Przedmiotem artykułu jest analiza polskich obrotów towarowych z państwami grupy BRICS w latach 2005-2012. Zaprezentowane dane pokazują, że wartość polskiej wymiany z nimi wzrosła w badanym okresie trzykrotnie. Niestety jej saldo było przez cały czas niekorzystne dla naszego kraju. W strukturze towarowej importu Polski z krajów BRICS dominują maszyny i urządzenia (pochodzące głównie z Chin) oraz paliwa (pochodzące z Rosji). Z kolei najważniejszymi produktami eksportowanymi do tej grupy krajów są: maszyny, urządzenia, sprzęt transportowy, metale nieszlachetne i wyroby z nich, produkty przemysłu chemicznego. Odbiorcą tych produktów są głównie Rosja i w mniejszym stopniu Chiny.
EN
The aim of this paper is the analysis of Polish turnover with BRICS countries in years 2005-2012. The data show the growing value of our exportation and importation in researched period. Unfortunately, the balance of this trade was unfavorable for Poland. The products which dominate in Polish importation from BRICS are: machinery, electrical and electrotechnical equipment (imported from China) and mineral products (especially fuels imported from Russia). The main part of Polish exportation to BRICS are: machinery, electrical and electrotechnical equipment, transport equipment, base metals, chemicals. These goods are mostly exported to Russia and, in a less part, to China.
Tradycyjna Triada w handlu międzynarodowym (USA, Japonia, UE), dzięki której obserwowano wzrost gospodarczy na świecie, została kilkanaście lat temu zastąpiona przez kraje BRICS (Brazylia, Rosja, Indie, Chiny, Republika Południowej Afryki). Jednak w perspektywie dwóch-trzech dekad ważną rolę mogą odgrywać kraje tzw. grupy Next Eleven. W referacie dokonano próby udowodnienia tezy, iż na obecnym etapie globalizacji i regionalizacji najdynamiczniej rozwijające się obszary to kraje BRICS i Next Eleven – wschodzące potęgi światowe. Kraje Triady rozwijają się w mniejszym tempie i w nieodległej przyszłości mogą odgrywać mniejszą rolę w gospodarce światowej.
EN
Traditional Triad in the international trade (USA, Japan, the EU), which the growth in the economy was being observed in the world thanks to a dozen or so years ago was replaced by BRICS countries (Brazil, Russia, India, China, the Republic of South Africa). However in the perspective of two-three decades countries of the socalled Next Eleven group can play the important part. In the paper they made the attempt to prove a thesis that on the present stage of the globalization and the regionalization most dynamically developing areas are BRICS countries and Next Eleven – rising of power world. Countries of Triad are developing at the smaller pace and in the nondistant future can play a lower role in the world economy.
Postawiona w artykule teza dotyczy sztucznego oraz nietrwałego charakteru sojuszu państw rozwijających się, wchodzących w skład grupy BRIC. Autor przytacza szereg dowodów na to, iż rzeczywista współpraca sojuszniczej piątki jest znikoma oraz ma nietrwały charakter, a różnice i sprzeczne interesy tych państw spowodują rozpad koalicji w perspektywie najbliższych lat.
EN
The thesis of the title concerns the artificial and fleeting character of the alliance of the developing countries of BRIC. The author presents a range of evidence that the actual cooperation of the five is sparse and transitory, and that the differences and conflicting interests of these countries will result in the breaking of the coalition in the coming years.
Panujący od kilku stuleci dotychczasowy porządek światowy był oparty na dominacji krajów cywilizacji europejskiej.Obecnie powstaje nowy porządek oparty na dominacji cywilizacji azjatyckiej reprezentowanej przez dynamicznie rozwijające się Chiny. Nowy porządek oznacza duże zmiany, które mogą być rozpatrywane w ramach trendu milenijnego. Zmiany występują tak rzadko, że pojawiają się raz na tysiąc lat. W artykule przedstawiono wizję porządku światowego, która mieści się w ramach trendu milenijnego. Realizacja tej wizji zajmie przypuszczalnie dziesięciolecia. Jeśli jednak ostanie zrealizowana, wówczas może trwać – co pokazują doświadczenia płynące z historii – przez stulecia. Dla tak długookresowego trwania nowego światowego porządku zasadnicze znaczenie ma przyszła międzynarodowa pozycja Chin, które z ogromną determinacją dążą do uzyskania światowej przewagi w masowym tworzenia postępu naukowego. W 2014 roku w Fortalezie kraje BRICS utworzyły dwie instytucje będące konkurencją dla Mię-dzynarodowego Banku Rozwoju i Odbudowy oraz dla Międzynarodowego Funduszu Walutowego, które od siedemdziesięciu lat podtrzymują gospodarczy porządek świata. Powstanie tych instytucji oznacza, że przedstawiona w artykule zmiana układu sił w światowej gospodarce nie jest tylko wizją, lecz procesem rzeczywistym.
