Państwa Ameryki Środkowej deklarują poszanowanie dla praw człowieka zarówno na poziomie krajowym, jak i międzynarodowym. Łatwość w sygnowaniu kolejnych konwencji, czy powoływania do życia rozbudowanych instytucji (np. biur ombudsmana), nie przekłada się na skuteczność mechanizmów ochrony. Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie stanu ochrony praw człowieka w wybranych państwach Ameryki Środkowej (Gwatemali, Salwadoru, Nikaragui i Hondurasu) na przykładzie prawa do rzetelnego procesu. Podstawowy problem stanowi obecnie bezkarność. Powodowana jest ona m.in.: patologiami w wymiarze sprawiedliwości (w tym brakiem gwarancji prawa do rzetelnego procesu), zaniechaniem rozliczenia winnych łamania praw człowieka z okresu wojen domowych i dyktatur, istnieniem przeszkód w dostępie do sądu. Taki stan rzeczy jest konsekwencją wieloletnich konfliktów wewnętrznych oraz specyficznych uwarunkowań społeczno-ekonomicznych.
EN
The States of Central America declare the respect for human rights on the national and international level. It is quite easy for them to sign conventions and to develop new institution (such as ombudsman offices), but it doesn’t improve the protection. This article presents a status of protection of human rights in selected states of Central America (Guatemala, Salvador, Nicaragua, Honduras) illustrated with the example of the principle of fair trial. The impunity, the main problem now, is caused by the existence of pathology in system of Justice (for example violation of right to fair trial), the lack of prosecution of responsible for human rights violations committed during the civil war and dictatorship, the presence of obstacle in access to justice. The tumultuous history as well as the social and economic conditions are the main reason of the situation.
Artykuł omawia genezę i przebieg współczesnych granic w Ameryce Środkowej. Skupia się na historycznym procesie kształtowania się granic po upadku imperium hiszpańskiego oraz na sporach i konfliktach granicznych wynikających z roszczeń terytorialnych wobec sąsiadów. Granice państw w Ameryce Centralnej kształtowały się od czasu uzyskania przez nie niepodległości w 1821 r. i powstania Stanów Zjednoczonych Ameryki Środkowej aż do XX w., kiedy w 1903 r., w wyniku oderwania się od Kolumbii, powstało niepodległe państwo Panama. Historia siedmiu państw regionu jest burzliwa i wypełniona licznymi konfliktami granicznymi i wojnami. Ich przyczyn należy szukać m.in. w sytuacji społecznej i politycznej regionu, a głównie w kwestii braku ziemi i rozszerzającym się problemom struktury własnościowej na wsi. Szczególnie wiele uwagi poświęca współczesnym stosunkom dwustronnym i konfliktom granicznym między Nikaraguą i Kostaryką.
EN
The article discusses the origins and the course of contemporary boundaries in Central America. It focuses on the historical process of shaping the borders after the fall of the Spanish Empire as well as border disputes and conflicts arising from territorial claims against neighbors. The boundaries of countries in Central America developed since gaining their independence in 1821, and the emergence of the United States of Central America until the twentieth century when, in 1903, as a result of detachment from Colombia, Panama emerged as an independent state. The history of the seven countries in the region is turbulent and filled with numerous border conflicts and wars. Their causes must be sought, among others, in the social and political situation in the region mainly in the lack of land and expanding the problems of the ownership structure in the country. Special attention is paid to bilateral relationships and the border contemporary conflicts between Nicaragua and Costa Rica.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.