PL EN


2016 | 96 Film i metafizyka | 176-188
Article title

“Es bonito, verdad?” „Zawód: reporter” jako transcendencja pozioma

Title variants
EN
‘¿Es Bonito, Verdad?’ ‘The Passenger’ (‘Professione: Reporter’) as a Horizontal Transcendence
Languages of publication
PL
Abstracts
PL
Wbrew typowym egzystencjalistycznym i formalistycznym interpretacjom filmu „Zawód: reporter” autor argumentuje, że jądrem tego dzieła jest scena ukazująca czystą przemoc polityczną, która jest nierozerwalnie związana ze słynnym przedostatnim ujęciem. Celem Antonioniego w przedostatnim ujęciu jest osiągnięcie takiego poziomu intensywności wizualnej, która dorównałaby „najokropniejszej” sekwencji filmu, egzekucji. Bezpośredni związek między najohydniejszym i najpiękniejszym momentem w filmie ustanawia konieczną stereoskopię – istnienie cierpienia w świecie jest niezaprzeczalne, jednak tylko intensywność widzenia pozwala spojrzeć na brzydotę z odpowiedniej perspektywy, ponieważ umożliwia zaangażowanie w świat dla niego samego, a nie dla narcystycznych celów. Wizualne doświadczenie, które przeżywamy w dwóch ostatnich ujęciach, uczy nas, że jedyną prawdziwą transcendencją nie jest transcendencja pionowa (apoteoza), lecz poziome wyjście z siebie w zintensyfikowane, niemal wizyjne doświadczenie świata.
EN
Contrary to the typical existentialist and formalistic interpretations of the film ‘The Passenger’, the author argues that the core of this work lies in the scene showing pure political violence, which is inextricably linked with the famous penultimate shot. Antonioni’s aim in the penultimate shot is the achievement of such a level of visual intensity, that would be equal to the most horrid sequence of the film, that is the execution. A direct relationship between the most horrible and the most beautiful moments in the film establishes the necessary stereoscopy. The existence of suffering in the world is undeniable, however, only the intensity of the gaze permits one to see the ugliness from the right perspective, because it permits engagement into the world for its own sake, and not for narcissistic aims. Visual experience, which we are experiencing in the last two shots, teaches us that the one true transcendence is not vertical (apotheosis), but it is a horizontal leaving of oneself, into an intensified, vision like experience of the world.
Keywords
Year
Pages
176-188
Physical description
Contributors
  • Instytut Kultur i Literatur Anglojęzycznych, Uniwersytet Śląski w Katowicach Institute of English Cultures and Literatures, University of Silesia in Katowice, Poland
References
  • Antonioni, Michelangelo, Interviews, ed. Bert Cardullo, Jackson: University Press of Mississippi 2008.
  • Arrowsmith, William, Antonioni: The Poet of Images, ed. Ted Perry, Oxford: Oxford University Press, 1995.
  • Carroll, Lewis, The Complete Illustrated Works, London: Chancellor Press 1993.
  • Chatman, Seymour, Antonioni or, the Surface of the World, Berkeley: University of California Press 1985.
  • Królikiewicz, Grzegorz, Anty-Faust. Próba analizy filmu Michelangelo Antonioniego „Zawód reporter”, Łódź: Studio Filmowe N 1996.
  • Rohdie, Sam, Antonioni, London: British Film Institute 1990.
Document Type
Publication order reference
Identifiers
YADDA identifier
bwmeta1.element.desklight-7fe36ccf-1bfc-4024-af2c-0f83d37dafb6
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.