This article draws attention to the most important aspects of the theme of anger as found in contemporary reflections on the spiritual life. The issues discussed are questions of terminology, the problem of the nature of anger, and the importance of anger within Christian spiritual life. The reality of anger as a destructive force raises the question of how to counter it: What is a wise strategy for reducing its destructive power? What possible correctives or remedies are also in accordance with genuine Christian spirituality? In contrast, when anger is given a positive interpretation (“righteous/holy anger”), the article presents certain conditions or criteria that can help clarify when it is possible to talk about the positive role of anger in Christian spirituality.
PL
Artykuł zwraca uwagę na wybrane aspekty gniewu we współczesnej refleksji nad życiem duchowym. Poruszone są kwestie terminologiczne, problem natury gniewu oraz znaczenie gniewu dla chrześcijańskiego życia duchowego. Gniew jako siła destrukcyjna budzi pytanie o sposoby mądrej, zgodnej z duchowością chrześcijańską strategii lub wypracowania środków zaradczych mających na celu obniżenie jego destrukcyjnej siły. Z kolei w interpretacji pozytywnej („gniew słuszny/święty”) ważne są warunki pozwalające doprecyzować, kiedy rzeczywiście można mówić o pozytywnej roli gniewu w duchowości chrześcijańskiej.
This article raises issues surrounding the theology of spirituality as a relatively new theological focus. It argues that, faced with a changing world and numerous new (or perceived as new) phenomena, the theology of spirituality, as a scholarly area examining spiritual experience, is becoming a branch of theological research of increasing importance. The first part of this article focuses on the ever-growing areas of interest found within the theology of spirituality, a growth stemming from the core of the field itself (agere sequitur esse). The second part emphasizes the newer areas of interest within the theology of spirituality. These new horizons arise from the pluralism of theology itself and the criteria used in differentiating theological disciplines, such as ethno-geographic, doctrinal, and ascetic-practical concerns. In particular, amid a fast-changing world in which information and mutual contact have become incredibly accessible, the interpenetration of cultures and traditions can not only be of great value but also carry the dangers of a chaotic eclecticism. As this accessibility becomes ever easier and more pervasive, contemporary human beings can thus become confused, not only about their worldviews but also concerning their spiritual and religious beliefs. Thus, research into the theology of spirituality is becoming increasingly more important.
The article addresses aspects of time in the context of selected aspects of Christian spiritual life. Spirituality is associated with an identification and formation of attitudes, therefore the article is an analysis of some elements of a proper Christian attitude towards time. The first element is a Christian understanding of time as both chronos and kairos. The second dimension of a Christian attitude, defined by the biblical words ‘sleep’ and ‘watch’, relates to watchfulness or vigilance as the best form of spending one’s time. The third aspect of a Christian attitude is based on the three dimensions of time – past, present and future – in relation to Christian spiritual life. The last part of the article is devoted to perseverance, which is the greatest challenge given to every Christian during the time allotted to them on earth. In the conclusion, the Christian experience of time shows its originality and theologically rooted wisdom.
The article raises a problem of the spirituality of Christian charity with a particular emphasis on poverty. Firstly, it focuses on the culture of exclusion and its many dimensions, drawing on the recent Polish studies. Following that it emphasises the foundations of Christian charity. Further, it goes on to presenting the ecclesial (Church and community based) dimension of the ministry of mercy and a number of both internal and external difficulties in the practical implementation of this idea in the specific conditions of daily life. The article concludes that exclusion is a particular area in life that calls for the ministry of charity towards the ones in need.
PL
Artykuł porusza problem duchowości miłosierdzia chrześcijańskiego wobec kultury wykluczania, ze szczególnym uwzględnieniem ubóstwa. W świetle najnowszych polskich badań omówione jest zjawisko wykluczenia i jego różne wymiary, następnie ukazane są podstawy miłosierdzia chrześcijańskiego. Ukazany jest także eklezjalny (kościelny, wspólnotowy) wymiar posługi miłosierdzia oraz trudności wewnętrzne i zewnętrzne w praktycznej realizacji tej idei w życiu codziennym i w konkretnych warunkach. Artykuł prowadzi do wniosku, że wykluczenie jest szczególną przestrzenią (sferą życia) domagającą się posługi miłosierdzia wobec potrzebujących.
The article presents particular elements of the problem sketched in the title: first the very problem of suffering in the context of human existence is discussed; and then the mystery of Christ’s suffering is shown as well as His interpretation of “carrying the cross” and an analysis of His cry “I crave” in the context of the latest exegetic research. The article points to a necessity of unity with Jesus’ “I crave” for all the evangelizing work in the Church.
The article focuses on the liturgy as an aspect of the Church's life, which is the constant source of Her youth. The first part points at the liturgical renewal in the twentieth century, because it has given rise to the renewal of the Church in other areas of its life. The second part shows the trinitarian roots of the liturgy and the role of the Holy Trinity in maintaining the Church's constant youth. Finally, the last part of the article reveals an individualistic aspect of the liturgy, because the youth of the Church manifests itself in the youth of each of its members participating in the liturgy.
