EN
During the period of social isolation caused by the COVID-19 pandemic, the education system in Poland underwent an accelerated process of implementing distance education solutions, related to the involvement of all entities – students, teachers, parents, and authorities of various levels. The opinions of school heads about the opportunities and challenges that this extraordinary situation posed for them have been relatively least investigated. This text presents the results of the research on this group of entities in the education system (Pyżalski, 2020). The analysis of the results of the questionnaire survey shows the fact that schools are insufficiently prepared for online teaching. As a positive effect of mediated education, school heads emphasize the involvement of teachers and their cooperation, the use of modern educational methods and tools, attempts to engage students in self-education and self-education, developing their competences, and integrating the school environment. According to the respondents, remote education has a chance to exist in the future only if the digital competences of teachers and students are developed, learning new tools and expanding the didactic base. According to principals, the development of creative competences of teachers is an opportunity for the success of online learning in the future(Madalińska-Michalak, 2020). According to the respondents, the weaknesses of distance learning are technological deficiencies and overloading teachers with additional duties. The surveyed school heads are concerned about the negative effects of remote education in the form of a more general weakening of social relations, and above all, the inability to fully implement the educational process. Remote education is a huge logistical challenge for school principals and daily dealing with technical, technological and communication problems with teachers, parents and students. For many of them it is an unequal struggle that they undertake because they are responsible for their students, staff and the school.
PL
System szkolnictwa w Polsce przeszedł w okresie izolacji społecznej, spowodowanej pandemią COVID-19, przyspieszony proces wdrażania rozwiązań edukacyjnych na odległość, związany z zaangażowaniem wszystkich podmiotów – uczniów, nauczycieli, rodziców i władz różnych szczebli. Stosunkowo najmniej zbadane zostały opinie dyrektorów szkół na temat szans i wyzwań, które ta nadzwyczajna sytuacja postawiła przed nimi. W niniejszym tekście przedstawione zostały wyniki badania nad tą właśnie grupą podmiotów systemu edukacji (Pyżalski, 2020). Analiza wyników badania ankietowego unaoczniła fakt niewystarczającego poziomu przygotowania szkół do nauczania online. Jako pozytywny efekt edukacji zapośredniczonej dyrektorzy szkół podkreślają zaangażowanie nauczycieli i ich współpracę, stosowanie nowoczesnych metod i narzędzi edukacyjnych, próby angażowania uczniów do samokształcenia i samoedukacji, rozwijanie ich kompetencji, integrowanie szkolnego środowiska. Według respondentów zdalna edukacja ma szansę bytu w przyszłości tylko pod warunkiem rozwoju kompetencji cyfrowych nauczycieli i uczniów, poznania nowych narzędzi i rozbudowania bazy dydaktycznej. Rozwój kompetencji kreatywnych nauczycieli stanowi według dyrektorów szansę na powodzenie nauczania online w przyszłości (Madalińska-Michalak, 2020). Według badanych słabą stroną kształcenia na odległość są braki technologiczne i przeciążenie nauczycieli dodatkowymi obowiązkami. Badani dyrektorzy szkół obawiają się negatywnych skutków edukacji zdalnej w postaci osłabienia relacji społecznych, a przede wszystkim braku możliwości pełnej realizacji procesu wychowawczego. Edukacja zdalna to ogromne wyzwanie logistyczne dla dyrektorów szkół oraz codzienne mierzenie się z problemami natury technicznej, technologicznej, komunikacyjnej z nauczycielami, rodzicami i uczniami. Dla wielu z nich jest to nierówna walka, którą podejmują, ponieważ są odpowiedzialni za swoich uczniów, pracowników oraz szkołę.