PL
Najwyższą zasadą, etyki własności chrześcijańskiej nauki społecznej jest ogólne prawo korzystania (łac. usus communis). Bóg jako Stwórca przyrody i człowieka powierzył opiece wszystkich ludzi dobra tej ziemi. Jakiekolwiek korzystanie z tych dóbr jest podporządkowane wyżej wskazanemu nadrzędnemu, ogólnemu celowi. Nieograniczone, niczym nieskrepowane prawo własności należy wyłącznie do Boga, a zgodnie z Jego wola wszyscy ludzie tej ziemi maja prawo do korzystania z tych dóbr ziemskich. W niniejszym artykule poddano analizie własność prywatna w kontekście orędzia biblijnego, następnie ukazano obowiązki moralne w stosunku do własności oraz poruszono na temat powszechnego przeznaczenia dóbr w kontekście własności prywatnej.
EN
The highest principle of ethics regarding property within the Christian Social Doctrine is a general right of use (Lat. usus communis). God as a Creator of nature and man gave goods of earth to the care and use of all people. Any use of these goods is subjected to this universal designation. Unlimited ownership fully belongs to God and by his will all people should have a right to live from the goods of earth. In this paper we analyze the fact of private ownership in the context of the biblical message, we point at the moral obligations in relation to ownership and we bring on a reflection regarding general determination of goods in the context of the private ownership.