PL
Transport morski odgrywa bardzo istotną rolę w gospodarce Unii Europejskiej. Do najważniejszych obiektów infrastrukturalnych w sektorze transportu morskiego zaliczana jest szeroko rozumiana infrastruktura portowa. Finansowanie jej budowy i rozbudowy odbywa się bardzo często z wykorzystaniem środków publicznych, jako że należy to do podstawowych zadań państwa. Jednakże w praktyce granica pomiędzy sytuacjami, w których publiczne finansowanie infrastruktury portowej stanowi pomoc publiczną, a takimi, w których nie spełnia wszystkich przesłanek z art. 107 ust. 1 TFUE, stanowiąc przejaw realizacji zadań państwa poprzez – mówiąc w uproszczeniu – budowę ogólnodostępnej infrastruktury, jest „cienką czerwoną linią”. W prawie UE brak jest bowiem w chwili obecnej jakiegokolwiek dokumentu (czy to o charakterze wiążącym, czy niewiążącym), który wyznaczałby jasne i precyzyjne zasady i standardy oceny publicznego finansowania portów morskich w dwóch aspektach: 1) Kiedy finansowanie takie stanowi pomoc publiczną w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE? 2) Po spełnieniu jakich przesłanek pomoc publiczna na budowę i rozbudowę infrastruktury portów morskich może zostać uznana za zgodną z rynkiem wewnętrznym UE? Artykuł koncentruje się na pierwszym z tych zagadnień. Zaprezentowane zostanie jednak ujęcie pod kątem rodzajów infrastruktury portowej, której finansowanie przez państwo może stanowić bądź nie pomoc publiczną, nie będą zaś przeanalizowane wszystkie przesłanki z art. 107 ust. 1 TFUE. W praktyce bowiem to właśnie na omawianym polu występują największe trudności.
EN
Transport by sea plays a vital role for the economy of the European Union. Among all the infrastructure elements necessary to conduct transport by sea, the port infrastructure (in the wide meaning of this term) is of the utmost importance. Its development is often financed form public resources, as it is one of the basic duties of a state. However, in practice a borderline between situations, when public financing of port infrastructure constitutes State Aid and those in which not all of the criteria laid down in Art. 107 (1) TFEU are met and thus such financing is a means of exercising public authority by constructing infrastructure open to all potential users, is a ”thin red line”. This is so because currently there is no act in the EU legal regime (either binding or non-binding) which lays down clear and precise rules and standards of assessment of public financing of port infrastructure in two aspects: 1) When does it constitute State Aid according to Art. 107 (1) TFEU? 2) What are the criteria of compatibility of State Aid aimed at the development of port infrastructure with the EU internal market? The present article focuses on the first of the abovementioned questions. However, the question will be analysed form the perspective of the kinds of port infrastructure, public financing of which may or may not constitute State Aid, and thus not all of the criteria stemming from Art. 107 (1) TFEU will be examined. This is so because in practice most difficulties arise in the said area.