EN
Nelson Mandela said that “there can be no keener revelation of a society’s soul than the way in which it treats its children,” and there is no denying his statement, but to be able to treat them properly one needs to understand the reality in which we are living. And it is a world build upon centuries of inequality and discrimination. Thus there is a distinctive correlation between contemporary society and postcolonial heritage as the tension between the West and the East – or Global North and Global South – is influencing daily lives, especially of those most vulnerable: women and children. After examining the meaning of “postcolonialism” in the relation to the history of colonization the article touches the subject of human rights in general, and children’s rights in particular, from an interdisciplinary perspective, and discusses the need of understanding the diversity, and reinventing international dialogue in terms of education of youth for sustainability.
PL
Nelson Mandela powiedział, że “nie może być bardziej żarliwego objawienia duszy społeczeństwa niż poprzez to jak traktuje swoje dzieci” i nie ma jak zaprzeczyć tym słowom, jednakże, by móc traktować je prawidłowo, najpierw należy zrozumieć rzeczywistość, w której się żyje. A jest to świat zbudowany na wiekach nierówności i dyskryminacji. Tym samym istnieje wyraźna korelacja między współczesnym społeczeństwem a postkolonialną spuścizną, jak można zauważyć, śledząc napięcia między Wschodem a Zachodem – Globalnym Południem a Globalną Północą, które wpływają na codzienne życie każdej osoby, zwłaszcza tych najwrażliwszych: kobiet i dzieci. Po zbadaniu znaczenia “postkolonializmu” w relacji do historii kolonizacji artykuł dotyka tematu praw człowieka, szczególnie praw dziecka, z perspektywy interdyscyplinarnej oraz omawia potrzebę zrozumienia różnorodności i ponownego zaprojektowania międzynarodowego dialogu pod kątem edukacji młodych dla dobra przyszłości.