PL EN


2012 | 12 | 35-47
Article title

Kryzys jako atrybut świata społecznego człowieka – jego obszary i waloryzacje

Authors
Content
Title variants
EN
Crisis as an Attribute of the Social World of the Man – its Areas and Valorizations
RU
Кризис как атрибут мира современного человека – его распространение и оценки
Languages of publication
PL
Abstracts
EN
In the article the crisis is presented as the infringement status quo of the social life and the individual life of people. As the social occurrence it has two sides: positive and negative. Manifestation of the first is defeatism, resignation and approval of the course of occurrences. In the positive version it is a expression of the faith and heightened activities into the possibility of overcoming threats. The author limited himself to the descriptive, deprived axiological colouring, presentation of the crisis.
В статье кризис представлен как нарушение status quo общественной и личной жизни человека. Как социальное явление, он имеет две стороны: позитивную и негативную. Выражением первой является пораженчество, смирение и принятие хода событий. В позитивной версии он проявляет веру и усиление активности в возможность преодоления угроз. Автор ограничи-вается описательным, лишенным аксиологической окраски, определением кризиса.
Contributors
author
  • Uniwersytet Rzeszowski
References
  • Bagby P. 1975. Kultura a historia. Warszawa.
  • Danilewski N.J. 1869. Rosija i Jewropa. Wzgliad na kulturnyje i politiczeskije otnoszenija słowiańskowo mira k germano-romanskomu. Petersburg.
  • Gawor L. 1999. Katastrofizm w polskiej myśli społecznej i filozofii 1918–1939. Lublin.
  • Hughes S.H. 1962. Oswald Spengler. New York.
  • Husserl E. 1999. Kryzys nauk europejskich i fenomenologia transcendentalna (1936). Toruń.
  • Jacyniak A., Z. Płużek. 1996. Świat ludzkich kryzysów. Kraków.
  • Jankowski H. (red.). 1975. Etyka. Warszawa 1975.
  • Koneczny F. 1935. O wielości cywilizacji. Kraków.
  • Koselleck R. 1990. Kilka problemów z dziejów pojęcia „kryzys”. W O kryzysie. Rozmowy w Castel Gandolfo, t. II, K. Michalski (red.). Warszawa.
  • Kroński T. 1966. Kant. Warszawa.
  • Kuhn T. 2009. Struktura rewolucji naukowych. Warszawa.
  • Łempicki Z. 1923. Renesans, oświecenie, romantyzm. Warszawa – Lwów.
  • Mazurek S. 1997. Wątki katastroficzne w myśli rosyjskiej i polskiej (1917–1950). Wrocław.
  • Michalak B. 2004. Kryzys jako warunek zmiany politycznej. W Kryzysy i sposoby ich przezwyciężania w myśli politycznej XX wieku, W. Wojdyła (red.). Toruń.
  • Ortega y Gasset J. 1993. Wokół Galileusza. Warszawa.
  • Pacholczyk A.G. 1996. Wszechświat katastroficzny. Kraków – Tarnów.
  • Ricoeur P. 1990. Kryzys – zjawisko swoiście nowoczesne?. W O kryzysie. Rozmowy w Castel Gandolfo, t. II, K. Michalski (red.). Warszawa.
  • Rogalski A. 1959. Dramat naszego czasu. Warszawa.
  • Skolimowski H. 1999. Wizje nowego millenium. Kraków.
  • Sorokin P. 1963. Modern Historical and Social Philosophies (formely titled: Social Philosophies of an Age of Crisis). New York.
  • Spengler O. 2001. Zmierzch Zachodu. Warszawa.
  • Sztumski W. 2012. Człowiek wobec środowiska. Propedeutyka sozofilozofii. Częstochowa.
  • Tischner J. 1990. Kryzys myślenia. W O kryzysie. Rozmowy w Castel Gandolfo, t. II, K. Michalski (red.). Warszawa.
  • Toynbee A. 1988. Cywilizacja w czasie próby. Warszawa.
Document Type
Publication order reference
Identifiers
YADDA identifier
bwmeta1.element.desklight-4a41a423-4d86-44b5-952a-7ff27e93b9ce
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.