EN
The prevailing for a few centuries hitherto world order has been based on the dominance of the European civilization countries. At present, there emerges a new order based on the dominance of the Asian civilization represented by dynamically developing China. The new order means great changes which can be considered within the millennium trend. Changes take place so seldom that they occur once for a thousand years. In his article, the author presented the vision of the world order, which is a part of the millennium trend. Implementation of this vision will probably take decades. However, if it implemented, then it may last – what the experience coming from the history – for centuries. For such a long-period lasting of the new world order of the principle importance is the future international position of China which with a great determination is aspiring to gain global advantage in the mass creation of scientific progress.In 2014, in Fortaleza, the BRICS countries established two institutions being competitors for the International Bank for Reconstruction and Development (IBRD) and for the International Monetary Fund, which have for seventy years been supporting the world economic order. The emergence of these institutions means that the presented in the article change of the balance of power in the global economy is not only the vision but the real process.
Using the quantile autoregression methodology (QAR), this study contributes to the ever-expanding empirical literature by investigating the persistence in inflation for BRICS countries using quarterly time series data collected between 1996 to 2016. Our empirical analysis reveals two crucial findings. Firstly, for all estimated regressions, inflation persistence in the higher percentiles of the QAR regression exhibits unit root tendencies. Secondly, we note that the global financial crisis did alter the levels of inflation persistence at all quantiles for all BRICS countries. Collectively, we advise monetary authorities in BRICS countries to focus on keeping inflation at low and stable rates.
In 2003 Goldman Sachs published a report written by Wilson and Purushothaman entitled Global Economics Paper No. 99: Dreaming With BRICs: The Path to 2050, which central idea is that over the next 50 years, Brazil, Russia, India and China could become a much larger force in the world economy, even larger than the current G7 economies in US dollar terms. In 2017 BRICS joint contribution to the world economy was 23.6 per cent and according to the International Monetary Fund (IMF) predictions this is set to rise to 26.8 per cent by 2022. Based on the used estimation, the biggest contributor to the FDI inflows is an index of economic openness, where decreasing barriers for trade and investment increase country’s exposure to the global economy, which in return has a significant effect in attracting FDI to the economy. Secondly, in majority of cases change in both import and export values tend to negatively affect FDI inflows, such phenomenon does not necessarily mean that country must not engage and liberalize its trade policy, but that the impact of those factors is inconsistent and has to be researched further. Thirdly, GDP contribution confirms the gravity model hypothesis as larger economies tend to attract larger volumes of FDI inflows, however in case of China this effect seems to be slightly reversed. Lastly, the effect of trade balance on FDI inflows remains complex to capture, however a dummy variable method applied in this paper can be applied to countries that have both positive and negative trade balance dynamic.
PL
W 2003 roku Goldman Sachs opublikował raport napisany przez Wilsona i Purushothamana zatytułowany "Global Economics Paper No. 99: Dreaming With BRICs: The Path to 2050, którego główną ideą jest to, że w ciągu następnych 50 lat Brazylia, Rosja, Indie i Chiny mogą stać się znacznie większa siła w światowej gospodarce, nawet większa niż obecne gospodarki G7 w ujęciu dolarowym. W 2017 r. Wspólny wkład BRICS w gospodarkę światową wyniósł 23,6%, a według prognoz Międzynarodowego Funduszu Walutowego (MFW) do 2022 r. Ma wzrosnąć do 26,8%. Na podstawie wykorzystanych szacunków największy udział w napływie BIZ stanowi wskaźnik otwartości gospodarczej, gdzie malejące bariery w handlu i inwestycjach zwiększają ekspozycję kraju na globalną gospodarkę, co z kolei ma znaczący wpływ na przyciąganie bezpośrednich inwestycji zagranicznych do gospodarki. Po drugie, w większości przypadków zmiana zarówno wartości importu, jak i eksportu wpływa negatywnie na napływ BIZ, zjawisko to niekoniecznie oznacza, że kraj nie może angażować się i liberalizować swojej polityki handlowej, ale że wpływ tych czynników jest niespójny i musi być zbadałem dalej. Po trzecie, wkład PKB potwierdza hipotezę modelu grawitacji, ponieważ większe gospodarki mają tendencję do przyciągania większych wolumenów napływów BIZ, jednak w przypadku Chin efekt ten wydaje się być nieco odwrotny. Wreszcie, wpływ salda handlowego na napływ BIZ jest nadal trudny do uchwycenia, jednak zastosowana w niniejszym dokumencie metoda zmiennej fikcyjnej może być stosowana do krajów, które mają zarówno dodatnią, jak i ujemną dynamikę bilansu handlowego.
