PL
Tekst jest poprowadzoną w kluczu autotematycznym analizą filmu „Prestiż” (2006) Christophera Nolana. Trzy fazy doskonałej sztuczki magicznej zaprezentowane w pierwszych i ostatnich minutach projekcji odpowiadają trzyetapowej, szkatułkowej metodzie opowiadania filmowego zastosowanej przez reżysera. Kolejność oraz charakter elementów składowych mogą zostać z powodzeniem porównane ze schematami używanymi w kinie popularnym, co wraz z subtelnymi odniesieniami do postaci związanych z narodzinami kina dopełnia metafilmowego spojrzenia na twórczość Nolana.
EN
The article presents an analysis of self-reflexivity in “The Prestige” (2006) by Christopher Nolan. Three phases of the perfect magic trick presented in the first and last minutes of the film correspond to the three-stage, box-within-a-box method of narrative employed by the director. The order and nature of the components can be successfully compared to those used in popular cinema, which, along with subtle references to the birth of the cinema, complete the meta-film overview of Nolan’s work.