PL EN


2015 | 1(42) | 7-21
Article title

Virtues and their role in education

Title variants
PL
Cnoty i ich rola w wychowaniu
Languages of publication
PL EN
Abstracts
EN
Each human being comes into the world with natural properties that may be described as the state of natural characterlessness. This is why the educational process should lead to the situation where these diverse and individualized predispositions work as a homogenous and harmonized prime mover of man. The way to achieve this state is through forming moral character which may be understood as the development of individual moral virtues. The origin of ‘virtue’ is Latin ‘virtus’ which means ‘strength’ or ‘skill’. This potential of the virtues is necessary for man because he constantly struggles with imperfection of his nature. In this case we talk not only about natural virtues (intellectual and moral) since the true and full dimension of human character may be formed only in the light of the supernatural virtues. This is why we should take these two categories of virtues into account: natural (attainable by human natural powers) and supernatural (which exceed the capacity of unaided human nature). Regrettably, the idea of virtue and character is underestimated or even intentionally ignored in contemporary education. This could be the result of mental laziness of certain educators or intellectual currents in philosophy. Still there is hope for change in this area since present-day education theorists call for the return to classical methods of education.
PL
Człowiek przychodzi na świat z przyrodzonymi właściwościami, które można określić jako stan naturalnej bezcharakterności. Stąd proces wychowawczy winien prowadzić do sytuacji, w której te różnorodne i zindywidualizowane predyspozycje zaczną działać jako jednolita i zharmonizowana siła sprawcza człowieka. Drogą do osiągnięcia tego stanu jest kształtowanie charakteru moralnego, rozumianego jako wykwit cnót moralnych jednostki. Słowo „cnota” pochodzi od łacińskiego virtus, co oznacza siłę lub moc. Ów potencjał jest człowiekowi niezbędny, gdyż nieustannie zmaga się on z niedoskonałością swej natury. Nie mówimy w tym wypadku tylko o cnotach przyrodzonych (intelektualnych i moralnych), bo prawdziwy i pełny wymiar ludzkiego charakteru może zostać osiągnięty tylko w świetle cnót nadprzyrodzonych. Z tego powodu winniśmy uwzględnić obie kategorie cnót: przyrodzone (dostępne naturalnym władzom człowieka) i nadprzyrodzone (które przewyższają ograniczone możliwości natury ludzkiej). Niestety, idea cnót i charakteru jest niedoceniana lub nawet świadomie pomijana we współczesnej oświacie, czego przyczyną może być zarówno lenistwo umysłowe poszczególnych wychowawców, jak i nurty intelektualne obecne w filozofii. Jednak nadzieja wciąż pozostaje, albowiem współcześni teoretycy wychowania apelują o powrót do klasycznych metod kształcenia.
Contributors
  • Wydział Zamiejscowy Prawa i Nauk o Społeczeństwie KUL w Stalowej Woli
References
Document Type
Publication order reference
Identifiers
YADDA identifier
bwmeta1.element.desklight-46059324-d3f9-4772-a132-130edb8beeb2
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.