The modern model of state education in Russia promotes patriotism and devotion to the authorities. Young people must be proud of their origin and, in spite of deteriorating material conditions, should stay in the country contributing to its development. Cadet Corps Alumni are an example of a patriotic education model. Several years of learning in the military school shapes their beliefs and teaches them complete surrender to authority. Patriotism, combined with the sense of external threat, has become the driving force behind the reconstruction of the Russian superpower. One of the cornerstones of the school is the acceptance of Putin’s Russia by spreading the vision of becoming an international representative of the country. The increase in military spending and functioning of military schools such as the Corps of Cadets give rise to fears that in the future Russia the army will become one of the tools of the superpower on the arena of foreign policy.
The aim of this paper is to analyse the public R&D investments in Poland and other Central and East European (CEE) countries, especially their share in public expenditures and their impact on private R&D. To verify the research hypothesis that public and private R&D investments are complementary, panel regression models has been employed for data from the years 1999–2015. The main findings provide support for the complementarity hypothesis, both in Poland and other CEE countries. However, in Poland the positive impact of public expenditure on R&D on private expenditure on R&D is limited by the share of public R&D investments in the structure of total R&D investments. The main conclusions drawn from the CEE models are the lack of crowding‑out effect and the fact that public investments performed in public sector were the most growth‑friendly on condition that the share of public spending (vs. private) has been moderate.
PL
Celem artykułu jest analiza publicznych wydatków na B+R w Polsce i innych krajach Europy Środkowo‑Wschodniej (ESW) w kontekście ich udziału w strukturze wydatków publicznych ogółem oraz oddziaływania na wydatki na B+R finansowane ze źródeł prywatnych. W artykule postawiono hipotezę badawczą o komplementarności prywatnych i publicznych wydatków na badania i rozwój, którą poddano weryfikacji empirycznej w oparciu o panelowe modele regresji dla okresu 1999–2015. W badaniach potwierdzono komplementarność publicznych i prywatnych wydatków na B+R, jednak w przypadku modeli dla Polski tylko pod warunkiem, że nie wiązało się to ze wzrostem udziału wydatków publicznych w strukturze wydatków na B+R. Głównym wnioskiem wynikającym z modeli dla krajów ESW‑11 jest potwierdzenie braku efektu wypychania inwestycji prywatnych oraz obserwacja, że najbardziej prowzrostowe były nakłady publiczne zrealizowane w sektorze publicznym, pod warunkiem, że udział wydatków publicznych w strukturze wydatków nie był zbyt wysoki.
Однополярный баланс сил Америки после окончания холодной войны неизбежно подходит к концу. Динамичный экономический рост Китайской Народной Республики, продолжающийся непрерывно с 1980-х годов, восстановление сфер влияния Российской Федерацией, мировая война с терроризмом и сопровождающие ее дорогостоящие войны в Ираке и Афганистане, экономические кризисы, систематически ослабляющие экономики страны Запада в 2001, 2007, 2020 годах, пандемия COVID-19 – вот лишь некоторые из многих причин геополитических изменений. Параллельно с ослаблением позиций США такие страны, как Российская Федерация, все более смело бросают вызов существующему балансу сил, провоцируя вооруженные конфликты и дестабилизируя страны, расположенные в Центральной и Восточной Европе. Цель данной статьи – представить американскую концепцию многозонной операции как ответ на российскую концепцию войн нового поколения, посредством которых Россия успешно привела к аннексии Крыма, войне на Донбассе и политической дестабилизация Украины. Основной исследовательской проблемой, вытекающей из поставленной цели, стал ответ на вопрос: что такое многозонная операция и как США намерены конкурировать и побеждать в вооруженном конфликте в Центральной и Восточной Европе с Российской Федерацией? Для решения исследовательских задач использовались следующие методы исследования:. метод причинно-следственного, организационно-правового анализа, документального исследования и анализа и критики литературы. Использовались также монографический метод и сравнение. Однако главную роль сыграли дедуктивные рассуждения, позволившие выявить факты на основе глубокого анализа исходных данных. Принимая во внимание предварительное исследование, автор выдвинул следующую исследовательскую гипотезу: многозонная операция является еще одной американской оперативной концепцией, описывающей обстановку безопасности, а также российско-американский способ ведения войны. США добьются победы в возможном вооруженном конфликте, обнаружив и нейтрализовав средства противодействия доступу противника, а затем уничтожив его силы в спорном районе.
