PL EN


2012 | 13-14 | 312-325
Article title

Homo not-so-ludens - grać w wirus czy grać wirusem? Performatywne aspekty sztuki najnowszej (Wokół |transgatunkowych projektów Michała Brzezińskiego)

Content
Title variants
EN
Homo Not-so-ludens – To Play Virus or To Play with Virus? Performative Aspects of Recent Art (Thought s on “Trans-species” Project s of Michał Br zeziński)
Languages of publication
PL
Abstracts
EN
Homo Not-so-ludens – To Play Virus or To Play with Virus? Performative Aspects of Recent Art (Thought s on “Trans-species” Project s of Michał Br zeziński) Art, both today and in the past, has two major functions. It ought to influence people as well as pleasure them (even if it is solemn or sad). In present times however, artists need to balance the social and ludic aspects of art more accurate, since they compete with the Internet. To win over audience – it became a primary goal of an artist. That is why I found Michał Brzeziński’s idea to hit with art as if with a virus particularly interesting. In the present article I discuss his concept of “Virus video” and the idea of playing a virus on the field of art it led to. In addition, I expound its meta-artistic context which is based on a play with the notion of virus. Although Brzeziński’s art is radically innovative, I identify its roots in avant-garde intellectual provocation.
Keywords
Year
Volume
Pages
312-325
Physical description
Dates
published
2012
Contributors
References
  • 1 Co najmniej od Friedricha Schillera, przez Theodore’a Adorno, po teorię multimediów. Zob. F. Schiller, Listy o estetycznym wychowaniu człowieka i inne rozprawy, tłum. J. Prokopiuk i I. Krońska, Czytelnik, Warszawa 1972; T.W. Adorno, Czy sztuka jest zabawą?, [w:] Sztuka i sztuki. Wybór esejów, wyb. K. Sauerland, tłum. K. Krzemieniowa, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1990; R.W. Kluszczyński, Strategia gry, [w:] tegoż, Sztuka interaktywna. Od dzieła-instrumentu do interaktywnego spektaklu, Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, Warszawa 2010, s. 230- 235.
  • 2 Nawet jeśli przyjąć, że sztuka jest tajemnicą i nie polega na komunikowaniu, a przeciwnie, skrywaniu czegoś, to przecież ma to też istotne społeczne konsekwencje.
  • 3 Zob. przede wszystkim: R. Callois. Ludzie a gry i zabawy, [w:] tegoż, Żywioł i ład, tłum. A. Tatarkiewicz, PIW, Warszawa 1973; J. Huizinga, Homo ludens. Zabawa jako źródło kultury, tłum. M. Kurecka i W. Wirpsza, Czytelnik, Warszawa 1985; B. Sułkowski, Zabawa. Studium socjologiczne, pwn, Warszawa 1984; H.-G. Gadamer, Aktualność piękna. Sztuka jako gra, symbol i święto, tłum. K. Krzemieniowa, Oficyna Naukowa, Warszawa 1993.
  • 4 Zob. np. Ku Stanom Zjednoczonym Europy [rozmowa z Ryszardem W. Kluszczyńskim], http://cjg.gazeta.pl/ CJG_Lodz/1,116618,10270185,Ku_Stanom_ Zjednoczonym_Europy.html (31.10.2011)
  • 5 Czego dobitnym wyrazem jest dziś kategoria transmedialności, zob. Sztuki w przestrzeni transmedialnej, red. T. Załuski, wyd. Akademia Sztuk Pięknych w Łodzi, Łódź 2010.
  • 6 Choć w języku prawa cywilnego nie ulega to wątpliwości.
  • 7 Łódzki twórca i teoretyk sztukiwideo, animator życia artystycznego skoncentrowanego wokół wideo i nowych technologii, prowadzi skrupulatny blog zawierający bieżące informacje i pełną dokumentację archiwalną własnej twórczości: http://videoart.info.
  • 8 K. Kłosińska, Powieści o „wieku nerwowym”, wyd. Śląsk, Katowice 1988, s. 7.
  • 9 D. Sajewska, Choroba jako metafora epoki, [w:] tejże, „Chore sztuki”. Choroba / tożsamość / dramat. Przemiany podmiotowości oraz formy dramatycznej w utworach scenicznych przełomu XIX i XXwieku, wyd. Księgarnia Akademicka, Kraków 2005, s. 11-126.
  • 10 S. Sontag, Choroba jako metafora. AIDS i jego metafory, tłum. J. Anders. Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1999.
