PL
Artykuł analizuje muzykę od strony ontologicznej. Wychodząc od koncepcji Pitagorasa i związanej z nią koncepcji harmonii i muzyki sfer pokazuje czym tak ujmowana muzyka mogła by być dla świata – bytową harmonią rzeczywistości. Śledząc pragmatyczne i normatywne rozumienie muzyki autor przekracza pitagorejską wizję muzyki jako absolutnej i uniwersalnej wskazując na jej pluralistyczny charakter. Analizując wartościowość muzyki oraz jej znaczenie dla człowieka jako istoty osadzonej w kulturze i świecie dochodzi do rozumienia muzyki, z jednej strony, jako pewnej metafizycznej własności świata, z drugiej zaś, jako rozwijającą możliwości poznawcze i zmysłowe człowieka. Dzieląc muzykę na “naszą” (doznawaną i tworzoną w obrębie kultury przez człowieka) i “nie–naszą” (kosmiczną) artykuł odsłania rozumienie muzyki jako pewnej specyficznej sfery rzeczywistości, poprzez którą człowiek jest w stanie dostrzec rzeczywistość, więcej, zostaje na nią otwarty. Sam człowiek dzięki istnieniu muzyki, jej wielu przejawów, ma możność twórczej ekspresji, oraz przybliżania się do tego, co piękne i przynależne światu wartości.