This article addresses selected issues enmeshed into global economic governance debate. It focuss on a role of international institutions in transforming world order, in particular the rise of emerging powers increasingly categorised or acronymised as BRICS, their resources, power and vested interests. The main narrative brings close the phenomenon of the new reshuffling in multilateral development banking (MDB). The New Development Bank (NDB), and the Asian Infrastructure Investment Bank (AIIB) as ‘products’ of the third wave of MDB emergence, fit well into the process coined as ‘the recalibration of the world economy.’ It is expressed by shift of the centre of global economic gravity towards non-western actors and can be explained by arguments derived from game theory. They elucidate exit – voice nexus, where the cost of exit for both organisation leaders (Western donors) and members (EMDCs, BRICS) is fragmented multilateralism and where thecost of voice is decreasing capacity to influence principles and procedures of multilateral development lending. The article in the first section starts with overview of three waves of multilateral development banking, where the most recent of them is partially explained using game theory argument. Second section starts from accentuating common characteristics of NDB and AIIB and then examines the differences between NDB and AIIB – entities which emerged during the third wave. The final section provides summaries and conclusions.
This article investigates the challenges of the liberal democracy in the new international context, provoked by the emergence of the new great powers (Russia and China), and especially the establishment of the BRICS grouping in the world political scene. Namely, this article ‘clashes’ the both paradigms of BRICS and the EU, in order to conclude their performances in relation to the values of liberal democracy. In that context, especially is stressed the liberal axiological set of the EU, as a postmodern entity, with typical soft power in the international relations. The EU soft power stems from its axiological set, which predominantly is composed by the values of liberal democracy. The new international context is characterised by the establishment of liberal and illiberal actors. The IR theorists treated the USA and the EU as main represents of the liberal democracy, whilst Russia and China, as illiberal democracies, or simply, autocracies. This article concludes the forthcoming challenges of the liberal democracy in the new international context, as well as the place, role and the international political capacity of the EU, in relation to its mission for safeguarding and advancement of the liberal democratic values.
Ewolucja systemu gospodarki światowej doprowadziła do pojawienia się na międzynarodowej arenie nowych, ważnych podmiotów, do których bez wątpienia należą kraje BRICS. Wzrost ich znaczenia wyraża się m.in. we wzroście ich udziału w światowych przepływach gospodarczych oraz wzroście wartości ich rezerw walutowych. Kraje BRICS od lat podejmują działania na rzecz bardziej formalnego uznania wzrostu ich znaczenia w gospodarce globalnej, co spowodowało powołanie do życia ich Wspólnego Banku Rozwoju i własnego funduszu rezerwowego. Celem opracowania jest próba oceny znaczenia krajów grupy BRICS jako podmiotu gospodarki globalnej pierwszych lat XXI w. na tle tradycyjnych potęg gospodarczych. W opracowaniu wykorzystano analizę opisową oraz porównawczą, a także systematyzację informacji statystycznych oraz obserwację. Z przeprowadzonej analizy wynika, że kraje BRICS przyczyniają się i będą się przyczyniać do zmiany charakteru i kierunków powiązań w gospodarce światowej w najbliższych latach. W opracowaniu zwrócono też uwagę na problemy, które mogą utrudniać dalszy, szybki rozwój tych krajów, do których należą m.in. kwestie ochrony środowiska, konflikty międzynarodowe, choroby i terroryzm.
EN
The evolution of the global economy has led to the emergence of new, important entities on the international arena, among which, undoubtedly, are the BRICS countries. The growth of their importance is reflected, inter alia, in the increase of their share of global revenue and the value of their currency reserves. For several years, the BRICS countries have sought a more formal recognition of their growing importance in the global economy, which has led to the establishment of their joint development bank and their own reserve funds. This study assesses the significance of the BRICS group as a subject of the global economy in the early years of the 21st century, in comparison to traditional economic powers. It contains descriptive and comparative analysis, as well as a systematisation of statistical information and observations. The analysis shows that the BRICS countries will continue contributing to the changes occurring in the global economy in the coming years. The study also looks at problems that may hinder the rapid development of these countries, including, environmental issues, international conflict, disease and terrorism.
The concept of the middle income trap takes place among the frequently discussed issues in the growth literature in the last periods. There are a number of countries in the world, which cannot move to the high income economic level and which squeeze to the middle income trap. These countries overcome the low income category with a rapid growth, however, when they reached the middle income level, they began to get slower and came to a deadlock depending on inadequate productivity. The aim of this study is to examine the concept of the middle income trap and make a comparison in terms of Turkey and BRICS countries (Brazil, Russia, India, China, South Africa). In the comparison, few factors were taken into consideration, such as human capital, education and innovation. Although Turkey has significantly proceeded in the growth recently, it is not able to reach the high income level, because its existing human capital and innovation level do not seem to be enough. In conclusion, based on results of the comparison with BRICS countries, some necessary suggestions for Turkish policies are presented, in order to rid of the risk of middle income trap.
