PL EN


2009 | 3 | 37-49
Article title

Le parti que j’ai pris d’écrire et de me cacher

Selected contents from this journal
Title variants
EN
The plan I have adopted of writing and retirement
PL
Plan pisania i przejścia na emeryturę, który powziąłem
Languages of publication
FR
Abstracts
EN
“The plan I have adopted of writing and retirement, is what exactly suits me” Rousseau says in Les Confessions. Writing and retirement are two conjugated actions that make up the peculiarity of the lonesome writer. Each of these actions originates from two special moments of Rousseau’s life. He begins to write after “l’illumination de Vincennes” whereas his retirement occurs via the “réforme”, operated by the writer after his fi rst literary successes. This paper analyses Rousseau’s texts in which these two moments are evoked, representing the foundation of his poetics. These four texts are the Lettres à Malesherbes, (1762), the Confessions (1766–1767, fi rst part; 1772–1776, second part), the Dialogues (1772–1776), and the Rêveries (1676–1678).
PL
„Powziąłem postanowienie pisania i przejścia na emeryturę – to dokładnie to, czego mi trzeba”, pisze Rousseau w Les Confessions [Wyznaniach]. Pisanie i przejście na emeryturę to dwie powiązane ze sobą czynności, które składają się na osobliwość tego samotniczego pisarza. Każda z tych czynności ma swoje źródło w dwóch szczególnych momentach w życiu Rousseau. Pisanie rozpoczyna po l’illumination de Vincennes, podczas gdy jego odejście na emeryturę ma miejsce poprzez réforme, wprowadzoną przez pisarza po jego pierwszych sukcesach literackich. W niniejszym artykule przeprowadzono analizę tekstów Rousseau, w których przywołane zostały dwa powyższe momenty, stanowiące podstawę jego poetyki. Te cztery teksty to: Lettres à Malesherbes (1762), Les Confessions [Wyznania] (1766–1767, część pierwsza; 1772–1776, część druga), Dialogues [Dialogi] (1772–1776) i Ręveries (1676–1678).
Year
Issue
3
Pages
37-49
Physical description
Dates
published
2009
Contributors
  • Université de Bordeaux
References
  • D. Rabaté (dir.), L’Invention du solitaire. Bordeaux. PUB, Modernités n° 19, 2003.
  • Confessions, OEuvres complètes, t. I, Paris 1959.
  • Jean-Jacques Rousseau: la transparence et l’obstacle, Paris 1971.
  • J. Starobinski, Rousseau: Accuser et séduire, [in:] Table d’orientation, Lausanne 1989.
  • Discours sur les sciences et les arts, Paris 1996.
  • R. Trousson, Jean-Jacques Rousseau. La Marche à la gloire, Paris 1988.
  • R. Trousson, Jean-Jacques Rousseau jugé par ses contemporains, Paris 2000.
  • F. Rostang, L’interlocuteur du solitaire, [in:] Individualisme et autobiographie en Occident, Bruxelles 1983.
  • Correspondance complète. Genève, Institut et MuséeVoltaire, 1982, t. XXXII.
  • B. Mély, Jean-Jacques Rousseau un intellectuel en rupture, Paris 1985.
  • Rhétorique, Paris 1991.
  • J. Joubert, Carnets, t. I., Paris 1938.
Document Type
Publication order reference
Identifiers
ISSN
1734-4557
YADDA identifier
bwmeta1.element.desklight-4ce45aa6-aa0b-49d1-8978-1e10230313cc
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.