EN
America’s unipolar balance of power created after the end of the Cold War is inevitably coming to an end. The dynamic economic growth of the People’s Republic of China, lasting uninterruptedly since the 1980s, the reconstruction of spheres of influence by the Russian Federation, the world war on terrorism with the accompanying costly wars in Iraq and Afghanistan, economic crises systematically weakening the economies of Western countries in 2001, 2007 and 2020, and the COVID-19 pandemic – these are just some of the many causes of geopolitical changes. Parallel to the weakening position of the United States, countries such as the Russian Federation are increasingly boldly challenging the current balance of power, provoking armed conflicts and destabilizing countries located in Central and Eastern Europe. The purpose of this article is to present the American Multi-Domain Operation concept as a response to the Russian concept of new generation warfare by which the country successfully led to the annexation of Crimea, the war in Donbas, and the political destabilization of Ukraine. The main research problem resulting from the assumed goal was to answer the following question: what is a Multi-Domain Operation and how do the United States intend to compete and win in the armed conflict taking place in Central and Eastern Europe with the Russian Federation? The following research methods were used to solve the research problems: the method of cause-effect and institutional-legal analysis, method of examining documents, and the method of analysis and criticism of literature. The monographic and comparative methods were also used. However, the main role was played by deductive reasoning which enables the identification of facts based on an in-depth analysis of source data. Taking into account the preliminary research, the author proposed the following research hypothesis: a Multi-Domain Operation is another American operational concept describing the security environment, and the Russian and American way of war. The USA will achieve victory in a possible armed conflict by locating and neutralizing the enemy’s anti-access – area denial capabilities, and then destroying its forces in the disputed area.
Od końca lat 90. XX wieku wiele państw Europy Środkowo-Wschodniej wprowadziło strukturalne reformy emerytalne obejmujące wprowadzenie obowiązkowego drugiego „filaru” prywatnie zarządzanych funduszy emerytalnych. Takie reformy wprowadziły: Węgry (1998), Polska (1999), Łotwa (2001), Bułgaria (2002), Chorwacja (2002), Estonia (2002), była Jugosłowiańska Republika Macedonii (2003), Słowacja (2005) i Rumunia (2008). Większość państw tego regionu dokonało strukturalnych reform emerytalnych w trakcie transformacji swoich systemów społeczno-ekonomicznych. Za główny cel tych reform można uznać modernizację. Druga fala reform emerytalnych była ściśle powiązana z kryzysem finansowym, który „odkrył” problemy systemów emerytalnych i przyspieszył zmiany. Jednak, wbrew niektórym komentarzom, trudno uznać tę falę reform za całkowity odwrót od kapitalizacji i prywatyzacji. Druga fala reform emerytalnych w tym regionie może być postrzegana jako dostosowanie systemów emerytalnych do uwarunkowań. Polska była jednym z pionierów strukturalnych reform emerytalnych. W drugiej fali reform Polska (na razie) zdecydowała się na obniżenie wysokości składki na drugi filar dla zmniejszenia deficytu systemu emerytalnego i poprawy sytuacji finansów publicznych.
EN
Since the end of the 1990s, several countries in Central and Eastern Europe (CEE) have carried out structural pension reforms, including the introduction of privately managed pension systems, a so-called second-pillar pension system. The CEE countries that implemented this type of pension system include Hungary (1998), Poland (1999), Latvia (2001), Bulgaria (2002), Croatia (2002), Estonia (2002), the Former Yugoslav Republic of Macedonia (2003), Slovakia (2005) and Romania (2008). Most CEE countries introduced structural pension reforms as part of the transformation of their socioeconomic systems following the end of communism in Central and Eastern Europe. Modernization may thus be seen as the main objective in the first wave of pension reforms. The second wave of pension reforms was closely related to the financial crisis that revealed problems of the pension systems and facilitated change. However, contrary to some accounts, no complete retreat from the funding and privatization of pension systems occurred. The second wave of pension reforms in CEE countries may be seen as the adjustment of pension systems to the circumstances. Poland was both a frontrunner of the structural reforms, introducing it in 1999, as well as making a crucial adjustment to the financial problems of the pension system by decreasing the contribution rate to the second pillar from 7.3% to 2.3% in 2011.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.