PL
Pojęcie pułapki średniego dochodu zajmuje miejsce pośród najczęściej poruszanych kwestii w literaturze poświęconej wzrostowi gospodarczemu. Istnieje wiele krajów, które nie są w stanie przejść do poziomu wysokiego dochodu i które utknęły w pułapce średniego dochodu. Państwa te pokonały barierę niskiego dochodu wskutek gwałtownego wzrostu, jednak gdy doszły do poziomu średniego dochodu, ich gospodarki zaczęły rosnąć w wolniejszym tempie i napotkały impas wynikający z nieodpowiedniej produktywności. Celem niniejszego artykułu jest przeanalizowanie zagadnienia pułapki średniego dochodu i porównanie pod tym względem Turcji oraz państw BRICS (Brazylii, Rosji, Indii, Chin i Republiki Południowej Afryki). W celu dokonania porównania uwzględniono takie czynniki, jak kapitał ludzki, edukację i innowację. Chociaż Turcja wykazała ostatnio znaczącą stopę wzrostu, istniejący kapitał ludzki i innowacje wydają się niewystarczające do przejścia do wysokiego dochodu. We wnioskach, w oparciu o porównanie z krajami BRICS, zaprezentowano sugestie dla polityki Turcji w celu uniknięcia pułapki średniego dochodu.
Utrzymanie równowagi między stabilnym przyrostem wartości dodanej w gospodarce a równomiernym podziałem dóbr w społeczeństwie ma niebagatelne znaczenie dla zachowania zrównoważonego charakteru rozwoju gospodarczego. W niniejszej analizie przedstawiono uwarunko-wania i skalę nierówności w pięciu gospodarkach wschodzących: Brazylii, Rosji, Indii, Chin i RPA. Dokonano także analizy stanu przedsiębiorczości w tych państwach w oparciu o wybrane wskaź-niki opracowane przez międzynarodowe ośrodki. W artykule ukazany został potencjał rozwoju przedsiębiorczości i związane z nim szanse na ograniczenie nierówności społeczno-gospodarczych. Ze względu na złożoność zadań badawczych wykorzystane zostały różne metody badawcze, w tym m.in.: metoda opisowa, metody analizy statystycznej, metody badań niereaktywnych oraz analiza treści. Przedsiębiorczość w gospodarkach wschodzących jest często jedyną szansą na podjęcie jakiejkolwiek pracy zarobkowej i umożliwia poprawę sytuacji bytowej społeczeństwa w obliczu sztywności na rynku pracy. Analiza danych pozwala na sformułowanie wniosku, iż także państwa BRICS mogą odnosić korzyści wynikające z rozwoju przedsiębiorczości. Jak wynika z badań prowadzonych przez instytucje międzynarodowe, rozwój przedsiębiorczości w tych krajach utrud-niają czynniki instytucjonalne. Tak więc, poprawa otoczenia instytucjonalnego, w dużej mierze pozostająca w gestii państwa, może przyczynić się do wzrostu potencjału sektora przedsiębiorstw i pozwolić na budowanie silnych marek narodowych, rozpoznawalnych w świecie. To z kolei może wzmacniać konkurencyjność gospodarki i sprzyjać jej większemu umiędzynarodowieniu. Rozwój przedsiębiorczości powinien być więc wspierany przez państwo i jego organy, ponieważ to, obok oddolnych inicjatyw i rozwoju rodzinnych przedsiębiorstw, jak wynika z doświadczeń takich gospodarek jak Wietnam czy Korea Południowa, pozwala na wzrost zamożności i tym samym redukcję problemów związanych z nierównomiernym podziałem dóbr w społeczeństwie.
EN
Maintaining balance between the steady economic growth and even distribution of wealth in society is vital for preserving the sustainability of economic development. This article presents conditions and the scale of inequalities in five emerging economies: Brazil, Russia, India, China and South Africa. Moreover, it contains the analysis of the state of entrepreneurship in these countries based on selected indicators elaborated by international institutions. The main goal of the article was to stress the potential entrepreneurship development and the associated opportunities to reduce socio-economic inequalities. Due to the complexity of research there have been used dif-ferent research methods, including i.e.: descriptive statistical analysis, nonreactive test methods and content analysis. Entrepreneurship in the emerging economy is often the only chance to take any job and to improve the living conditions of society, when considering the rigidity in the labor market. The analysis of data allows to conclude that also the BRICS countries may benefit from the development of entrepreneurship. As the research carried out by international institutions shows, the development of entrepreneurship in those countries is limited by the institutional factors. Thus, im-proving the institutional environment, largely within the responsibility of the state, may contribute to the growth of the enterprises sector and allow to build globally recognized firms. This, in turn, may strengthen the competitiveness of the economy and encourage its greater internationalization. The entrepreneurship development should therefore be supported by the state and its institutions, and must be accompanied by initiatives taken by the entrepreneurs and the development of family businesses, as it was in case of economies like Vietnam and South Korea. It drives the steady economic growth and contributes to reduction of several problems related to the uneven distribution of wealth in society.
