PL EN


2013 | 26 | 1-2 |
Article title

Koncepcja dokształcania i doskonalenia zawodowego w ujęciu Tadeusza W. Nowackiego wciąż aktualna we współczesnych realiach rynku pracy

Content
Title variants
Languages of publication
EN
Abstracts
EN
Tadeusz W. Nowacki, the creator of pedagogical work, noticed in his scientific conception the problem of supplementing education and occupational improvement, so he created a new seventh research area in his scientific sub-discipline. He acknowledged that these processes are a decisive part of the personality development program, which lasts an entire life and aims to achieve occupationalmastery, which would be an expression of occupational fulfilment. This masterly achievement exists in every occupation, but it is differently perceived because of the prestige of different occupations in society. Professions which require long education are perceived more prestigiously than common occupations, like a waiter, cook or hairdresser. Their reliable, conscientious work and general need to satisfy higher and higher demands of individuals are the consequences of civilization changes. As a result, workers keep improving their competences and products. It is all to satisfy consumers’ everyday needs. Purchasing these products is not only an accolade for people who make them, but also they are proud of their effort. This justifies their conclusion that it is worthwhile to supplement education for occupational improvement. In that way, the concept of Tadeusz W. Nowacki has been inscribed into the work development model started by Pius XI and continued by Stefan Wyszyński. They claimed, that not only product is improved, but also humans who produce it. Such a possibility, in Stefan Wyszyński’s opinion, have only humans as thinking and free beings who realize two aims: 1. To improve products; 2. To improve humans who work, which is the start of socioeconomicprogress, human civilization, moral and religious progress and world culture.
PL
Tadeusz W. Nowacki, twórca pedagogiki pracy, w swej koncepcji naukowej dostrzegał również problemy dokształcania i doskonalenia zawodowego. Ich istotę objął siódmym obszarem badawczym w zaprojektowanej przez siebie subdyscyplinie naukowej. Uznał, iż procesy te stanowią część programu rozwoju osobowości, bowiem rozwój trwa przez całe życie, a jego wyrazem jest dążenie do osiągnięcia mistrzostwa zawodowego. Owo mistrzowskie osiągnięcie ma miejsce we wszystkich zawodach, ale jego postrzeganie jest różne ze względu na społeczny wymiar danego zawodu. Dlatego wciąż wyższa jest ranga mistrzostwa w tzw. profesjach, czyli zawodach wymagających długiego uczenia się, niż w pospolitych zawodach, takich jak np. fryzjer, piekarz czy kelner. Przemiany cywilizacyjne wymuszają konieczność ciągłego doskonalenia się pracowników, przez co ich wytwory służą zaspokajaniu coraz wyższych codziennych potrzeb obywateli. Ich nabywanie stanowi nie tylko wyraz uznania dla wytwórców, ale częstokroć napawa ich samych dumą z wartości własnego wysiłku, utwierdzając w przekonaniu o słuszności podejmowanych przez siebie działań na rzecz dokształcania i doskonalenia zawodowego. W ten sposób koncepcja Tadeusza W. Nowackiego wpisuje się w model rozwojowy pracy, zapoczątkowany przez Piusa XI, a kontynuowany również przez kardynała Stefana Wyszyńskiego. Uważali oni, że udoskonaleniu podlega nie tylko tworzywo pracy,ale i jego twórca, czyli człowiek. Taki wymiar – zdaniem kardynała Stefana Wyszyńskiego – ma tylko praca człowieka jako istoty rozumnej i wolnej, która realizuje dwa następujące cele: 1) udoskonala rzeczy; 2) udoskonala człowieka pracującego – i przez to staje się punktem wyjścia postępu społeczno-gospodarczego, cywilizacji ludzkiej, postępu moralno-religijnego oraz kultury świata.
