PL EN


2019 | 74 |
Article title

Ocena atrakcyjności infrastruktury turystycznej Tunezji metodą wielowymiarowej analizy porównawczej

Authors
Content
Title variants
Languages of publication
PL
Abstracts
PL
Tunezja należy do destynacji popularnych wśród zorganizowanych turystów masowych, dla których ważnym czynnikiem w procesie podejmowania decyzji nabywczych jest infrastruktura turystyczna. Celem opracowania była ocena jej atrakcyjności w ujęciu ilościowym w odniesieniu do całego obszaru kraju oraz do poszczególnych gubernatorstw. Ocenę tę przeprowadzono w ramach przyjętych elementów składowych infrastruktury (baz: noclegowej, gastronomicznej, komunikacyjnej i towarzyszącej) metodą wielowymiarowej analizy porównawczej. Przyjęta procedura umożliwiła wymierne porównanie ze sobą 24 gubernatorstw jako obiektów wielocechowych przy wykorzystaniu sumarycznego wskaźnika cech. Uzyskane wyniki wskazują, że generalnie infrastruktura turystyczna Tunezji jest mało atrakcyjna. Natomiast w poszczególnych jednostkach administracyjnych jej atrakcyjność jest znacznie zróżnicowana. Jako najbardziej atrakcyjną oceniono infrastrukturę w gubernatorstwie Tunis w północnej części Tunezji, a najmniej – w gubernatorstwie Al-Kasrajn na zachodnim, górzystym obszarze kraju. Otrzymane rezultaty wskazują ponadto na konieczność lepszego wykorzystania infrastruktury w gubernatorstwie Tunis poprzez przygotowanie np. oferty skierowanej do turystów masowych.
EN
Tunisia belongs to popular destinations among the so-called organized mass tourists, for whom tourist infrastructure is an important initiator in a decision-making process of purchase. The aim of the study was to assess its attractiveness in quantitative terms in relation to the entire country and to individual governorates. This assessment was carried out as part of the adopted infrastructure components (bases: accommodation, catering, transport and complementary) by a multidimensional comparative analysis method. The adopted procedure allowed measurable comparison between 24 governorates as multi-feature objects using the summary feature index. The obtained results indicate that generally the tourist infrastructure of Tunisia is not very attractive. However, in the attractiveness of individual administrative units varies considerably. Infrastructure in the Tunis Governorate in the northern part of Tunisia was rated as the most attractive, while the least – the Al-Kasrajn Governorate in the western, mountainous area of the country. The obtained results also indicate the need for a better use of infrastructure in the Tunis Governorate, by preparing e.g. an offer addressed to mass tourists.
Contributors
author
References
  • Borys T., 1980: Elementy teorii jakości. PWN, Warszawa.
  • Brzezińska-Wójcik T., Widz M., 2017: Ocena jakości pakietu turystycznego Tunezji przez polskich turystów metodą SERVPERF – studium przypadku. Turyzm, 27(2), 11–22. https://doi.org/10.18778/0867-5856.27.2.01
  • Brzezińska-Wójcik T., Skowronek E., 2018: Potencjalne i funkcjonalne obszary turystyczne na Roztoczu w świetle wyników wielowymiarowej analizy porównawczej – wyzwania i problemy metodyczne. Prace Geograficzne Instytutu Geografii i Gospodarki Przestrzennej UJ, (152), 33–53.
  • Cohen E., 1972: Towards a sociology of international tourism. Social Research. Political Economics. The Johns Hopkins University Press, 39(1), 164–182.
  • Duda-Seifert M., 2015: Kryteria oceny atrakcyjności turystycznej obiektów architektury w świetle literatury. Turystyka Kulturowa, (4), 74–87.
  • Duval D.T., 2007: Tourism and Transport: Modes, Networks and Flows. Channel View Publications, Clevendon–Buffalo–Toronto.
  • Dziechciarz J., 2003: Ekonometria. Metody, przykłady, zadania. Wyd. Akademii Ekonomicznej im. Oskara Langego we Wrocławiu, Wrocław.
  • Gaworecki W., 2003: Turystyka. PWE, Warszawa.
  • Gołembski G. (red.), 1999: Regionalne aspekty rozwoju turystyki. PWN, Warszawa–Poznań.
  • Gołembski G. (red.), 2002: Metody stymulowania rozwoju turystyki w ujęciu przestrzennym. Wyd. Akademii Ekonomicznej w Poznaniu, Poznań.
