Research institutes are filled into widely understood science system in Poland. They are organizational units separated organizationally and financially – having legal personality. Activities of a institute is based on the statute and its organs include: director and science council which adopts resolutions in important matters related to institute tasks. The resolutions of science council of research institute are subject of supervision of competent minister who, in the course of supervisory interference can repeal in part or entirely the resolution of the council. The supervision on legislative activity of science councils of research institutes is expressed in forms of administrative decision which is a subject to review by means of a reconsideration of the case and by a court-administrative complaint. The only criterion of supervision on science council resolutions of research institutes is the legality – compliance with universally applicable law and the statute of the institute. Legality is also the point of reference during verification of supervisory decisions over the resolutions of scientific councils, whether in administrative procedure or juridical control. In the latter case, the supervisory authority may exercise the right of self-control.
PL
Instytuty badawcze wpisują się w szeroko pojęty system nauki w Polsce. Są jednostkami organizacyjnymi wyodrębnionym organizacyjnie i finansowo – posiadającymi osobowość prawną. Działalność instytutu opiera się na statucie, zaś do jego organów należą: dyrektor i rada naukowa, która podejmuje uchwały w istotnych sprawach związanych z działalnością instytutu. Uchwały rady naukowej instytutu badawczego podlegają nadzorowi właściwego ministra, który w ramach ingerencji nadzorczej może uchylić w części lub w całości uchwałę rady. Nadzór nad działalnością uchwałodawczą rad naukowych instytutów badawczych wyraża się w formie decyzji administracyjnej, która podlega weryfikacji w trybie ponownego rozpatrzenia sprawy oraz w trybie skargi sądowoadministracyjnej. Jedynym kryterium nadzoru nad uchwałami rad naukowych instytutów badawczych jest legalność – zgodność z powszechnie obowiązującym prawem oraz statutem instytutu. Legalność jest także punktem odniesienia przy weryfikacji decyzji nadzorczych nad uchwałami rad naukowych, czy to w trybie administracyjnym czy to w trybie sądowej kontroli. W tym ostatnim wypadku organ nadzoru może skorzystać z uprawnienia samokontrolnego.
Health care accreditation is a process. It takes place in a codified administrative procedure - it takes the form of a specific administrative procedure of an autonomous nature. The application of the provisions of the Code of Administrative Procedure remains excluded. The accreditation process involves many entities and bodies (accreditation centre, accreditation board, interested natural or legal persons performing therapeutic activities), with the minister in charge of health playing a leading role in this process. This body in the form of an accreditation certificate (not constituting an administrative decision) confirms that a given medical unit meets the criteria stipulated by law - standards for the provision of medical services - in terms of infrastructure, pharmacotherapy and competence. A refusal to grant accreditation may be objected to by an interested entity, and the final refusal, after consideration of the objection, is subject to complaint to the administrative court as an act in the field of public administration, which is not an administrative decision.
PL
Akredytacja w ochronie zdrowia jest procesem. Odbywa się w zdekodyfikowanej procedurze administracyjnej - przybiera postać szczególnego postępowania administracyjnego o charakterze autonomicznym. Wyłączone w tym wypadku pozostaje stosowanie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. W proces akredytacyjny zaangażowanych jest wiele podmiotów i organów (ośrodek akredytacyjny, Rada Akredytacyjna, zainteresowane osoby fizyczne bądź prawne wykonujące działalność leczniczą), przy czym wiodącą rolę w tym procesie odgrywa minister właściwy do spraw zdrowia. Organ ten w formie certyfikatu akredytacyjnego (nie stanowiącego decyzji administracyjnej) potwierdza, że dana jednostka lecznicza spełnia przewidziane prawem kryteria – standardy do świadczenia usług medycznych - w zakresie infrastrukturalnym, farmakoterapeutycznym oraz kompetencyjnym. Od odmowy udzielenia akredytacji przysługuje sprzeciw zaiteresowanemu podmiotowi, a ostateczna odmowa po rozpatrzeniu sprzeciwu podlega skardze do sądu administracyjnego jako akt z zakresu administracji publicznej, nie będący decyzją administracyjną.
