The article is an attempt to reflect on the mission pursued over the years by UTW in Szczecin. Based on the analysis of documents, the objectives set by the founders of the UTW were presented. The transformation resulting from obtaining the status of the association, which occurred in the following years, was also shown. The article describes some actions for seniors and the local environment taken by the UTW in Szczecin, as well as emerging barriers, transformations, new opportunities. It also presents the changing demographic structure of the UTW students over the years, which is reflected in, inter alia, a significant increase in the number of people with higher education as well as an increase in the number of people aged 80 and over. The author draws attention to the need for a redefinition of ‘mission,’ its improvement, as well as the need for new opportunities and challenges which the University of the Third Age in Szczecin has to face.
PL
Podsumowując rozważania nad misją UTW w Szczecinie, można zauważyć, jak silna była idea UTW, jak ponadczasowa misja, u podstaw której znajdowała się wiara w potencjał człowieka w okresie starości i jego zdolność do ustawicznego kształcenia. Moim zdaniem największym wyzwaniem, przed jakim staną Uniwersytety Trzeciego Wieku i które będzie je coraz wyraźniej różnicować, będzie podejmowanie działań na rzecz aktywizacji seniorów na rynku pracy – doradztwo zawodowe, kursy, promocja gospodarki senioralnej, jak również łączenia tradycyjnych form kształcenia z nowymi, takimi jak e-learning. Wyzwaniem, zwłaszcza dla dużych UTW, posiadających do-świadczenie w prowadzeniu działań na rzecz seniorów stawać się będzie tworzenie oferty edukacyjnej przygotowującej do aktywności zawodowej, niezależnie od działań stymulujących wszechstronny rozwój człowieka. Jestem przekona, że osoby starsze, zaangażowane w rozwój idei UTW w Szczecinie dostrzegą nowe wyzwania i podejmą dyskusję nad możliwościami włączenia UTW w system kształcenia ustawicznego. Tym samym wykorzystają szansę wypracowania nowej formuły funkcjonowania UTW, zgodnej z pierwotną misją.
W artykule zaprezentowano innowacyjne rozwiązania opracowane i wdrożone na Wydziale Humanistycznym US w ramach prowadzonej edukacji gerontologicznej. Skoncentrowano się na kilku obszarach: 1.) Promowanie humanistycznego podejścia do starzenia się i starości człowieka – rozwój idei Humanistyka wobec starości w duchu integracji pokoleń; 2.) Edukacja gerontologiczna w ramach konferencji naukowych z cyklu Świat (nie) przyjazny starości. 3.) Współpraca z UTW w województwie zachodniopomorskim i wzmacnianie ich pozycji w regionie poprzez edukację. 4.) Edukacja seniorów w Szczecinie. Celem artykułu jest promocja dobrych praktyk w zakresie współpracy Wydziału Humanistycznego ze środowiskiem lokalnym, ukazanie roli szkoły wyższej w przekształcaniu rzeczywistości społecznej z myślą o tworzeniu warunków do godnego przeżywania starości.
EN
The paper presents innovative solutions developed and implemented at the Faculty of Humanities, University of Szczecin within the framework of gerontological education. The paper focuses on he following areas: 1.) Promoting humanist approach to human ageing and old age - development of the idea Humanities in relation to old age in a spirit of integration of generations, 2.) Gerontological education as a part of a series of scientific conferences A world (un)friendly for old people. 3.) Cooperation with UTA in Zachodniopomorskie region and improving regional empowerment through education. 4.) Education for older adults in Szczecin. The aim of the paper is to promote good practices in terms of cooperation of the Faculty of Humanities with the local community, demonstrating the role of a university in transformation of social reality with the aim of creating conditions to have a decent old age.
In the article, I analyze Erik H. Erikson’s theory of psychosocial development, including the ninth stage proposed by J. M. Erikson. I present the author’s understanding of the ninth stage. I try to prove that integrity versus despair is still the crisis of the last stage of life – i.e. with the addition of a ninth stage. Th e crisis of stage eight takes place in the continuum of involvement – resignation. Th e term involvement I understand as the choice of one’s own way of life in the world, in view of a personal development oriented towards the realization of universal values, in accordance with the ethical dimension of the social ethos, with a sense of acceptance of the changes that are the result of the human aging process. Resignation I understand as the second pole dynamizing the confl ict of stage eight, which manifests itself in the fact that no new activities are undertaken or old ones continued by an individual out of the conviction that it is senseless to undertake any activities for his/her own development. Th is crisis is the confrontation with one’s own old age within the dimensions soma, psyche and ethos, when the changes caused by the aging process and the change in the conditions of activity render the previous way of life in the world inadequate and require involvement in form of the search for a new place for oneself. Th e strength that can be engendered by the struggle of the elderly between involvement and resignation is courage. In this acquisition of courage, the elderly should be supported by the geragogy of courage, which I associate with critical gerontology. Society needs the courage of the elderly and their involvement in the ethical preservation of the world.
