EN
The workers’ district of Bytom, Bobrek, with its steelworks and a coal mine for ‘the better future’ under Communism, has now become the terrifying subject of media accounts of pathologies and hopelessness. Children continue to play against the backdrop of the derelict buildings, but they gradually abandon their dreams. The Silesian Dance Theatre in Bytom organized dance workshops devoted to break-dance, hip-hop and funk in the area. Three boys, the main characters of the story, Andrzej, Daniel and Paweł, decided to create something to portray the way they live through dancing. With a group of other dancers they prepared a performance at the local theatre. During the premiere night their families and friends entered the theatre for the first time. Will their dream come true? This paper reflects on the making of the film Bobrek dance (2002).
PL
Robotnicza dzielnica Bytomia – Bobrek, z pobliską hutą i kopalnią była za komuny przykła-dem pracy „o lepsze jutro”; dziś straszy patologiami i beznadzieją. Klimat ten szczególnie mocno odczuwają dzieci. Bawiąc się przed odrapanymi familokami, obserwując codzienne, trudne życie swoich rodzin stopniowo pozbywają się marzeń. Stają się zakompleksione i agre-sywne. Już nawet nie próbują walczyć o siebie. Z myślą o dzieciach z Bytomia-Bobrka Śląski Teatr Tańca (ŚTT) zorganizował warsztaty taneczne. Był to taniec ulicy: break-dance, hip- -hop, funky. Trójka bohaterów filmu – Andrzej, Daniel i Paweł postanowiła poprzez taniec zmienić coś w swoim życiu. Razem z grupą innych tancerzy przygotowali profesjonalny spek-takl w tutejszym teatrze. Tego wieczoru po raz pierwszy w życiu progi te przekraczają także ich rodziny i koledzy z podwórka. Czy marzenia chłopców się spełnią? Tekst jest refleksją na temat pracy nad filmem Bobrek dance (2002).