PL
Metafora w swej istocie jest pragmatycznym środkiem odwracającym uwagę odbiorcy wyrażenia metaforycznego od dosłownego znaczenia wykorzystanych słów. Powyższemu procesowi sprzyja towarzyszący dysanalogii element analogii mocnych implikacji zestawionych pojęć, stwarzający pole dla dwukierunkowej, neutralizującej bądź intensyfikującej znaczenie, manipulacji językowej. Akceptacje manipulacyjnego wyrażenia metaforycznego ułatwiają trzy inherentne siły illokucyjne metafory, tj. wzbudzania emocji, prowokowania zastanowienia nad sensem przytoczonej anomalii znaczeniowej oraz tworzenia intelektualnej więzi między autorem a odbiorcą wyrażenia metaforycznego.