PL
W swym artykule Tokarz podejmuje refleksję nad filmową wyobraźnią w filozofii i socjologii Jeana Baudrillarda. Dokonuje zderzenia hipotez badawczych oraz teorii społecznych Baudrillarda, który zgłosił akces do ruchu postmodernistycznego, z wieloma odmianami kina współczesnego. Metoda pisarstwa Baudrillarda została zestawiona z metodą twórczą reżysera francuskiej Nowej Fali Jean-Luca Godarda. Tokarz przeprowadza analizę nawiązań Baudrillarda do awangardy wysokiego modernizmu oraz jego spojrzenia przez pryzmat filmów na USA w reportażu filozoficznym „Ameryka”. Ponadto autor rozpatruje kwestie filmu nostalgicznego, aplikacji teorii uwodzenia Baudrillarda, zestawienia jego myśli z filmem „Paryż, Teksas” oraz parkosyzmów systemu medialnego. Kluczowa jest hipoteza o możliwości manipulowania historią dzięki doskonałej operacyjności zapisu cyfrowego. W świecie Baudrillarda spełniły się wszystkie utopie i dystopie. Pozostała nostalgia za autentycznością.
EN
In his article, Tokarz reflects on cinematic imagination in philosophy and sociology of Jean Baudrillard. He confronts Baudrillard’s research hypotheses and social theories, on basis of which he claimed membership of the postmodernist movement, with many varieties of contemporary cinema. Baudrillard writing method is compared with creative method of the French New Wave director – Jean-Luc Godard. Tokarz analyses Baudrillard’s references to the avant-garde of high modernism and his view of America through the prism of films in his philosophical report “America”. The author also considers the question of nostalgic films, the application of Baudrillard’s theory of seduction, confrontation of his ideas with the film “Paris, Texas” and the paroxysms of media system. The key hypothesis concerns the possibility of manipulating history thanks to the excellent operationality of digital recording. In the world of Baudrillard all utopias and dystopias come true. What remains is the nostalgia for authenticity.