PL EN


2016 | 58 | 3 | 319-338
Article title

Misja historyczna monastycyzmu greckiego na obszarze Italii Bizantyjskiej

Authors
Content
Title variants
EN
The historical mission of Greek monasticism in Byzantine Italy
Languages of publication
PL
Abstracts
PL
Samodzielność Italii Południowej pod względem eklezjalnym, wierność prawosławnym kanonom spowodowały napływ z Bizancjum dużej liczby duchowieństwa i mnichów. Greccy mnisi, którzy uciekli od arabskiej inwazji i ikonoklazmu na Półwysep Apeniński, odegrali dużą rolę w rozprzestrzenianiu bizantyjskich idei, tradycji liturgicznej i języka. Tak zwana misja historyczna monastycyzmu greckiego w Italii Południowej, która objęła również hierarchię kościelną i duchowieństwo, była wypełniana w okresie najwyższego jej rozkwitu – w IX, X i XI wieku. Monastery, które powstały w tym okresie, wyróżniały się swoją myślą teologiczną, filozoficzną i literacką, były prawdziwymi azylami dla tradycji nauk i humanizmu helleńskiego. Największy rozwój w tym czasie miała hymnografia italo-bizantyjska w twórczości Świętych Ojców – mnichów greckich. Żywot i dzieła tych italo-greckich świętych podkreślają misję historyczną elementu bizantyńskiego w Italii Bizantyjskiej, który niezależnie od okresu upadku stał się łącznikiem z Bliskim Wschodem. Podczas gdy do tego czasu Bizancjum tkwiło w nieustannej walce z muzułmanami, którzy oszczędzali imperium jedynie w prowincjach Italii, nie nanosząc w sensie politycznym wyraźnych szkód, to wraz z pojawieniem się Normanów sytuacja uległa radykalnej zmianie politycznej. Właśnie ten czynnik posłużył zanikaniu zjawiska greckiego monastycyzmu na południu Italii.
EN
Southern Italy's ecclesiastic self-reliance as well as its constancy in following Orthodox canons fostered a large inflow of priests and monks from the Byzantine Empire. Greek monks fleeing Arab invasion and iconoclasm into the Apennine Peninsula played a significant role in spreading Byzantine ideas, liturgical tradition and language. The so-called “historical mission” of Greek monasticism in Southern Italy, which influenced clergy and church hierarchy too, had been fulfilled in the time of its fullest bloom: in the 9th, 10th and 11th centuries. Monasteries created in that period, standing out in terms of theological, philosophical and literary thought, were safe harbours for the traditions of Hellenic humanism and sciences. The greatest development was that of Italo-Byzantine hymnography, manifested by the output of Greek Fathers (monks). Lives and works of these Italo-Greek saints emphasise that historical mission of Byzantine element in Italy, which-regardless of the then-progressing fall-became a link with the Middle East. While the Byzantine Empire had remained to that point in a state of endless war with Muslims, who spared the empire-by not causing serious damage in the political sense-only in Italian provinces, Normans did have brought radical political changes. It was that factor which contributed to obliteration of Greek monasticism in the South of Italy.
Year
Volume
58
Issue
3
Pages
319-338
Physical description
Contributors
References
  • „Dalla Grecia «ortodossa».” 1938. W Il Bollettino della Badia Greca di Grottaferrata. Publicazione trimestrale, settembre-ottobre XVI: 22-26.
  • Barreca, Maria. 2004. „L’interculturalita nell’area del Mediterraneo: fortificazioni e sti bizantina in Calabria.” Порфура 2: 48-55. Dostęp 2015.04.20. http://www.porphyra.it/porphyra2.pdf.
  • Carroll, Warren H. 2010. Historia chrześcijaństwa, T. 2: Budowanie chrześcijaństwa. Tłum. J. Przybył. Wrocław: Wektory.
  • Enciclopedia treccani. Enciclopedie on line. Dostęp 2015.04.17. http://www.treccani.it/enciclopedia/magna-grecia.