The purpose of this article is the presentation of the aspirations of the BRICS (political club grouping Brazil, Russia, India, China and the Republic of South Africa) in the contemporary international order. The problem undertaken in the article is the answer to the question, whether the activities of the BRICS group can be described as revolutionary, reformist or conservative to the global international order, in which the dominant roles are played by the United States and other Western countries. The answer to the main question requires solving specific problems: how concepts of the revolution and reform are used in contemporary reflection on political processes? What is the meaning of revolution and reformism in the context of changes of contemporary social conditions? Which notion best describes the content of the concepts of views revealed by BRICS? Research hypothesis of this article is the assumption, that the actions of the BRICS can be described as reformism. It means the striving to move away from a unipolar world, dominated by the United States which promoted the neo-liberalism as the universal model of the globalization. Verification of this hypothesis is possible by analyzing the concepts of revolution and reformism in the context of their historical appearance, and update of their meaning, in the view of the social and economic reality of the XXI century. This is achieved with portraying of the major trends in international politics of the last half century. The notions, reconstructed in the aforesaid manner, are becoming a point of reference for the content of the disclosure in the real in real BRICS actions and the views expressed by his participants, which synthetic expression is the final declaration of the New Delhi summit group.
PL
Celem artykułu jest przedstawienie dążeń klubu politycznego BRICS, grupującego Brazylię, Rosję, Indie, Chiny (ChRL) oraz Republikę Południowej Afryki, we współczesnym ładzie międzynarodowym. Problemem podjętym w artykule jest odpowiedź na pytanie: czy działalność grupy BRICS można określić jako rewolucyjną, reformistyczną, czy zachowawczą wobec globalnego ładu międzynarodowego, w którym dominująca rolę odgrywają Stany Zjednoczone oraz inne państwa zachodnie. Odpowiedź na główne pytanie wymaga rozwiązania problemów szczegółowych: w jaki sposób pojęć rewolucja i reforma używa się we współczesnej refleksji dotyczącej procesów politycznych? Jakie jest znaczenie pojęcia rewolucja i reformizm w kontekście zmian współczesnego bytu społecznego? Które z pojęć najlepiej oddaje treści poglądów ujawnianych przez BRICS? Hipotezą badawczą artykułu jest założenie, że działania BRICS można określić jako reformizm. Oznacza on dążenie do odejścia od świata jednobiegunowego, z dominacją Stanów Zjednoczonych, które promowały neoliberalizm jako uniwersalny model globalizacji. Weryfikacja przedstawionej hipotezy jest możliwa poprzez analizę pojęcia rewolucja oraz reformizmu w kontekście ich historycznego pojawienia się oraz aktualizacji ich znaczenia wobec rzeczywistości społeczno - politycznej XXI wieku. Jest to osiągalne dzięki ukazaniu głównych tendencji w polityce międzynarodowej ostatniego półwiecza. Tak zrekonstruowane pojęcia stają się punktem odniesienia dla treści ujawnianych w działaniach realnych BRICS oraz poglądach wyrażanych przez jego uczestników, czego syntetycznym wyrazem jest deklaracja ostatniego szczytu grupy z New Delhi.
In the last three decades huge socio-economic changes have occurred in the world. Only in BRICS hundreds of millions of people have significantly improved their financial status, going from satisfying only basic existential needs to meeting these more complex, requiring more financial resources. Existential changes have an impact on society, in this case on the BRICS countries which evolve like Europe and the US, also in the cultural sphere. The aim of this article is to show the impact of economic growth of BRICS, especially in the years 1990–2010, on cultural changes in these societies. The analysis was conducted based on the dimensions of culture developed by Geert Hofstede and his successors. The intent is to verify the assumption that with the increase in GDP per capita the existing model of culture changes in the direction of the global unification. Expansion of the middle class leads to the individualization of society, increase in self-reliance and self-awareness. Society in each country as well as national culture evolve at their own pace and scope. Globalization and digitization in the 21st century, supported by social changes connected with the increase of income of the population lead to the modification of external culture.