  • 11 Zob. np. numer „Art Inquiry” w całości poświęcony „artystycznym” i „estetycznym” alergiom: „Art Inquiry” 2010, vol. Xii (XXI) Artistic Allergies.
  • 12 Do wyróżnionych fragmentów tekstu odwołuję się w trzeciej części artykułu.
  • 13 Rozmowa z Michałem Brzezińskim, „Biuletyn Polskiego Towarzystwa Estetycznego” 2011, nr 18 (2), s.18-19.
  • 14 Tamże, s. 19.
  • 15 „Bakcyl” jest zamiennikiem starszego słowa „bacyl”, pochodzącego od niemieckiego Bazillus. Ten zaś ma źródłosłów łaciński: bacillus – „laseczka”. Forma „bakcyl” jest podobno błędem drukarskim (utrwalonym dodatkowo na bazie skojarzenia ze słowem „bakteria”) w polskim dziele medycznym, w którym zamiast bacillus, figuruje baccillus, Słownik wyrazów obcych. Wydanie nowe, red. E. Sobol, wyd. pwn, Warszawa 1997, s. 103.
  • 16 M. Brzeziński, BAD FILM – GOOD ART „Opcje” 2009, nr2 (75), s. 53-57. Cytuję za http://postvideoart.wordpress.com/manifesty-2000-2010/2009-bad-filmgood- art/.
  • 17 Tamże.
  • 18 Tamże.
  • 19 Tamże.
  • 20 Tamże.
  • 21 Mam tu na myśli niektóre cechy
  • praktyk awangardowych, zwłaszcza
  • konstruktywistycznych, intencjonalnie
  • przekształcających działania artystyczne
  • w projekty o znaczeniu społecznym.
  • 22 Por. np. M. Brzeziński [bez
  • tytułu, w:] Zwiadowca – projekt „Poza
  • Postmodernizm” (re: re: rekonstrukcja),
  • red. M. Rogulski, wyd. Centrum Sztuki
  • Współczesnej Łaźnia, Gdańsk 2009, s. 80.
  • 23 Jak prawdopodobnie miało to miejsce w przypadku słynnej „hiszpanki”, na którą umierali przede wszystkim ludzie młodzi z dobrze rozwiniętym systemem odpornościowym (nie dzieci i starcy, które to grupy wiekowe s. zwykle bardziej narażone), zob. np. W. Moskal,
  • Dlaczego grypa hiszpanka była tak zabójcza? http://wyborcza.pl/1,76842,3859355.html (31.10.2011).
  • 24 Na temat profilu i działalności galerii zob. np. M. Brzeziński, Galeria Nowych Technologii, [w:] The Madiagate. Globalne ocieplenie, red. M. Brzeziński, wyd. Łódzki Dom Kultury, Łódź 2010, s. 28-32.
  • 25 M. Brzeziński [wstęp w:] The Madiagate. Globalne ocieplenie, dz. cyt., s. 3.
  • 26 B. de la Torre, D-effect for FAKE, cyt. wg http://postvideoart.wordpress. com/2011/11/01/d-effect-for-fake-byblanca- de-la-torre/ (31.10.2011). Autorka też podkreśla aspekt autonomii sztuki, odwołuje się wpros. do formuły „sztuki dla sztuki”.
  • 27 Zob. T. Binkley, Przeciw estetyce, [w:] Zmierzch estetyki – rzekomy czy autentyczny?, red. S. Morawski, t. I, Czytelnik, Warszawa 1987, s. 429-431.
  • 28 M. Brzeziński, Pomyłka / Tippingpoint of failure, cyt. Wg http://www.videoart.zdnet.pl/nt/rosa-pl. html (31.10.2011).
  • 29 Zob. P. Auslander, Liveness. Performance In a Mediatized Culture, Routledge, New York 2010.
  • 30 Korzystam z terminu przyjętego przez Monikę Bakke, Zob. M. Bakke, Bio-transfiguracje. Sztuka i estetyka posthumanizmu, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 2010, s.22-24.
  • 31 Przede wszystkim chodzi o inspirację pojęciem „nagiego życia” Giorgio Agambena, zob. G. Agamben, Homo sacer. Suwerenna władza i nagie życie, tłum. M. Salwa, Prószyński i S-ka, Warszawa 2008. Por. http://postvideoart. wordpress.com/2011/10/11/it-interfejstransgatunkowy/ ( 31.10.2011)
  • 32 http://postvideoart.wordpress. com/2011/06/18/sios-media-lab/ (31.10.2011)
  • 33 http://www.ec1lodz.pl/index.php (31.10.2011)
  • 34 http://postvideoart.wordpress. com/2011/08/19/herman-bio-nano-scienceart- project/ ( 31.10.2011)
  • 35 Wokół tej tematyki zob. np. Sieci Centrum Aktywności Lokalnej CAL, http:// www.cal.org.pl/ ( 31.10.2011)
  • 36 O. Marquard, Aesthetica i anaesthetica. Rozważania filozoficzne, tłum. K. Krzemieniowa, Oficyna Wydawnicza, Warszawa 2007, s. 73-77.
  • 37 Tamże, s. 77.
Document Type
Publication order reference
Identifiers
YADDA identifier
bwmeta1.element.desklight-611eefa5-cd52-40a6-a8d0-442b7d7779ef
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.