Year
Volume
26
Issue
1-2
Physical description
Dates
published
2013
online
2015-07-09
Contributors
References
  • Baraniak B. (2006), Szkolny i pozaszkolny system kształcenia zawodowego, [w:] S. M. Kwiatkowski, A. Bogaj (red.), Edukacja a rynek pracy, Warszawa: Wyd. Naukowe PWN.
  • Baraniak B. (2008), Edukacja w przygotowaniu człowieka do pracy zawodowej, Warszawa: IBE.
  • Baraniak B. (2010), Współczesna pedagogika pracy z perspektywy edukacji, pracy i badań, Warszawa:IBE.
  • Davies I. V. (1981), Instructional Technique, New York: McGraw-Hill.
  • Delors J. (1998), Edukacja. Jest w niej ukryty skarb, Warszawa: Wyd. UNESCO.
  • Denek K. (1994), Wartości i cele edukacji szkolnej, Poznań–Toruń: Wyd. UAM.
  • Faure E. (1975), Uczyć się, aby być, Warszawa: PWN.
  • Gerlach R. (1997), Nauczyciel w pozaszkolnych formach oświaty zawodowej, Bydgoszcz: Wyd.Uczelniane WSP.
  • Gerlach R. (2003), Edukacja zawodowa nie tylko dla rynku pracy, [w:] R. Gerlach (red.), Edukacja wobec rynku pracy. Realia – Możliwości – Perspektywy, Bydgoszcz: Akademia Bydgoska im. K. Wielkiego.
  • Gnitecki J. (1991), Zarys teorii programów kształcenia w szkole wyższej, Zielona Góra: WSP.
  • Kartezjusz (2008), Rozprawa o metodzie. Rozmyślania nad zasadami filozofii, Warszawa: Hachette Livre Polska.
  • Kierski F. (2008), Wstęp [w:] Rozprawa o metodzie. Rozmyślania nad zasadami filozofii, Warszawa: Hachette Livre Polska.
  • Komisja Europejska (1997), Biała księga kształcenia i doskonalenia. Na drodze do uczącego się społeczeństwa, Warszawa–Radom: Wyd. WSP TWP i Instytut Technologii Eksploatacji.
  • Kruszewski K. (1992), Sztuka nauczania – czynności nauczycieli, Warszawa: PWN.
  • Mayor F. (2001), Przyszłość świata, Warszawa: Fundacja Studiów i Badań Edukacyjnych.
  • Niemierko B. (1998), Koncepcje systemu oceniania w Polsce, [w:] K. Symela (red.), Wdrażanie i ewaluacja treści kształcenia zawodowego, t. II, Warszawa: IBE.
  • Nowacki T. (1971, 1974, 1977), Podstawy dydaktyki zawodowej, Warszawa: PWN.
  • Nowacki T. (1976), Dydaktyka doskonalenia zawodowego, Wrocław, Warszawa, Kraków, Gdańsk: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.
  • Nowacki T. (1983), Kształcenie i doskonalenie pracowników: Zarys andragogiki pracy, Warszawa: PWN.
  • Nowacki T. (1999, 2001), Zawodoznawstwo, Radom: ITeE.
  • Nowacki T. (2004a), O reinterpretacje układu kwalifikacji, [w:] S. M. Kwiatkowski (red.), Kwalifikacje zawodowe na współczesnym rynku pracy, Warszawa: IBE.
  • Nowacki T. (2004b), Leksykon pedagogiki pracy, Radom: ITeE.
  • Nowacki T., Korabiowska-Nowacka K., Baraniak B. (2000), Nowy słownik pedagogiki pracy, Warszawa: WSP TWP.
  • Ornstein A. C., Hunkins F. P. (1998), Program szkolny. Założenia, zasady, problematyka, Warszawa: Wyd. WSiP.
  • Półturzycki J. (1996), Dydaktyka dla nauczycieli, Toruń: Wyd. A. Marszałek.
  • Wiatrowski Z. (2000, 2004), Podstawy pedagogiki pracy, Bydgoszcz – Włocławek: WSP.
  • Wiatrowski Z. (2003), Edukacja ogólnotechniczna i informatyczna w warunkach cywilizacyjnych pierwszego dwudziestolecia XX wieku [w:] M. Kajdasz-Aquil, A. Michalski (red.), Edukacja
  • techniczna i informatyczna. Poglądy, wyzwania i możliwości, Bydgoszcz: Akademia Bydgoska.
  • Wyszyński S. kard. (1991), Duch pracy ludzkiej, Warszawa: Wydawnictwo im. Stefana Kardynała Wyszyńskiego Soli Deo.
Document Type
Publication order reference
Identifiers
YADDA identifier
bwmeta1.element.ojs-doi-10_17951_j_2013_26_1-2_45
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.