PL
W ostatnich trzech dziesięcioleciach na świecie zaszły diametralne zmiany społeczno-gospodarcze. Tylko w BRICS setki milionów ludzi istotnie poprawiło swój status materialny, przechodząc z obszaru zaspokajania jedynie podstawowych, egzystencjalnych potrzeb do realizacji tych bardziej złożonych, wymagających większych zasobów finansowych. Zmiany egzystencjalne wpływają na społeczeństwa, w tym wypadku na kraje BRICS, które na wzór Europy i USA ewoluują, również w sferze kulturowej. Celem artykułu jest ukazanie wpływu wzrostu gospodarczego, który był udziałem BRICS szczególnie w latach 1990–2010 na zmiany kulturowe w tych społeczeństwach. Analizę przeprowadzono na bazie wymiarów kultury stworzonych przez Geerta Hofstedego i jego następców. Zamiarem autora jest zweryfikowanie założenia, iż wraz ze wzrostem PKB per capita ulega zmianie dotychczasowy model kulturowy w kierunku jego globalnej unifikacji. Powiększanie się klasy średniej prowadzi do indywidualizacji społeczeństwa, wzrostu samodzielności i samoświadomości. Społeczeństwo każdego z państw, kultura narodowa, ewoluuje we własnym tempie i zakresie. Globalizacja i cyfryzacja w XXI wieku, poparte przemianami społecznymi połączonymi ze wzrostem dochodów ludności prowadzą do modyfikacji kultury zewnętrznej.
Postrzegani przez Zachód jako potężna a jednocześnie heterogeniczna „potęga dekonstrukcyjna” i zewnętrzne zagrożenie dla zachodniej supremacji w globalnym zarządzaniu, uczestnicy BRICS stoją w obliczu poważnego wewnętrznego „uśpionego zagrożenia” – nierówności ekonomicznych. Pytając, czy nierówność, podobnie jak „zły cholesterol”, może po cichu „zabić” trwałość wzrostu poprzez ograniczenie dostępu do edukacji, zdrowia lub wiedzy, zanalizowano związek między rosnącymi nierównościami a wzrastającą niestabilnością polityczną w państwach BRICS. W pierwszej części artykułu prześledzono różne podejścia do nierówności dochodowych oraz dokonano przeglądu literatury. W drugiej części zaakcentowano dekonstrukcyjne cechy nierówności w państwach BRICS, które ujęto w formule „3S”: słabe rynki, słabe rządy i słabe instytucje. W trzeciej części zanalizowano dynamikę nierówności wśród członków BRICS, dowodząc, że ogromne dysproporcje w dochodach BRICS (GINI > 0,40), w połączeniu z wysokimi cenami żywności i mieszkań, nie tylko powodują nierówności w zakresie możliwości awansu społecznego i napędzają gniew społeczny, ale także prowadzą do niestabilności politycznej i stanowią przeszkody na drodze do zrównoważonego wzrostu. W końcowej części przedstawiono wnioski i uogólnienia.
EN
Being perceived by the West as a powerful yet heterogeneous “deconstructing power” and an external threat to western supremacy in global governance, the BRICS members are facing a serious “dormant threat” coming from within – economic inequalities. By asking whether inequality, like “bad cholesterol”, may silently kill the sustainability of growth by restraining access to education, health or knowledge, this article provides an assessment of the relation between the increasing inequality and rising political instability in BRICS countries. The first section of this article investigates various approaches to income and wealth inequalities, and provides a literature overview. The second section accentuates the deconstructing features of inequality in BRICS countries, which are encapsulated as the “3Ws”: weak markets, weak governments, and weak institutions. The third section looks into the inequality dynamics in BRICS members showcasing that the huge income disparities in BRICS (GINI > 0.40), combined with high food and house prices, not only fuel opportunity inequalities and growing social anger, but also lead to political instability and setbacks on the path to balanced growth. The final part presents the main conclusions.
W artykule dokonano analizy zdolności predykcyjnej hipotezy oczekiwań struktury terminowej stóp procentowych w krajach BRICS i G7, porównując miesięczną stopę oprocentowania trzymiesięcznych bonów skarbowych każdego kraju ze stopami oprocentowania 10‑letnich obligacji skarbowych w okresie od maja 2003 do maja 2018. Model panelowy ARDL, wykorzystujący estymatory Mean Group (MG), Pooled Mean Group (PMG) i estymatory modelu dynamicznego z efektami stałymi (DFE), posłużył do porównywania krótko‑ i długookresowych relacji w obu grupach krajów. Wyniki pokazują, że hipoteza oczekiwań jest prawdziwa zarówno dla grupy krajów BRICS, jak i G7. W dłuższej perspektywie krótkoterminowa stopa procentowa pozwala przewidzieć długoterminową stopę procentową zarówno w krajach BRICS, jak i G7. Stopy procentowe w krajach BRICS wskazują na szybką korektę i powrót do długookresowej równowagi, podczas gdy w bloku G7 korekta następuje powoli. Powolne dostosowywanie się do równowagi w krajach grupy G7 sugeruje, że kryzys finansowy wpłynął na strukturę terminową stóp procentowych gdyż kraje G7 zostały bezpośrednio dotknięte kryzysem.
