EN
The aim of the current study was to determine the relationship between the intensity of symptoms of attention deficit, impulsiveness/hyperactivity, and oppositional or rebellious behaviours among school-age children and the practices undertaken by their parents. The participants were 103 mothers and 69 fathers. They were the parents of 108 children aged between 8–11 years old. In the study the questionnaires were used, among others the Polish version of The Alabama Parenting Questionnaire. The results point to a relationship between the intensity of oppositional or rebellious behaviours and more frequent negative practices implemented by mothers and also less frequent positive parental activities. Among the fathers’ group no such strong trends occurred, although fathers were more likely to use an incoherent discipline and a corporal punishment when the intensity of oppositional or rebellious behaviours of their children increased. Also, a relationship between an incoherent discipline and a weak control performed by mothers, with a higher intensity of attention deficit and impulsiveness/hyperactivity among their children emerged. No such relationship emerged among fathers. In accordance with the previous research, the current results suggest a stronger relationship between the actions taken by parents with the intensity of the oppositional or rebellious behaviours than with the intensity of attention deficit and impulsiveness/hyperactivity symptoms of children.
PL
Celem prezentowanego badania było poszukiwanie związków między nasileniem objawów nieuwagi i impulsywności/nadaktywności bądź zachowań opozycyjno-buntowniczych u dzieci w wieku szkolnym a podejmowanymi przez ich rodziców praktykami. Wzięło w nim udział 103 matki i 69 ojców. Byli oni rodzicami 108 dzieci w wieku 8-11 lat. W badaniu zastosowano narzędzia kwestionariuszowe, w tym polską adaptację The Alabama Parenting Questionnaire. Uzyskane wyniki wskazują na istnienie związku pomiędzy nasileniem objawów zachowań opozycyjno-buntowniczych występujących u dzieci a częstszym podejmowaniem przez matki praktyk negatywnych oraz rzadszym stosowaniem pozytywnych oddziaływań rodzicielskich. W grupie ojców nie otrzymano tak silnych zależności, mimo że stosowali oni niespójną dyscyplinę i kary cielesne częściej wraz ze wzrostem nasilenia zachowań opozycyjno-buntowniczych u dzieci. Zaobserwowano również związek między podejmowaniem przez matki niespójnej dyscypliny i słabej kontroli a większym nasileniem objawów nieuwagi i impulsywności/nadaktywności u dzieci. Zależności te nie wystąpiły w grupie ojców. Zgodnie z wcześniejszymi doniesieniami otrzymane wyniki pokazują silniejszy związek między podejmowanymi przez rodziców oddziaływaniami a nasileniem zachowań opozycyjno-buntowniczych niż nasileniem objawów nieuwagi i impulsywności/nadaktywności.