Watching over the quality education in Poland is at the heart of Polish Accreditation Committe’s purview of activity. The Committee accounts for the organizational structure of European accrediting institutions. Its activity is independent, and it doesn’t come under any national supervisory body. By assessing the education quality as well as issuing opinions about academic institutions, the committee activity pertains exclusively to this community. Committee decisions have got the incontrovertible character and are anchored in two principles: objectivity and impartiality. Polish Accreditation Committee is not an administrative body, and its activities are not subjected to the Code of Administrative Proceedings. However, for the sake of objectivity and impartiality in the work of the Committee, the Code of Administrative Proceedings should be applied in order to exclude a Committee member. Situations that necessitate such an exclusion are: employment of a Commit tee member at a supervised university, nepotic character of an employment, appointment of a Committee member as an expert – preventing the duality of roles (if performed at the same time as an expert and a member of the Committee), and the need for reshuffling while re-examination of a case related to the Committee assessment. The Committee chairman decides the committee member’s exclusion, but such an action is not an administrative act.
PL
Nad systemem jakości kształcenia w szkolnictwie wyższym czuwa Polska Komisja Akredytacyjna. Wpisuje się w strukturę organizacyjną europejskich instytucji akredytacyjnych. Jest niezależna w swoim działaniu, nie podlega nadzorowi organów państwowych. Ma charakter środowiskowy. Wydaje opinie i oceny dotyczące jakości kształcenia w szkołach wyższych, a jej uchwały mają charakter niepodważalny. Działalność Komisji zakotwiczona jest w dwóch zasadach: obiektywizmu i bezstronności. Polska Komisja Akredytacyjna nie jest organem administracyjnym, a jej czynności nie podlegają przepisom Kodeksu postępowania administracyjnego. Jednakże dla zachowania obiektywizmu i bezstronności w pracach Komisji, Kodeks postępowania administracyjnego ma zastosowanie w odniesieniu do wyłączenia członka (członków) Komisji. Sytuacje, które wymuszają takie wyłączenie to: zatrudnienie w kontrolowanej uczelni samego członka Komisji, zatrudnienie osoby pozostającej z nim w określonym stosunku bliskości, powołanie członka Komisji w charakterze eksperta, wykluczenie dualizmu ról procesowych (jednoczesne występowanie w roli eksperta i członka Komisji) oraz konieczność zmiany składu osobowego przy ponownym rozpatrzeniu sprawy dotyczącej oceny Komisji. O wyłączeniu członka Komisji postanawia jej przewodniczący, którego czynność w tym zakresie jest odformalizowana i nie stanowi aktu administracyjnego.
Statute of an University is the manifestation of an autonomy of the latter. It is an intersystemic act that do not contain universally applicable norms because it is addressed to inner circle of recipient. Questions that are normalized by a statute are determined by Law on Higher Education. Authorization to regulate the statute can be mandatory or optional just in case the regulation does not go beyond the scope of the delegation granted. The only accountable subject for the conferral of the first statute to a non-public University is a legal person except for government or local governments. Statute conferral is a powerful privilege for the founder of the university, however, that does not exempt him from compliance with the principle of legality. The first statute of non-public University encompasses no only systemic issues, but also staff and financial matters, and it regulates the area of scientific activity.
PL
Statut szkoły wyższej jest jednym z przejawów autonomii uczelni. Jest aktem wewnątrzustrojowym, który nie zwiera norm powszechnie obowiązujących, albowiem adresowany jest do zamkniętego kręgu adresatów. Stanowi akt prawa wewnętrznego. Swoje zakotwiczenie znajduje w ustawie Prawo o szkolnictwie wyższym, która kazuistycznie wyznacza zagadnienia przekazane do unormowania statutowego. Ustawowe upoważnienie do regulacji statutowej może mieć charakter obligatoryjny albo fakultatywny, aczkolwiek w obydwu wypadkach regulacja ta nie może wykraczać poza zakres udzielonej delegacji. Nadanie pierwszego statutu niepublicznej szkole wyższej jest wyłączną prerogatywą jej założyciela – osoby fizycznej bądź prawnej, z wyłączeniem państwowych i samorządowych osób prawnych. Nadanie statutu jest silnym uprawnieniem założyciela uczelni, jednakże nie zwalnia go z przestrzegania zasady legalizmu. Pierwszy statut niepublicznej szkoły wyższej obejmuje swym zasięgiem nie tylko zagadnienia ustrojowe uczelni, ale także sprawy personalne, finansowe oraz reguluje obszar działalności naukowej.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.