PL
Zakończenie zimnej wojny położyło kres rywalizacji między dwoma mocarstwami globalnymi – USA i ZSRR oraz zapoczątkowało nowy etap współpracy między państwami będącymi stałymi członkami Rady Bezpieczeństwa ONZ. Przykładami takiej współpracy są: reakcja społeczności międzynarodowej na inwazję wojsk irackich w Kuwejcie w 1990 roku, przeprowadzona przez koalicję międzynarodową operacja wojskowa mająca na celu wyzwolenie Kuwejtu spod okupacji irackiej, a także nałożenie na Irak sankcji ONZ. Od tego czasu sankcje stały się najważniejszym narzędziem wpływu na państwa, które łamią prawo międzynarodowe. Od 1966 roku Organizacja Narodów Zjednoczonych wprowadzała sankcje ponad 30 razy. W niniejszym artykule przedstawiono wyniki badań dotyczących wpływu sankcji międzynarodowych na bezpieczeństwo narodowe powojennego Afganistanu, obecnie jednego z krajów najbardziej dotkniętych sankcjami międzynarodowymi na świecie, z których powodu jest również narażony na całkowitą izolację międzynarodową. Czynniki te pogarszają sytuację gospodarczą w Afganistanie, a jednocześnie stwarzają zagrożenie dla sprawnego funkcjonowania nowego rządu afgańskiego, od powodzenia polityki którego zależy obecnie bezpieczeństwo wewnętrzne kraju, jego powojenna odbudowa i stabilizacja oraz integralność terytorialna. Od właściwie funkcjonującego państwa afgańskiego zależy również walka z terroryzmem międzynarodowym (reprezentowanym głównie przez tzw. Państwo Islamskie), a co za tym idzie – bezpieczeństwo regionalne i międzynarodowe.