Celem artykułu jest rekonstrukcja znaczenia pracy zawodowej oraz strategii radzenia sobie z tak zwanym work-life balance wśród rodziców osób z niepełnosprawnościami. Bycie rodzicem dziecka z niepełnosprawnością bardzo często oznacza niższy status ekonomiczny, obciążenie pracą oraz konieczność zorganizowania rehabilitacji. Teoretyczny kontekst badania stanowi koncepcja nadawania znaczeń obiektom (Blumer) oraz pojęcie przeniesionego piętna (Goffman). Ponadto społeczny kontekst wyznacza krótki opis protestów rodziców i opiekunów osób z niepełnosprawnościami w parlamencie (2014 i 2018) oraz zarys systemu wsparcia. Jakościowe badanie prowadzone było z matkami i ojcami osób z różnymi niepełnosprawnościami. Przeprowadzono osiem indywidualnych wywiadów pogłębionych. Na podstawie zebranych danych wyróżniono dwa główne typy strategii: zorientowaną na tryb pracy zawodowej oraz zorientowaną na wartości związane z pracą. Zaobserwowano również różnice w strategiach uwarunkowane genderowo oraz pokoleniowo.
EN
The aim of this paper is to reconstruct the meaning of professional activity and to present strategies for coping with work-life balance among parents of persons with disabilities. Research proves that having a child with disability very often results in a lower financial status, work overload, and the necessity to manage the child’s rehabilitation. The theoretical context of the study includes Herbert Blumer’s concept of giving meaning to objects as well as Erving Goffman’s notion of stigma by association. The context of the study is illustrated by a brief description of the sit-in protests organized by persons with disabilities and their parents in the Polish Parliament in 2014 and 2018. As such, it refers to the social policy system in Poland. The explorative study was carried out among mothers and fathers of persons with various disabilities in Poland. Individual in-depth interviews were conducted with eight participants. The results show two main types of strategy: working-mode-related and values-related. Both generational and gender differences are present in managing work-life balance.
The paper tackles issues related to selected both ethical and practical aspects of conducting research among persons with disabilities and their relatives that constitute a vulnerable social group. The author analyzes its consequences in the research process, discusses the significance of the research problem undertaken both for the development of academic knowledge and for research participants, and analyzes the conditions for obtaining informed consent. Limits of sociological interview and researcher’s engagement are also discussed.
The aim of the paper is to identify the causes of moral outrage expressed in the comments published below the interview with parents of an adult woman with Down syndrome who are also co-founders and co-runners of a “Bardziej Kochani” [“Loved more”] Association for parents of persons with Down syndrome. A qualitative analysis of the content of posts was carried out due to the status of the author of the comment (person related to the environment of people with disabilities or not). The article analyses status of emotions in sociology and discusses the perceived roles of the interviewees, especially their assumed responsibility as role models. Main causes of moral outrage emerging from the comments are presented: the way of talking about disability and people with disabilities, issues related to integration in education. Linguistic differences resulting from the status of comments’ authors were also indicated.
The objective of this article is to critically and reflectively describe the idea of education for sustainable development (ESD) in the context of higher education. We tackle the possibilities of implementation some useful skills and competences in the process of students’ sociological training. Firstly, the concept of ESD is discussed and its framework is presented focusing on the social aspect of sustainable development. Then we introduce a link between sociological training and ESD, as well as the challenges faced by the academy, academic teachers and students. We evaluate the case of the field research (vocational) sociological training for students and discuss the findings in the context of ESD. We present how aspects of Participatory Action Research (PAR) can be used in teaching social competences useful from the perspective of young people. We focus on competences obtained by students – professional as well as interpersonal or even personal. With such competences students can further deepen their awareness of sustainability and inclusion, policy and decision making processes.
Artykuł dotyczy protestu organizowanego przez rodziców, opiekunów, osoby z niepełnosprawnościami i ich sympatyków w gmachu Sejmu RP w 2018 roku. Trwał on 42 dni i był wspierany regularnie przez „mniejsze” protesty organizowane przed budynkiem Sejmu oraz sporadycznie w kilku miastach Polski. Był to drugi ogólnopolski protest ruchu rodziców osób niepełnosprawnych (RON) w polskim parlamencie – pierwszy odbył się w 2014 roku (artykuł również odnosi się do tego wydarzenia). Opracowanie ma na celu przedstawienie i omówienie zjawiska protestu w 2018 roku na dwóch płaszczyznach. Na poziomie mikro zrekonstruowano znaczenie protestu dla jego uczestników i sympatyków. Przedstawiono indywidualne motywacje, postawy wobec protestu, subiektywne postrzeganie całej akcji oraz jej miejsca w życiu uczestników i sympatyków. Na drugim poziomie (zbiorowym) protest ulokowano wśród innych działań prowadzonych przez formalne i nieformalne grupy oraz organizacje osób niepełnosprawnych lub działające w ich imieniu. Zidentyfikowano także zyski i straty protestu, zwłaszcza z subiektywnej perspektywy uczestników. Zastosowano podejście jakościowe, które obejmowało przeprowadzenie indywidualnych pogłębionych wywiadów z uczestnikami i sympatykami protestu. Uczestnicy badania zostali wybrani według celowego schematu doboru próby. Ogólny przegląd wyników pokazuje, że chociaż nie ma znaczących różnic w opiniach opiekunów na temat konieczności protestu, to różne są opinie na temat jego przebiegu. Protest pokazał, że środowisko opiekunów osób z niepełnosprawnościami jest heterogeniczne. Krótki przegląd literatury nie wyjaśnia, czy był to protest rodziców, czy osób niepełnosprawnych. To zamieszanie pokazuje, że mimo protestów nadal istnieje tendencja do postrzegania rodziców (opiekunów) i osoby z niepełnosprawnością jako nierozłącznej całości.
EN
The paper tackles the phenomenon of a protest organized by parents, care providers, persons with disabilities, and supporters in the building of the Polish Parliament in 2018. It was held for 42 days and supported regular protests organized in front of the building as well as, occasionally, in several Polish cities. It was the second nationwide protest by the movement of parents of people with disabilities in the Polish Parliament, and the first one took place in 2014. The article also refers to those events. The paper aims at presenting and discussing the protest phenomenon in 2018 at two levels. At the micro-level, we reconstruct the protest’s meaning for its participants and supporters. Here, we present individual motivations, attitudes toward the protest, and the subjective perception of the whole action, as well as its place in the participants’ and supporters’ lives. At the second level (collective), we locate the protest among other activities carried out by formal and informal groups and organizations of people with disabilities, or acting on their behalf. We also identify gains and losses of the protest, especially from the subjective perspective of the participants.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.