwo WSUPiZ.
  • Kirenko J., Sarzyńska E. (2010). Bezrobocie, niepełnosprawność, potrzeby. Lublin: Wydawnictwo UMCS.
  • Kofta M., Doliński D. (2000). Poznawcze podejście do osobowości. W: Strelau J. (red). Psychologia. Podręcznik akademicki. T. 2. Gdańsk: GWP.
  • Lemola S., Räikkönen K., Gomez V., Allemand M. (2013). Optimism and self-esteem are related to sleep. Results from a large community-based sample. „International Journal of Behavioral Medicine”, 20 (4), s. 567–571.
  • Lindenfield G. (1995). Poczucie własnej wartości. Łódź: Wydawnictwo Ravi.
  • López-Justicia M.D., Nieto-Córdoba I. (2006). The self-concept of Spanish young adults with retinitis pigmentosa. „Journal of Visual Impairments and Blindness”, 100 (6), s. 366–370.
  • Łaguna M., Lachowicz-Tabaczek K., Dzwonkowska I. (2007). Skala samooceny Morrisa Rosenberga – polska adaptacja metody. „Psychologia Społeczna”, nr 2, s. 164–176.
  • Łatka J., Majda A., Pyrz B. (2013). Dyspozycyjny optymizm a zachowania zdrowotne pacjentów z chorobą nadciśnieniową. „Problemy Pielęgniarstwa”, 21 (1), s. 21–28.
  • Łobocki M. (2007). Wprowadzenie do metodologii badań pedagogicznych. Kraków: Oficyna Wydawnicza Impuls.
  • Martinez R., Sewell K.W. (1996). Self-concept of adults with visual impairments. „Journal of Rehabilitation”, 62 (2), s. 55–58.
  • Moore L.W., Miller M. (2003) Older menʼs experiences of living with sever visual impairment. „Journal of Advanced Nursing”, 43 (1), s. 10–18.
  • Oettingen G., Mayer D. (2002). The motivating function of thinking about the future: Expectations versus fantasies. „Journal of Personality and Social Psychology”, 83 (5), s. 1198–1221.
  • Oleś P. (2005). Wprowadzenie do psychologii osobowości. Warszawa: Wydawnictwo Scholar.
  • Poprawa R. (2001). Zasoby osobiste w radzeniu sobie ze stresem. W: Dolińska-Zygmunt G. (red). Podstawy psychologii zdrowia. Wrocław: UW.
  • Scheier M.F., Carver C.S. (1992). Effects of optimism on psychological and physical well-being: theoretical overview and empirical update. „Cognitive Therapy and Research”, 16 (2), s. 201–228.
  • Scheier M.F., Carver C.S., Bridges M.W. (1994). Distinguishing optimism from neuroticism (and trait anxiety, self-mastery, and self-esteem): an reevaluation of the Life Orientation Test. „Journal of Personality and Social Psychology”, 67, s. 1063–1078.
  • Schwarzer R. (1994). Optimism, vulnerability, and self-beliefs as health-related cognitions: a systematic review. „Psychology and Health”, 9 (3), s. 1161–180.
  • Segerstrom S.C. (2007). Optimism and resources: effects on each other and on health over 10 years. „Journal of Research in Personality”, 41 (4), s. 772–786.
  • Seligman M.E. (2002). Optymizmu można się nauczyć. Jak zmieniać swoje myślenie i swoje życie. Poznań: Wydawnictwo Media Rodzina.
  • Seligman M.E. (2005). Prawdziwe szczęście. Psychologia pozytywna a urzeczywistnianie naszych możliwości trwałego spełniania. Poznań: Wydawnictwo Media Rodzina.
  • Sękowski T. (2001). Psychologiczne aspekty rehabilitacji zawodowej osób niewidomych zatrudnionych w warunkach pełnej i częściowej integracji. Lublin: Wydawnictwo UMCS.
  • Shelby R.A., Crespin T.R., Wells-Di Gregorio S.M., Lamdan R.M., Siegel J.E., Taylor K.L. (2008). Optimism, social support, and adjustment in African American women with breast cancer. „Journal of Behavioral Medicine”, 31 (5), s. 433–444.
  • Stach R. (2006). Optymizm. Badania nad optymizmem jako mechanizmem adaptacyjnym. Kraków: Wydawnictwo UJ.
  • Tomaszewski T. (1995). Psychologia ogólna. Warszawa: PWN.
  • Trzebiński J., Zięba M. (2003). Nadzieja, strata i rozwój. „Psychologia Jakości Życia”, nr 2, s. 5–33.
  • Wallston K.A. (1994). Cautious optimism versus cockeyed optimism. „Psychology and Health”, 9 (3), s. 201–303.
  • Wojciszke B. (2008). Człowiek wśród ludzi. Zarys psychologii społecznej. T. 8. Warszawa: Wydawnictwo Scholar.
  • Zeigler-Hill V., Terry C. (2007). Perfectionism and explicit self-esteem: the moderating role of implicit self-esteem. „Self and Identity”, 6 (2–3), s. 137–153.
Document Type
Publication order reference
Identifiers
YADDA identifier
bwmeta1.element.desklight-3e86eab2-562f-4f7f-9e6b-c13175b22ccd
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.