PL EN


2020 | 42 | 1 | 117-137
Article title

Używanie symboli ideologii nazistowskiej w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. Uwagi na podstawie spraw Nix v. Niemcy oraz Šimunić v. Chorwacja

Title variants
EN
The use of symbols of Nazi ideology in the case-law of the European Court of Human Rights: Analysis based on the case of Nix v. Germany and the case of Šimunić v. Croatia
Languages of publication
PL
Abstracts
Celem artykułu jest zagadnienie używania symboli ideologii nazistowskiej w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. Współcześnie w niektórych państwach europejskich zabrania się bowiem w sferze publicznej symbolicznego posługiwania się symboliką systemów totalitarnych — czy to nazistowskiej swastyki, komunistycznego młota i sierpa, czy też jakiegokolwiek innego symbolu. Na tym tle pojawia się pytanie, jakie są granice ingerencji w wolność słowa. W sprawie Nix v. Niemcy Europejski Trybunał Praw Człowieka stwierdza, że kryminalizacja używania symboli nazistowskich ma na celu zapobieżenie odrodzeniu się nazizmu i utrzymanie pokoju politycznego. Podstawową kwestią było jednak ustalenie, czy zakaz posługiwania się symbolami ideologii nazistowskiej w przestrzeni publicznej może być uznany jako ingerencja „niezbędna w demokratycznym społeczeństwie” w wolność wyrażania opinii. ETPCz uznał, że wskazana przesłanka została zrealizowana. Czyniąc rozważania w tym zakresie, słusznie przyjął, że „państwa, które doświadczyły okrucieństw nazizmu, mogą zostać uznane za »państwa, na których spoczywa szczególna odpowiedzialność moralna, by zdystansować się od masowych potworności popełnionych przez nazistów«”. ETPCz dodał, że nie tylko propagowanie nazizmu winno być karalne, lecz także posługiwanie się symboliką nazistowską w celu przyciągnięcia uwagi czytelnika. Ma to bowiem uniemożliwić przyzwyczajenie ludzi do symboli ideologii nazistowskiej bądź dopuszczania do ich tolerowania, zwłaszcza w państwie tak historycznie doświadczonym przez nazizm jak Niemcy. Niewątpliwe sprawa Nix v. Niemcy ilustruje strukturalną analizę proporcjonalności w odniesieniu do wolności słowa. W artykule poddano analizie także sprawę Šimunić v. Chorwacji, która dotyczyła piłkarza ukaranego przez władze chorwackie za to, że w trakcie meczu zwrócił się do tłumu z pozdrowieniem symbolizującym nienawiść w stosunku do ludzi różnych wyznań lub tożsamości etnicznych, co było manifestacją ideologii rasistowskiej. Wykorzystał on oficjalne powitanie organizacji Ustasza obowiązującego w czasach reżimu Niezależnego Państwa Chorwackiego. Trybunał wskazał, że skarżący użył wskazanego gestu w czasie meczu piłkarskiego wobec ogromnej widowni, na które to okrzyki widzowie odpowiedzieli, co więcej, zrobił to cztery razy. W sprawie Šimunić v. Chorwacja Trybunał powtórzył, że charakter i surowość nałożonej kary są czynnikami, które należy wziąć pod uwagę przy ocenie proporcjonalności ingerencji w wolność słowa. W artykule znalazła się analiza orzecznictwa ETPCz oraz wynikające z niej wnioski.
EN
The article deals with the use of symbols of Nazi ideology in the case-law of the European Court of Human Rights. At present, symbolic representations of the past order, whether the Nazi swastika, the Communist hammer and sickle or any other symbol, have been prohibited from the public sphere in some European states. Against this background, the question arises as to what are the limits to interference with the freedom of speech. In Nix v. Germany, the European Court of Human Rights notes that the criminalisation of the use of Nazi symbols is to prevent the revival of Nazism and maintain political peace. As to whether the interference was necessary, which required it to be a response to a pressing social need, the Court considered that Germany’s decision to criminally sanction the use of Nazi symbols must be seen in the light of their historical role and experience with Nazism and the desire to prevent its revival. The Court added that this “gratuitous use of symbols was exactly what the provision sanctioning the use of symbols of unconstitutional organisations was intended to prevent, as it was meant to pre-empt anyone becoming used to certain symbols by banning them from all means of communication”. More broadly, the case Nix v. Germany illustrates the structured proportionality analysis in relation to freedom of expression. The article analyses also the case of Šimunić v. Croatia, which concerns a footballer who was convicted by the Croatian authorities of a minor criminal offence for addressing messages to spectators of a football match, the content of which expressed or enticed hatred on the basis of race, nationality, and faith. In fact, he used an official greeting of the Ustashe movement and totalitarian regime of the Independent State of Croatia. The Court pointed out that the applicant chanted a phrase used as a greeting by a totalitarian regime at a football match in front of a large audience to which the audience replied and that he did so four times. In the case of Šimunić v. Croatia, the Court reiterates that the nature and severity of the penalty imposed are factors to be taken into account when assessing the proportionality of the interference with the freedom of speech. Finally, the article contains the conclusions of the analysis on case-law of the European Court of Human Rights.
Year
Volume
42
Issue
1
Pages
117-137
Physical description
Contributors
  • Uniwersytet w Białymstoku
References
Document Type
Publication order reference
Identifiers
YADDA identifier
bwmeta1.element.desklight-78507115-7b7e-45a0-9cf6-942dd98745aa
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.