EN
This paper examines the predictive ability of the expectations hypothesis of the term structure of interest rates in the BRICS and G7 countries by relating each country’s monthly 3‑month Treasury bill rate to 10‑year government bond rates, from May 2003 to May 2018. The panel ARDL model, applying the mean group (MG), pooled mean group (PMG), and dynamic fixed effects (DFE) estimators, is employed to compare the short‑ and long‑run relationships in both groups of countries. The results show that the expectations hypothesis holds in both BRICS and G7 country groups. In the long run, the short‑term interest rate is able to predict the long-term interest rate in both the BRICS and G7 countries. Interest rates in BRICS indicate rapid adjustment back to the long‑run equilibrium, while the adjustment is sluggish in the G7 block. Based on the findings of the study, the sluggish adjustment to the equilibrium in the G7 gives the impression that the financial crisis had an impact on the term structure of interest rates as the G7 countries were directly affected by the crisis.
Celem opracowania jest próba oceny znaczenia ZIB we wzajemnych relacjach między Polską a krajami grupy BRICS i perspektyw rozwoju tej współpracy. Pozyskiwanie kapitału w formie ZIB z mniej tradycyjnych dla Polski kierunków, takich jak rynki krajów BRICS, a także szukanie nowych lokalizacji dla tej formy lokat kapitałowych, powinno zdynamizować rozwój polskiej gospodarki. Analiza danych dotyczących wzajemnych powiązań kapitałowych w formie ZIB między Polską a krajami BRICS potwierdza ich niewielkie rozmiary i znaczenie dla analizowanych podmiotów. Wzrost wzajemnych powiązań kapitałowych analizowanych podmiotów wydaje się stanowić istotny element rozwoju polskiej gospodarki i poprawy jej pozycji na arenie międzynarodowej.
EN
The aim of the study is an attempt of evaluation of the importance of foreign direct investment in mutual relations between Poland and BRICS countries and prospects of this cooperation. Raising capital in the form of foreign direct investments (FDI) from less traditional directions for Poland, such as the BRICS countries, as well as searching for new locations for this form of capital investments, should boost the development of the Polish economy. The analysis of data related to mutual capital relations in the form of FDI between Poland and BRICS countries, confirms their small size and limited importance for the analyzed entities.
Niniejszy artykuł podejmuje zagadnienie poszerzenia perspektywy jednego z głównych wyzwań bezpieczeństwa globalnego, którym jest inwazja Rosji na Ukrainę, rozumiana jako akt rewizjonistyczny współczesnej globalnej architektury bezpieczeństwa, jak również przedmiot relatywizacji dyskursu o kształcie współczesnej globalnej architektury bezpieczeństwa. Aktywnym podmiotem tego dyskursu jest tzw. BRICS, z Rosją-agresorem w swoich szeregach. Jako cel wybrano zrekonstruowanie i zaprezentowanie ogólnego wydźwięku postawy BRICS jako reprezentanta Globalnego Południa oraz wyjaśnienie strategicznych determinantów perspektywy Brazylii, Indii, Chin oraz Republiki Południowej Afryki wobec arbitralnego rewizjonizmu Rosji na Ukrainie. Na podstawie tego podjęto następnie próbę ekstrapolacji wpływu tej wojny na perspektywy funkcjonowania BRICS w jej kampanii na rzecz przebudowy mechanizmów globalnego bezpieczeństwa.
EN
This article addresses the issue of broadening the perspective of one of the main challenges of global security, which is Russia’s invasion of Ukraine, understood as a revisionist act of the contemporary global security architecture, as well as the subject of relativizing the discourse on the shape of the contemporary global security architecture. The active subject of this discourse is the so-called BRICS, with an aggressor – Russia – in its ranks. The aim was to reconstruct and present the general overtones of the BRICS attitude as a representative of the Global South and to explain the strategic determinants of the perspectives of Brazil, India, China and South Africa in the face of Russia’s arbitrary revisionism in Ukraine. On this basis, an attempt was then made to extrapolate the impact of this war on the prospects of the BRICS functioning in its campaign for the reconstruction of global security mechanisms.
