PL
Pojawienie się w systemie prawa wojskowych przepisów dyscyplinarnych, wprowadza-jących kategorię tzw. czynu stykowego (tj. czynu, który jest wojskowym przewinieniem dyscyplinar-nym realizującym jednocześnie znamiona czynu zabronionego, penalizowanego w innej ustawie, np. w ustawie z 06.06.1997 r., Kodeks karny ) uruchomiło szereg pytań o wzajemną relację zachodzącą między posiadającą represyjny charakter odpowiedzialnością karną, a quasi-represyjną wojskową od-powiedzialnością dyscyplinarną. Do kategorii czynu stykowego expressis verbis odnosi się przepis art. 17 ust. 1 oraz art. 17 ust. 2 pkt 2-3 ustawy z 09.10.2009 r. o dyscyplinie wojskowej . Popełnienie przez żołnierza wojskowego przewinienia dyscyplinarnego, które jednocześnie realizuje znamiona przestępstwa penalizowanego w k.k., daje możliwość podwójnego (tj. karnego i dyscyplinarnego) ukarania żołnierza za de facto ten sam czyn. Dlatego zastanowić się trzeba, czy taka praktyka czyni zadość konstytucyjnej zasadzie ne bis in idem (zakazującej ponownego karania osoby za ten sam czyn), czy też może wręcz przeciwnie ‒ praktyka ta godzi w standardy konstytucyjne. Analiza doko-nana w niniejszym artykule jest próbą udzielenia odpowiedzi na to pytanie. Rozważania mają cha-rakter dogmatyczno-historyczny przy zastosowaniu metody wykładni systemowej i językowej.
EN
The appearance in the legal system of military disciplinary regulations introducing the category of the so-called a contact act (i.e. an act that is a military disciplinary offense that simulta-neously fulfills the features of a prohibited act, penalized in another act, e.g. in the Act of June 6, 1997, the Penal Code) triggered a number of questions about the mutual relationship between the repressive nature of criminal and quasi-repressive military disciplinary liability. The category of a contact act expressis verbis refers to the provision of Art. 17 sec. 1 and art. 17 sec. 2 points 2-3 of the Act of 09/10/2009 on Military Discipline. Committing a military disciplinary offense by a mil-itary soldier, which at the same time carries the features of an offense penalized in the Criminal Code, gives the possibility of double (i.e. criminal and disciplinary) punishment of a soldier for the same act in fact. Therefore, it is necessary to consider whether such practice makes ne bis in idem (prohibiting repeated punishment of a person for the same act) quite a constitutional principle; or, on the contrary, this practice violates constitutional standards? The analysis made in this article is an attempt to answer this question. The considerations are dogmatic and historical in nature, using the method of systemic and linguistic interpretation.