  • Jafari J., 2001: The Scientification of Tourism, [w:] V.L. Smith, M. Brent (eds.), Hosts and Guests Revisited. Tourism Issues of the 21st Century. Cognizant Communication Corporation, New York, 28–41.
  • Kaczmarek J., Stasiak A., Włodarczyk B., 2002: Produkt turystyczny. PWE, Warszawa.
  • Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych Poza Granicami Polski przy Głównym Geodecie Kraju, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2004: Nazewnictwo geograficzne świata (Z. 3: Afryka). Warszawa.
  • Kowalczyk A., 2002: Geografia turyzmu. PWN, Warszawa.
  • Kowalczyk A., Derek M., 2010: Zagospodarowanie turystyczne. PWN, Warszawa.
  • Krimi A., 2017: Investissement: Le projet de Sama Dubaï sera-t-il enfin relancé? Kapitalis. http://kapitalis.com/tunisie/2017/03/20/investissement-le-projet-desamadubai-sera-t-il-enfin-relance
  • Kruczek Z., 2011: Atrakcje turystyczne. Fenomen, typologia, metody badań. Wyd. Proksenia, Kraków.
  • Lijewski T., Mikułowski B., Wyrzykowski J., 2002: Geografia turystyki Polski. PWE, Warszawa.
  • Liszewski S., 1995: Przestrzeń turystyczna. Turyzm, 5(2), 87–103.
  • Milewska M., Włodarczyk B., 2009: Hotelarstwo. Podstawowe wiadomości. PWE, Warszawa.
  • Milewski D., 2005: Regionalne uwarunkowania rozwoju turystyki na przykładzie województwa zachodniopomorskiego. Wyd. Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego, Szczecin.
  • Niezgoda A., 2013: Turystyka doświadczeń – dawna czy nowa forma turystyki?, [w:] R. Wiluś, J. Wojciechowska (red.), Nowe-stare formy turystyki w przestrzeni. Wyd. Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź, 37–47. https://doi.org/10.18778/7525-925-4.04
  • Oppermann M., 1993: Tourism Space in Developing Countries. Annals of Tourism Research, 20(3), 535–556. https://doi.org/10.1016/0160-7383(93)90008-Q
  • Page S., 1995: Urban Tourism. Routledge, London–New York.
  • Page S., 2005: Transport and Tourism: Global Perspectives. Pearson Education, Harlow.
  • Pawlikowska-Piechotka A., 2009: Zagospodarowanie turystyczne i rekreacyjne. Wyd. Novae Res, Gdynia.
  • Pawlusiński R., 2005: Samorząd lokalny a rozwój turystyki. Przykład gmin Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej. Instytut Geografii i Gospodarki Przestrzennej UJ, Kraków.
  • Pawlusiński R., 2007. Transport w turystyce, [w:] W. Kurek (red.), Turystyka. PWN, Warszawa, 164–176.
  • Płocka J., 2002: Wybrane zagadnienia z zagospodarowania turystycznego (Cz. I). Wyd. Centrum Kształcenia Ustawicznego, Toruń.
  • Rapacz A., Jaremen D.E., 2011: Atrakcyjność turystyczna jako czynnik wyboru destynacji turystycznej. Ekonomiczne Problemy Usług, 75, 131–141.
  • Raport Podróżnika 2016. https://www.travelplanet.pl/Content/pdf/dlamediow/raport_podroznika_2016_v02.pdf
  • Rogalewski O., 1979: Zagospodarowanie turystyczne. WSiP, Warszawa.
  • Warszyńska J., 1970: Waloryzacja miejscowości z punktu widzenia atrakcyjności turystycznej (zarys metody). Prace Geograficzne UJ, 27, 103–113.
  • Warszyńska J., Jackowski A., 1979: Podstawy geografii turyzmu. PWN, Warszawa.
  • Widz M., 2019: Możliwości wykorzystania zasobów środowiska geograficznego Tunezji w kreowaniu oferty turystycznej (Rozprawa doktorska, Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie). Lublin.
  • Widz M., Brzezińska-Wójcik T., 2016: Dynamika i cechy międzynarodowego ruchu turystycznego w Tunezji w latach 1960–2015. Ekonomiczne Problemy Turystyki, 35(3), 287–299. https://doi.org/10.18276/ept.2016.3.35-23
  • Wyrzykowski J., 2010: Potencjał turystyczny w ujęciu geograficznym. Ekonomiczne Problemy Usług, 52, 33–42.
  • Źródła internetowe
  • http://ufmsecretariat.org/upfi-sfax-taparura-project
  • http://www.aeroport-de-tunis-carthage.com
  • http://www.discovertunisia.com/pl
  • http://www.equipement.tn
  • http://www.goafrica.ecms.pl
  • http://www.ins.nat.tn
  • http://www.kormoran.aplus.pl
  • http://www.lhw.com
  • http://www.tourisme.gov.tn
  • http://www.tunis-fh.com
Document Type
Publication order reference
YADDA identifier
bwmeta1.element.ojs-doi-10_17951_b_2019_74_0_175-191
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.