As the population ages, it is becoming a challenge to provide dignified care to the growing number of elderly people with Alzheimer’s disease or other types of dementia. In the absence of systemic solutions, the only way to provide dignified care for people with Alzheimer’s disease is to implement local strategies to strengthen the caregiving capacity of families of people living with this disease. The subject of this study was the institutional support of families of people living with Alzheimer’s disease and their families. The cognitive goal of the research was to identify forms of support for such families in Szczecin. The practical goal, in turn, was to identify recommendations for optimizing institutional support. The research procedure used an analysis of foundational data. The forms of support for families in the care of people living with Alzheimer’s disease developed in Szczecin are designed to strengthen the caring capacity of families, in line with the Strategy for Solving Social Problems until 2027. Key forms of support include the only financial benefit in Poland, i.e. “Alzheimer 75 Benefit,” daily support centers for people with Alzheimer’s disease, a day respite care center, and the “Niezapominajka Caregiver Support Centre”, including a mobile team providing support in the home environment.
PL
W obliczu starzenia się społeczeństw wyzwaniem staje się zapewnienie godnej opieki rosnącej liczbie osób starszych chorych na chorobę Alzheimera lub inne choroby otępienne. W sytuacji braku systemowych rozwiązań jedyną szansą w zakresie zapewnienia godnej opieki w chorobie Alzheimera jest wdrażanie lokalnych strategii ukierunkowanych na wzmacnianie potencjału opiekuńczego rodzin osób żyjących z tą chorobą. Przedmiotem wyników badań przedstawionych w artykule było instytucjonalne wsparcie rodzin osób żyjących z chorobą Alzheimera. Celem poznawczym badań było natomiast rozpoznanie instytucjonalnych form wsparcia rodzin osób żyjących z chorobą Alzheimera w Szczecinie. Cel praktyczny badań wyraża się w określeniu rekomendacji służących optymalizacji wsparcia. W postępowaniu badawczym zastosowano analizę danych zastanych, jedną z metod badań niereaktywnych. Zgodnie z przyjętą Strategią Rozwiązywania Problemów Społecznych do 2027 roku, rozwijane w Szczecinie instytucjonalne formy wsparcia rodziny w opiece nad osobami żyjącymi z chorobą Alzheimera mają wzmacniać potencjał opiekuńczy rodzin. Do kluczowych form wsparcia zaliczyć można: jedyne w Polsce świadczenie pieniężne „Bon Alzheimer 75”, dzienne ośrodki wsparcia dla osób z chorobą Alzheimera, świetlicę wytchnieniową, Centrum Wsparcia Opiekunów „Niezapominajka”, w tym zespół mobilny świadczący wsparcie w środowisku zamieszkania.
W artykule zaprezentowano badania, których celem jest analiza satysfakcji z życia ludzi po 65 roku życia w kontekście rozpiętości i zawartości przyszłościowej perspektywy czasowej oraz nastawień do przyszłości, z uwzględnieniem płci i wieku. W projekcie uczestniczyło 351 osób, w tym 119 mężczyzn i 232 kobiety. Badania wykazały, że nie ma bezpośredniej więzi między satysfakcją z życia i wiekiem w okresie późnej dorosłości. Analiza korelacji ujawniła natomiast istotne współzmienności między poczuciem satysfakcji z życia oraz długą, wypełnioną strategiami realizacyjnymi perspektywą przyszłościową, a także skupieniem na sprawach bieżących. Zadowolenie z życia seniorów łączy się także z treścią wyznaczanych sobie przez nich celów, np. ukierunkowanych na rekreację. Wreszcie satysfakcja z życia współzmienia się pozytywnie z realistycznymi i idealistycznymi nastawieniami do przyszłości, a negatywnie z potencjalnymi.
EN
The article presents the results of research, which aims at the analysis of life satisfaction in persons 65 years old and older in the context of the range and content of future time perspective and the attitude towards the future. The analyses include sex and age factor. 351 individuals participated in the research, among whom 119 persons were male. The results showed that there is no indirect bond between life satisfaction and age in the late adulthood period. However, the correlation analyses revealed a significant covariation between the sense of life satisfaction, the long future perspectives filled with realization strategies and the focus on current matters. Seniors’ contentment with life is connected with the goals set by them, for example these oriented towards recreation. Life satisfaction covaries positively with the realistic and idealistic attitudes towards the future, and negatively with the potential attitudes.
The article presents research aimed at defi ning relations between formal aspects of future time perspectives of women, men, and aging, as well as selected aspects of individuals’ self-assessments, such as: life satisfaction, optimism, autonomy, selfcontrol, self-improvement, independence, introspection, and pursuit of values. Research subjects included 227 women and 177 men above the age of sixty. The future time perspective questionnaire, the satisfaction with life scale, the life orientation test, and the introspection scale were all used. Those aspects of self-image, which were important in the case of women, did not necessarily matter with men. The greatest number of differences between men and women appear in focus on current matters and in long time perspectives. In women the selected aspects of future time perspectives most often relate to pursuit of values and independence, while in men to life satisfaction, age and different intensities of introspection.
