PL EN


2015 | 39/2015 Filologia IV | 48-59
Article title

“Enunciados paremiológicos en la glotodidáctica en los siglos XVI-XIX” (panorama histórico) 1a parte

Content
Title variants
PL
„Wypowiedzi paremiologiczne w glottodydaktyce na przestrzeni wieków XVI-XIX”
EN
Paremiological Utterances in Glottodidactics over the Ages XVI-XIX
Languages of publication
ES PL EN
Abstracts
ES
No cabe duda de que los enunciados paremiológicos son un fenómeno verbal muy significativo que ha sabido fijarse a través del tiempo no sólo en el lenguaje cotidiano. Por un lado, forman parte de la cultura oral de tradición popular (refranes, dichos) y por otro, constituyen una forma de expresión de carácter eminentemente culto (proverbios, sentencias, aforismos). La 1a parte del presente estudio está dedicada exclusivamente a la presencia de textos paremiológicos y “quasi-paremiológicos” en los métodos de enseñanza de idiomas, que se empleaban en los siglos XVI-XIX, es decir: método filológico, método ‹de la vía media›, peripatético, experimental, de gramática y traducción y método ‹de la doble traducción› (interlineal).
PL
Nie ulega wątpliwości, że wypowiedzi paremiologiczne są bardzo ważnym tworem werbalnym, który z czasem zagościł na stałe nie tylko w języku potocznym. Z jednej strony są one wyrazem zakorzenienia się kultury oralnej o charakterze ludowym (powiedzenia, ludowe porzekadła), z drugiej zaś stanowią formę ekspresji o charakterze wybitnie erudycyjnym (sentencje, aforyzmy). Pierwsza część niniejszego studium została poświęcona obecności tekstów paremiologicznych w metodach nauczania języków obcych, stosowanych na przestrzeni wieków: XVI-XIX, a mianowicie w metodzie: filologicznej, de la vía media, perypatetycznej, eksperymentalnej, gramatyczno-tłumaczeniowej oraz w metodzie „podwójnego przekładu” (interlinearnej).
EN
There is no doubt that paremiological utterances are a very important verbal product which, with time, has eventually appeared on permanent not only in the colloquial language. On the one hand, they are a manifestation of establishment of oral culture of the folk nature (sayings, folk adages), while, on the other hand, are a form of expression of the extremely erudite nature (maxims, aphorisms). The first part of this study is devoted to the presence of paremiological texts in the methods of teaching foreign languages, applied over the centuries XVI-XIX, namely in the methods: philological, de la vía media, peripatetic, experimental, grammar-translation, and in the method of ‘double translation’ (interlineal).
References
  • Covarrubias S. (1943), Tesoro de la Lengua Castellana o Española. Madrid 1611,Edición preparada por Martín de Riquer, Barcelona.
  • (S.a.) (2001) Fábulas fantásticas: La Fontaine, Hartzenbusch, Esopo y Fedro, Editorial LIBSA, Madrid.
  • Koszla-Szymańska M. (2006), La paremiología en la enseñanza de la lengua española, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego WUW, Warszawa.
  • Krzyżanowski J. (1960), Mądrej głowie dość dwie słowie. Trzy centurie przysłów polskich, Tom I, wydanie drugie, PIW, Warszawa.
  • Krzyżanowski J. (1969), Nowa księga przysłów polskich, Tom I, A-J, na podstawie dzieła Samuela Adalberga, PIW, Warszawa.
  • Ronowicz E. (1982), Kierunki w metodyce nauczania języków obcych, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa.
  • Sánchez Pérez A. (1992), Historia de la enseñanza del español como lengua extranjera. Historiografía de la lingüística española, SGEL, Madrid.
  • Sánchez Pérez A. (1993),Hacia un método integral en la enseñanza de idiomas. Estudio analítico, SGEL, Madrid.
  • Sánchez Pérez A. (1997), Los métodos en la enseñanza de idiomas. Evolución histórica y análisis didáctico, SGEL, Madrid.
Document Type
Publication order reference
Identifiers
YADDA identifier
bwmeta1.element.desklight-d1127cf5-db4c-4456-b2c1-ffffedb81430
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.