PL
Artykuł poświęcony jest liturgii jako aspektowi życia Kościoła, który jest nieustannym źródłem jego młodości. Pierwsza część dotyczy odnowy liturgicznej w XX wieku, ponieważ to ona stała się początkiem odnowy Kościoła w jego innych sferach życia. Część druga ukazuje trynitarne zakorzenienie liturgii i rolę działania Trójcy Świętej w celu utrzymywania nieustannej młodości Kościoła. Część trzecia ukazuje indywidualistyczny aspekt liturgii, ponieważ młodość Kościoła polega i objawia się w młodości każdego z jego członków uczestniczących w liturgii.
The article is composed of three parts. The first part raises the subject of forgiveness as a form of God's mercy and thus it places the raised subject in a theological context. Forgiveness as a form of mercy in interpersonal relationships is dealt with in the second part of the article which addresses the horizontal dimension of the idea of mercy. Part three is devoted to modern problems of forgiveness in the context of mercy, and the problems in question include the following: self-forgiveness, forgiveness of God, forgiveness in the context of the so-called intergenerational sins, forgiveness as one of the spiritual works of mercy: new forms and challenges, forgiveness as a form of mercy in the context of the ministry of a confessor and a spiritual leader.
PL
Artykuł składa się z trzech części. Część pierwsza podejmuje temat przebaczenia jako formy miłosierdzia Bożego; jest więc teologalnym osadzeniem podjętego tematu. Przebaczenie jako forma miłosierdzia w relacjach międzyludzkich to część druga artykułu; ukazuje ona horyzontalny wymiar idei miłosierdzia. Część trzecia poświęcona jest współczesnym problemom związanym z przebaczeniem w kontekście miłosierdzia, a są to takie problemy, jak: przebaczenie samemu sobie, przebaczenie Bogu, przebaczenie w kontekście tzw. grzechów międzypokoleniowych, przebaczenie jako jeden z uczynków miłosierdzia co do duszy: nowe formy i wyzwania, przebaczenie jako forma miłosierdzia w kontekście posługi spowiednika i kierownika duchowego.
The article raises a problem of the spirituality of Christian charity with a particular emphasis on poverty. Firstly, it focuses on the culture of exclusion and its many dimensions, drawing on the recent Polish studies. Following that it emphasises the foundations of Christian charity. Further, it goes on to presenting the ecclesial (Church and community based) dimension of the ministry of mercy and a number of both internal and external difficulties in the practical implementation of this idea in the specific conditions of daily life. The article concludes that exclusion is a particular area in life that calls for the ministry of charity towards the ones in need.
The present article raises anthropological, theological and salutary aspects of such phenomena as the interceding prayer for healing, healing, and “rest in the Holy Spirit”. The definition and nature of these phenomena are discussed, as well as their biblical sources and such anthropological aspects as the necessity of a comprehensive look at healing, at the threat of reducing these phenomena to a purely psychological mechanism etc. Also symptoms of internal healing are presented, and testimonies are quoted that were given by people who have experienced „rest in the Holy Spirit” which was connected with internal healing in their lives.
PL
Niniejszy artykuł porusza antropologiczne, teologiczne i zbawcze aspekty takich zjawisk, jak modlitwa o uzdrowienie, uzdrowienie, spoczynek w Duchu Świętym. Omówiona jest definicja i natura tych zjawisk, źródła biblijne, takie aspekty antropologiczne, jak konieczność całościowego spojrzenia na uzdrowienie, niebezpieczeństwo zredukowania tych zjawisk do czysto psychologicznego mechanizmu itd. Ukazane są też symptomy uzdrowienia wewnętrznego. Przytoczone są także spisane świadectwa osób, które doświadczyły „spoczynku w Duchu Świętym” i łączyło się to w ich życiu z uzdrowieniem wewnętrznym.
The article shows how theology and spirituality of baptism stands in opposition to some contemporary currents in thought and worldview. Not only does it indicate the divergent points between theology of baptism and thinking of a postmodern human (nihilism, hedonism, liberalism, aestheticism), it also indicates specific ways of realising a postulate to make people true disciples of Christ through baptism. The Church's response to the atheistic ideas of the modern world is a post-baptism formation anchored in the spirituality and theology of baptism.
PL
Artykuł pokazuje, jak teologia i duchowość chrztu stoją w opozycji do pewnych współczesnych nurtów myślenia i postrzegania świata. Wskazuje nie tylko na rozbieżności pomiędzy teologią chrztu i myśleniem postomernistycznym (nihilizm, hedonizm, liberalizm, estetyzm) ale i na specyficzne drogi realizacji postulatu uczynienia ludzi prawdziwymi uczniami Chrystusa przez chrzest św. Odpowiedzią Kościoła na ateistyczne idee współczesnego świata jest pochrzcielna formacja zakorzeniająca w duchowości i teologii chrztu.
