RU
В статье анализируется процесс «возрождения ислама» на постсоветском пространстве и феномен его реинтеграции в Крыму. В этом, конфессионально неоднородном регионе, где на протяжении многих веков соседствуют две мировые религии – хрис- тианство и ислам, исторически сложившаяся толерантность отношений между представителями мусульманского и христианского населения служит основой их добрососедства и взаимопонимания. Автор приводит убедительные факты относительно некоторых особенностей развития ислама в условиях нарушения режима устойчивого развития общества и при этом доказывает, что в настоящее время в Крыму нет ни объективных, ни сколько-нибудь субъективных предпосылок для этно-национального конфликта.
PL
W artykule analizowany jest proces „odrodzenia się islamu” na terenach postsowieckich oraz fenomen jego reintegracji na obszarze Krymu. Jest to teren, gdzie występuje wiele religii, dlatego warto podkreślić, że przez wiele wieków istniały obok siebie chrześcijaństwo i islam – dwie światowe religie. Tradycja tolerancyjnego sąsiadowania ich wyznawców, stanowi fundament dalszego współistnienia oraz budowania dobrych relacji między nimi. Autor tekstu przywołuje wybrane przykłady dotyczące rozwoju islamu, analizuje je przez pryzmat perturbacji rozwoju społecznego. Wykazuje, że współcześnie na Krymie nie istnieją ani obiektywne ani subiektywne przyczyny, które mogłyby implikować pojawienie się etnicznych i narodowościowych konfliktów.
EN
The author of this article discusses the process of the ”Islamic renewal” in the post-soviet territories and its reintegration in the Crimea, where the tradition of mutual tolerance between adherents of many various religions forms the basis for their continuing coexistence and good relationships. He illustrates it with examples of Islamic development, analysed through the prism of social progress. He argues that there are neither objective, nor subjective factors there today that would indicate an emergence of ethnic and nationalistic conflicts.