PL
Celem artykułu jest analiza i interpretacja obrazu męskiej cielesności w filmie "Chrustalow, samochód!" (1998). Punktem wyjścia analizy jest pytanie o wygląd socrealistycznego bohatera w kinie stalinowskim i w okresach, gdy był on krytycznie reinterpretowany. Na przykładzie filmu Germana zostały pokazane sposoby, w jakie jednostka była ujarzmiana w totalitarnym systemie za pomocą dyskursu o cielesności. Pokazana w utworze wyobrażona historia tragicznego związku syna z ojcem może być interpretowana jako metafora traumatycznego sowieckiego doświadczenia. Jak każda opowieść o traumie, niedostępnej porządkowi świadomości, a więc i językowi, tak i ten film nośnikiem bolesnej pamięci czyni ciało, w tym wypadku ciało męskie w różnych stadiach rozwoju. Narrator przeżywa terror dorastania w socjalistycznej rzeczywistości, jego ojciec staje się ofiarą czystki i gwałtu, a Stalin doświadcza terroru śmierci. W filmie zostaje zdekonstruowana cielesność ideologicznie poprawna, wyobrażona dzięki socrealistycznym kanonom. Reżyser pokazuje realne ciała zamieszkujące Związek Radziecki: skalane, cierpiące i martwe.
EN
The aim of this article is to analyse and interpret the image of male physicality in the film "Khrustalyov, My Car!" (dir. Aleksey yuryevich German /1998/). The starting point of the analysis is a question about the appearance of the socialist realist hero in the cinema of Stalin’s era and in periods when he was critically reinterpreted. Using German’s film as an example, ways in which an individual was subjugated in a totalitarian system are shown using the discourse of corporeality. The fictitious story of a tragic relationship between father and son can be interpreted as a metaphor of the traumatic soviet experience. Like every story about a trauma, inaccessible to the order of consciousness, and therefore also inaccessible to language, also this film makes the body the vessel of painful memory. In this case the body in question is a man’s body at various stages of development. The narrator experiences the terror of growing up in the socialist reality, while his father becomes a victim of a Stalinist purge and terror, whereas Stalin experiences the terror of death. In the film ideologically correct corporeality, imagined through the canon of socialist realism, is deconstructed. The director shows real bodies inhabiting Soviet Union: defiled, suffering and dead.