PL EN


1990 | 26 |
Article title

Dieu et l'Homme dans le Microcosme de Maurice Scève

Content
Title variants
FR
Bóg i Człowiek w poemacie Mikrokosmos Maurycego Scève'a
Languages of publication
Abstracts
PL
Poemat M. Scève'a nawiązuje poprzez swój tytuł do filozoficznej koncepcji człowieka jako mikrokosmosu, poprzez aluzje w tekście - do tradycji godności człowieka, poprzez opis stworzenia świata - do literatury heksameralnej, a poprzez wątek dramatyczny (historia człowieka od upadku po odkupienie) - do teatru religijnego (Jeu d'Adam). Ten ostatni element wydaje się najistotniejszy w poemacie Scève'a: moment, w którym Bóg mimo grzechu Adama czyni go kontynuatorem dzieła stworzenia, jest analogiczny do sceny, w której Chrystus powierza Piotrowi (mimo jego zaparcia sią) misją utworzenia Kościoła. Jednocześnie moment ten charakteryzuje stosunek Boga do człowieka: stwórca kocha człowieka ojcowską miłością i mimo grzechu widzi w nim swe dziecko. Moment ten ilustruje także myśl, że natura ludzka nie została doszczętnie upodlona poprzez grzech i że człowiek może, dziąki swemu wysiłkowi (szczególna rola przypada tu rozumowi), stać się godny odkupienia. Wiara, że natura ludzka, mimo upadku, nie zatraciła całkowicie swej boskości, zbliża poemat Scève'a do nurtu myśli Erazma z Rotterdamu, a jednocześnie przeciwstawia sią opiniom na temat skażenia natury ludzkiej zawartych w Nauce religii chrześcijańskiej Kalwina. Chociaż trudno jest dowieść, mimo zbieżności chronologicznej, że Mikrokosmos jest odpowiedzią na poglądy Kalwina, to jednak faktem jest, że poemat Scève'a zawiera przeciwstawne im, optymistyczne rozwiązanie zagadnienia skutków grzechu pierworodnego.
Keywords
Year
Volume
26
Physical description
Dates
published
1990
Contributors
References
Document Type
Publication order reference
Identifiers
URI
http://hdl.handle.net/11089/13374
YADDA identifier
bwmeta1.element.hdl_11089_13374
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.