The discussion of political commentators on BRICS (Brazil, Russia, India, China and South Africa) was dominated by two narratives. The first one claims that tightening BRICS group cooperation for several years has resulted in establishing alternative economic bloc against the Western world that is losing global power. According to the second one, there are too many differences between China, Russia, India, Brazil and South Africa, so that the efforts to dominate international 21st century politics can become reality. Skeptics perceive BRICS as a campaign of extravagant rhetoric with no visible achievements. However, supporters of both theories agree that the key to the survival of the BRICS structure is the effective interaction between the two main players, namely Russia and China. Moscow and Beijing consistently promote BRICS as an economic project in which both countries set a new geopolitical paradigm. They present BRICS as an open field of strategic development that gives great opportunities to develop the potential of a new matrix of international relations developed by Russia and China. However, image-building efforts cannot hide significant differences in the real attitudes of both countries. Despite many contentious issues, military, trade and diplomatic cooperation between Russia and China is getting closer. Experts warn that Beijing is too powerful ally for Moscow, which is why will pursue its own interests at the expense of Russia. What is the chance of the creation of Russian-Chinese entents? Is BRICS a cooperation forum for both players or rather rivalry?
PL
Dyskusję komentatorów politycznych na temat BRICS (Brazylia, Rosja, Indie, Chiny i RPA) zdominowały dwie narracje. Pierwsza twierdzi, że trwające od kilku lat zacieśnianie współpracy krajów grupy BRICS jest budowaniem alternatywnego bloku gospodarczego wobec tracącego globalną władzę świata Zachodu. Według drugiej, istnieje zbyt dużo różnic między Chinami, Rosją, Indiami, Brazylią i RPA, by starania zdominowania międzynarodowej polityki XXI wieku mogły się urzeczywistnić; postrzega BRICS jako kampanię ekstrawaganckiej retoryki bez widocznych osiągnięć. Jednak w jednej kwestii zwolennicy obu teorii się zgadzają: kluczem do przetrwania struktury BRICS jest efektywna interakcja między dwoma głównymi graczami – Rosją i Chinami. Moskwa i Pekin konsekwentnie promują BRICS, jako projekt gospodarczy, w którym oba państwa wyznaczają nowy paradygmat geopolityki. Przedstawiają BRICS jako otwarte pole rozwoju strategicznego, które daje wielkie możliwości do rozwoju potencjału nowej matrycy stosunków międzynarodowych rozwijanych przez Rosję i Chiny. Jednak wysiłki wizerunkowe nie są w stanie ukryć istotnych różnic w rzeczywistych postawach obu państw. Mimo wielu spornych kwestii, współpraca militarna, handlowa i dyplomatyczna Rosji oraz Chin zacieśnia się. Eksperci ostrzegają jednak, że Pekin jest dla Moskwy zbyt potężnym sojusznikiem, dlatego też kosztem Rosji będzie realizował własne interesy. Jaka jest szansa powstania rosyjsko-chińskiej ententy? Czy BRICS jest dla obu graczy forum współpracy czy raczej rywalizacji?
The 2007–2009 global financial and economic crisis, has become a censure in international relations, defining the moment of the emer¬gence of a new global order outline. There are signs that the Western countries’ economic hegemony is coming to an end, giving way to a new phenomenon which undoubtedly is the group of countries covered by the term “emerging markets”. Of particular importance is the BRICS group – Brazil, Russia, India, China and South Africa - which establishment is inextricably connected with the crisis. BRICS group, being initially only a catchy slogan, on the wave of the crisis trundling by world markets turned into a global economic entity, which is a real competitor for the crisis-stricken European Union. It is therefore necessary for the EU to create a strategy to maintain and develop relationship with the BRICS. The group, however, is internally too diverse to develop a universal strategy that fits each of the five countries. The starting point consequently is the relationship that the EU has established with each of the BRICS countries individually over the years, and the purpose of this article is to present and analyze them. The author draws attention to the inconsistency of the group and indicates the conflicts of interest among the member states. Thought-provoking is the fact that the BRICS as the whole is able to coordinate its foreign policy and bring it to a shared viewpoint. As a result, the EU has started to refl ect on managing relations with the BRICS as one unit. However, the EU vision has not been formally implemented and is not binding.
Research concerns causality between FDI inflows and real GDP growth in ten countries: France, Germany, Japan, U.S., U.K., Brazil, China, India, Russia and South Africa during the period 1971-2012. The analysis is based on Granger-causality tests. The study is aimed at answering a question whether there is one way or two-way causality (or no causality at all) between FDI inflows and real GDP growth in G-5 and BRICS countries. According to the Granger-causality tests one-way causality occurs only in the case of Japan and India. Thus, Granger-causality between FDI inflows and real GDP growth seems to be a country-specific issue and any genral conlusions concerning developed or developing economies are not justified.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.