  • Falkenhausen, Vera von. 1978. La dominazione bizantina nell'Italia meridionale dal IX all'XI secolo. Bari.
  • Gassisi, Sofronio. 1917. Contributo alla storia del rito Greco in Italia, Note e document. Grottaferrata.
  • Gay, Giulio. 1917. L'Italia meridionale e l'Impero bizantino dall'avvento di Basilio I alla resa di Bari ai Normanni (867-1071). Firenze.
  • Gerlach, Oliver. 2012. „Crossroads of Latin and Greek Christians in Norman Italy – Byzantine Italy and Reciprocal Influences between Greek and Latin Chant (11th-13th Century).” W Crossroads — Greece as an Intercultural Pole of Musical Thought and Creativity: Proceedings of the International Musicological Conference (Thessaloniki, June 6-10, 2011), ed. Evi Nika-Sampson, Giorgos Sakallieros, Maria Alexandru, Giorgos Kitsios, Emmanouil Giannopoulos, 375-402. Thessaloniki 2013. Dostęp 2015.04.17. https://www.academia.edu/916618/Crossroads_of_Latin_and_Greek_Christians_in_Norman_Italy_Byzantine_Italy_and_Reciprocal_Influences_between_Greek_and_Latin_Chant_11th-13th_Century_.
  • Giovanelli, Germano. 1966. Vita di S. Nilo fondatore e patrono di Grottaferrata. Grottaferrata (Roma): Badia di Grottaferrata.
  • Guillou, André. 1965. „Il monachesimo greco in Italia Meridionale e in Sicilia nel Medioevo”, W L’eremitismo in Occidente nei secoli XI e XIII (Atti della II Settimana Internazionale di Studio: Mendola, 30 agosto – 6 settembre 1962) (Miscellanea del Centro di Studi Medioevali 4), 355-381. Milano.
  • Guillou, André. 1983. „L'Italia bizantina dalla caduta di Ravenna all'arrivo dei normanni.” W Il Mezzogiorno dai Bizantini a Federico II (Storia d’Italia III dir. Da G. Galasso). Torino: UTET.
  • Il rito greco in Italia e la sua missione storica, 1938. W Il Bollettino della Badia Greca di Grottaferrata. Publicazione trimestrale, settembre-ottobre XVI: 22-28.
  • Lenormant, Francois. 1881. La Grande Grece. Paris.
  • Morini, Enrico. 1977. „Eremo e cenobio nel monachesimo greco dell'Italia meridionale nei secoli IX e X.” W Rivista di Storia della Chiesa in Italia 31: 354-390.
  • Nisticò, Ulderico. 2004. „Ascendant ad montes (ls difesa passuve e attiva dello Ionio in eta bizantina).” W Порфура 2: 24-47. Dostęp 2015.04.20. http://www.porphyra.it/porphyra2.pdf.
  • Parenti, Stefano. 2005. Il monastero di Grottaferrata nel medioevo (1004-1462). Roma: PIO.
  • Passarelli, Gaetano. 1982. Euchology Cryptense G. b. VII (s. X) (Analekta Vlattadon 36). Thessaloniki: Patriarchal Institute for Patristic Studies.
  • Passarelli. Gaetano. 2004. „Nilo e Bartolomeo, due monaci italo-bizantini nel passagio tra il primo e il secindo millenio”, W Порфура 2: 56-64. Dostęp 2015.04.20. http://www.porphyra.it/porphyra2.pdf.
  • Tardo, Lorenzo. 1933. S. Nilo Abate, fondatore e protettore di Grottaferrata (908-1004). Grottaferrata (Roma): Scuola Tipografica italo orientale "San Nilo".
  • Zakrzewski, Krzysztof. 2007. Historia Bizancjum. Kraków: Towarzystwo Autorów i Wydawców Uniwersitas.
  • Васильев, Aлександр. 2005. История Византийской Империи (Византийская библиотека, исследования I). Москва: Алетейа.
  • Грегоровиус, Фердинанд. 2008. История города Рима в средние века (од V до XVI столетия). Полное издание в одном томе. Москва: Альфа-Книга.
  • Протасов, Николай. 1915. Греческое монашество в Южной Италии и его церковное искусство. Москва/Сергиев Посад.
  • Успенский, Федор. 1996. История Византийской Империи VI—IX вв. T. I. Москва: Мысль. Dostęp 2015.03.13. http://byzantion.ru/byzantologia/byzantologia.html.
Document Type
Publication order reference
Identifiers
YADDA identifier
bwmeta1.element.desklight-40f2eaa2-53ae-448c-a445-bb2a703e3d1c
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.