This paper attempts to provide the reader with an outlook on the spirituality of contemporary men. Firstly, the author describes how contemporary men are seeking their identity and manly spirituality. The paper pinpoints the roots of the reflection on the faith (spirituality) of men: the Bible, psychology, hagiography or fairy tales. Secondly, the author focuses on the personality-related differences between the male and female styles of spirituality. Thirdly, the most significant trends in the studies of male spirituality are presented: literature of the subject, formation of male groups and communities, various forms of retreats and male meetings, etc. Lastly, the profiles of selected male biblical figures are evoked, with emphasis on the distinctive features of each of them.
The article focusses on the spiritual value of an academic work, with the term “spiritual” being understood twofold: in a wider and a narrower sense. In the reference to the former meaning, several aspects have been highlighted: moral, personality-related, educational, etc. In a narrower sense, however, references to Christian spirituality have been made, specifically, it discusses academic work as an implementation of the Christian virtue of love, a vocation and a path to holiness. The final part of the article has been devoted to spiritual threats stemming from both, scientific and didactic work at the university. Therefore, it is not so much an attempt to answer the question as to what kind of a lecturer should one be in order to allow the students to benefit as much as possible, but what kind of a spiritual benefit that professional path allows for an academic themselves and to what extent it helps them to develop personally and spiritually.
PL
Artykuł podejmuje temat duchowej wartości pracy na uczelni, przy czym określenie „duchowy” zostało podzielone na dwie kategorie: szerszą i węższą. W odniesieniu do tej pierwszej artykuł zaznacza kilka aspektów: moralny, osobowościowy, edukacyjny itd., natomiast w znaczeniu węższym, odnoszącym się do duchowości chrześcijańskiej, artykuł podejmuje temat pracy na uczelni jako realizację chrześcijańskiej cnoty miłości, powołania i drogi do świętości. Ostatnia część poświęcona jest zagrożeniom duchowym płynącym z pracy naukowej i dydaktycznej na uczelni. Jest to zatem nie tyle próba odpowiedzi na pytanie, jakim wykładowcą należy być, aby studenci odnieśli jak największy pożytek, lecz jaki pożytek duchowy dla samego wykładowcy niesie ten rodzaj ścieżki zawodowej i w jakim stopniu jest dla niego również drogą osobistego rozwoju duchowego.
The article presents the work by Evagrius Ponticus De octo spiritibus malitiae and its place in Christian spirituality. The object of the analysis are the main characteristics of the contemporary interpretations of the doctrine of the Seven Deadly Sins contained in Evagrius' work. Particular sins are discussed in contemporary interpretations concerning spirituality: gastrimargia (gluttony), porneia (lust), filarguria (greed), wrath, acedia (sloth), vainglory and pride. References are indicated of the Seven Deadly Sins to numerous aspects of Christian spiritual life.
The article presents the personality and spirituality of the Polish soldier, Colonel Łukasz Ciepliński (1913–1951), as a personal role model for contemporary men. The main source is secret messages written by him from a prison cell, which are an extremely valuable document about this character. The article presents the personality and male characteristics of a Polish officer: internal integration, maturity, bravery, care for others. There are also signs of the great respect he had for family values, for he was himself a husband and father. Another issue is his Christian spirituality: in suffering, like many prominent figures of the Church, he shows an extraordinary increase in theological virtues (faith, hope and love) as well as union with Christ and readiness for martyrdom.
PL
Artykuł przedstawia postać polskiego żołnierza, pułkownika Łukasza Cieplińskiego (1913-1951), jako wzór osobowy dla współczesnych mężczyzn. Głównym źródłem, na którym opiera się autor, są grypsy pisane przez Cieplińskiego z celi więziennej, stanowiące niezwykle cenny materiał dokumentujący ostatni okres jego życia. W artykule zostały omówione jego osobowościowe oraz męskie cechy jako polskiego oficera: wewnętrzna integracja, dojrzałość, męstwo, troska o innych. Wskazany jest też jego wielki szacunek wobec wartości rodzinnych, jako męża i ojca, oraz jego religijność oparta na chrześcijańskiej duchowości. Jak wiele wybitnych postaci Kościoła, pułk. Ciepliński w cierpieniu przejawiał niezwykły wzrost cnót teologalnych (wiary, nadziei i miłości), a także zjednoczenie z Chrystusem i gotowość do śmierci męczeńskiej.
The article presents the personality and spirituality of the Polish soldier, Colonel Łukasz Ciepliński (1913–1951), as a personal role model for contemporary men. The main source is secret messages written by him from a prison cell, which are an extremely valuable document about this character. The article presents the personality and male characteristics of a Polish officer: internal integration, maturity, bravery, care for others. There are also signs of the great respect he had for family values, for he was himself a husband and father. Another issue is his Christian spirituality: in suffering, like many prominent figures of the Church, he shows an extraordinary increase in theological virtues (faith, hope and love) as well as union with Christ and readiness for martyrdom.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.