Esej jest krytyczną analizą poglądów Petera Kivy’ego na temat moralnego uwikłania muzykiabsolutnej. Jest ona, zdaniem autora, niezdolna do oddziaływania na sferę moralnościw trzech wyróżnionych przez Kivy’ego aspektach. Po pierwsze, nie może działać nasłuchaczy na poziomie behawioralnym; następnie, nie może wpływać trwale na zmianępostaw i charakteru; wreszcie, nie przekazuje, nawet pośrednio, żadnej wiedzy w sensieepistemicznym. Choć autor na poziomie argumentacji filozoficznej nie umie wykazaćbezpośredniego związku muzyki z moralnością, to jednak jako wrażliwy słuchacz wierzyw tajemniczą zdolność muzyki do przemiany ludzkich serc.
In my essay I provide a comprehensive view of Peter Kivy’s argumentation concerningmoral entanglement of music. According to him, absolute music has no impact whatsoeveron morality, which has been examined in three respects. First of all, music cannotmake people act in a moral way (behavioral moral force). Secondly, it cannot help peopleto build a moral character (character building moral force). Finally, music has no power toimpart moral insights, even indirectly (epistemic moral force). Apart from that, however, Kivy seems to believe in the “mystery” of absolute music. As a listener, he wants to be toldthat great music has a power to transform a heart.