PL
W artykule podjęta została próba analizy dramatu W.B. Yeatsa The Words upon the Window Pane (1930), w którym irlandzki pisarz i poeta prezentuje własną interpretację postaci Jonathana Swifta oraz relacji z dwoma najważniejszymi towarzyszkami jego życia. Autorka przedstawia dziekana katedry Św. Patryka w Dublinie jako figurę literacką, ukształtowaną na potrzeby tego dramatu przez Yeatsa. Za pośrednictwem tak wymyślonej maski, czy też alter ego, Yeats oddaje własne doświadczenie starości oraz twórczego i osobistego niespełnienia. Zarówno postać Swifta, jak i Yeatsa wpisane zostają w rozważania na temat cielesnej i duchowej ascezy oraz powiązane z problematyką seksualności, cielesności i pożądania. Autorka stawia tezę, iż właśnie ta sztuka stanowi punkt zwrotny w późnej twórczości Yeatsa, w której szczególną uwagę poświęca się doświadczeniu nadprzyrodzonemu oraz sposobom ukazywania motywów zaczerpniętych z irlandzkiej tradycji literackiej za pośrednictwem realistycznej formy nawiązującej do pisarstwa Ibsena.