Th e purpose of this article is to present research on transcendental future in the life of old people. Th is temporal period embraces the time from physical death to eternity. Th e research focused on the frequency with which old people think about death, the belief in „life” aft er death, the transcendental aims old people set themselves and the generalised attitudes concerning the future. 350 people participated in the research, including 119 men and 232 women in three age sub-groups of 60-, 70- and 80-year-olds. Th e research was based on a survey for measuring the future time perspective and the scale of attitudes towards the future, both in an experimental version. Th e results showed that the older people are, the more oft en they think about death. Half of the respondents in late old age revealed transcendental aims, such as meeting their loved ones or obtaining salvation. At this stage in life the attitude towards one’s own future changes from realistic to transcendental.
As a result of two trends: the increase in average life expectancy and the decline in the birthrate, population aging in many developed countries has been progressing rapidly. As the baby boomer generation (cohorts born between 1946 and 1964) ages, considerable attention has to be given to the increased demand for aff ordable and effi cient long-term care (LTC). Th e term LTC encompasses a broad range of primarily low-tech services provided by paid professionals and unpaid family members to individuals with chronic health conditions or disabilities who need help with daily activities of living (e.g. bathing, meal preparation, cleaning). Th is article aims to provide a brief overview of the long-term care systems in diff erent developed countries. Considering that current demographic trends, the aging population, and the number of people aff ected by chronic health conditions is increasing at an alarming rate, it is not surprising that there is a growing interest in developing interventions and creating policies that could lower the cost of providing long-term care and at the same time ensuring that all individuals have an access to health care. Some countries dedicated to introduce asocial long-term care insurance as a way of ensuring aff ordable access to long-term care. In this paper we review long-term care systems in developed countries such as Japan, Australia, the Netherlands, the United States, Sweden, Poland, and Germany. Although achieving superior outcomes such as longer life expectancy and decreased mortality rates at a relatively low cost is diffi cult, we suggested a few solutions on how to improve long-term care.
The aim of the research was the examination of the available solutions in the field of meeting the needs of dependent elderly people in Szczecin and indicating priority actions in terms of elderly care optimization, possible to implement in Szczecin, on the basis of the diagnosis of the needs as well as resource and financial analysis. The method of desk research, including statistical and financial data concerning the social care sector, was used in the article. On the basis of the collected data it is possible to state that investing in sheltered accommodation is an alternative solution for building a nursing home. It is a less expensive replacement, which provides dependent seniors with a higher standard of care and support.
The article discuss the consequences of demographic changes which have an influence on housing needs of elderly people. Population forecasts predict that in the nearest decades the number of senior citizens will rise, particularly in the category of those aged 85+. Due to the limited number of places in sheltered flats, residential homes or old people’s homes, new solutions must be found to provide new housing unit for seniors. The needs of elderly people in the housing industry are diversified and depend on their social, psychological, biological or economic situation, and in particular on the degree of their independence or possibility of selfreliance. The importance of the place of living in the life of every man requires solving the problem. Social housing being a specific section of the housing market may have a great potential in solving housing problems for the elderly, especially when the lower costs of investments in the construction and maintenance of flats from this sector is taken into account.
PL
W artykule omówiono konsekwencje zachodzących zmian demograficznych wpływających na potrzeby mieszkaniowe osób starych. Prognozy demograficzne wskazują, że w najbliższych dekadach znacznie wzrośnie liczba osób starszych, szczególnie z kategorii tzw. starości, czyli w wieku 85 i więcej lat. Z uwagi na ograniczoną liczbę miejsc w domach pomocy społecznej, mieszkaniach chronionych i wspomaganych należy poszukiwać nowych rozwiązań w celu zapewnienia lokalu mieszkalnego seniorom. Potrzeby osób starszych w zakresie mieszkalnictwa są zróżnicowane z uwagi na sytuację ekonomiczną, społeczną, psychologiczną, biologiczną, a w szczególności ze względu na stopień samodzielności. Doniosłość kwestii starzenia się społeczeństwa i znaczenia mieszkania w życiu każdego człowieka sprawia, że autorzy uznają, że należy poszukiwać nowych rozwiązań w tym zakresie. Społeczne budownictwo mieszkaniowe jako specyficzny segment budownictwa mieszkaniowego może stanowić potencjał, który można wykorzystać do rozwiązania narastających problemów. Biorąc pod uwagę niższe koszty na poziomie inwestycji i użytkowania mieszkań z tego sektora, mogą one uzupełnić system budownictwa senioralnego i jednocześnie zmniejszać deficyt ilościowy i jakościowy mieszkań senioralnych. Część informacji zawartych w artykule pochodzi z badań realizowanych przez dr Zuzannę Rataj w ramach projektu pt. „Społeczne budownictwo mieszkaniowe i jego rola w zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych niezamożnych gospodarstw domowych w Polsce” finansowanego ze środków Narodowego Centrum Nauki (2014/13/N/HS4/02100).
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.