Contrary to appearances, however, this is not a proxy war waged by Iran, one that the great rival of Tehran—Saudi Arabia—must, for the sake of its own security interests, oppose. On the contrary, Riyadh is a major player in the conflict, pursuing its own imperial interests. But its strategy is unsuccessful, prolonging the conflict and resulting in the devastation of Yemen and a humanitarian disaster. This can boost the role of terrorist organisations on a scale comparable to what we are witnessing in Syria and Iraq, creating a real threat to international security.
Yemen offers an excellent example of Orthodox Islam directly associated with the political situation of the state. In Yemen, Islam is the predominant state religion, subscribed to and practiced by a majorityof the society. Yemen is also an Arab country located in the vicinity of the most important Islamic place of worship - Mecca. It maintains certain tangible cultural symbols, such as khat, the cultivation of which significantly contributes to economic regression in agriculture, and in the social realm ostracizes those individuals who do not use it. Another, apparently contemporary, albeit surely infamous and undesirable, symbol of Yemen is the presence of Islamic extremism and terrorism. The rich history of Yemen, which used to be named ‘Happy Arabia’, brings to one’s mind the pictures of the fairytale-like existence of a society ruled by the magnificent Bilquis, the Queen of Sheba. From the historical perspective, Yemen can be seen through the story of the Queen of Sheba meeting King Solomon, as a country of fair government. The political present is far from being so bright. The division of Yemen into two independent states reunited in 1990 under the authoritarian rule of Al Saleh, triggered tensions leading to civil war. It was an unarguable benefit of Saleh’s Arab nationalism that he united North and South Yemen into the single organism of the Republic, but he failed to obliterate socio-political divisions. These divisions came to a head in 2011 when the Arab Spring led to society demanding changes that have ultimately benefited new ‘actors’.
PL
Jemen jest doskonałą egzemplifikacją ortodoksji islamskiej mającej bezpośrednie konotacje z sytuacją polityczną państwa. Jest to kraj, w którym islam jest dominującą religią państwową wyznawaną i praktykowaną przez większość społeczeństwa. Jest także krajem arabskim, w bliskości najważniejszego dla muzułmanów miejsca kultu - Mekki. Posiada swoiste namacalne kulturowe symbole takie jak khat, którego uprawa przyczynia się w zasadniczy sposób do regresu gospodarczego w obszarze rolnictwa, a w sferze społecznej powoduje izolację tych jednostek, które go nie zażywają. I wreszcie, co wydaje się być także współczesnym symbolem Jemenu, choć z pewnością niechlubnym i niepożądanym - nie jest wolne od zjawiska islamskiego ekstremizmu i terroryzmu. Bogata historia Jemenu, zwanego niegdyś Arabią Szczęśliwą może przywoływać na myśl obrazy o bajecznym życiu tego społeczeństwa pod panowaniem wspaniałej Bilkis, Królowej Saby. Może zatem Jemen w starożytnej perspektywie jawić się przez historię spotkania Królowej Saby z Królem Salomonem jako kraj sprawiedliwych rządów. Współczesność polityczna nie przedstawia się w jaskrawych barwach. Podział Jemenu na dwa niezależne organizmy państwowe, scalone w 1990 r. pod autorytarnymi rządami Alego Saleha powodował napięcia, włącznie z wojną domową. I choć niewątpliwą zasługą wynikłą z arabskiego nacjonalizmu Saleha było połączenie Jemenu Północnego i Południowego w jeden organizm - Republikę, to podziały polityczno-społeczne pozostały. Kulminacja przypadła na rok 2011, kiedy to na fali „Arabskiej Wiosny” społeczeństwo domagało się zmian, choć beneficjentami ostatecznymi zostali również nowi „gracze” destabilizująco wpływając na bezpieczeństwo w regionie.
This paper offers a comparative analysis of statements made by the parties involved in the Yemen crisis – a forum for political, military, and economic rivalry between the Kingdom of Saudi Arabia and the Islamic Republic of Iran. This research shows that both the Saudi-led coalition and Yemeni insurgents exploit events to create a positive image and denounce the opponent. Rhetorical forms play an essential role in the situation, shaping the emotional appeal of the statements and affecting the support of public opinion.
PL
Niniejszy artykuł dotyczy analizy i porównania środków retorycznych zawartych w oficjalnych oświadczeniach publikowanych w latach 2016-2019 przez strony zaangażowane w konflikt jemeński, który stanowi arenę rywalizacji politycznej, militarnej i gospodarczej między dwoma mocarstwami regionalnymi: Królestwem Arabii Saudyjskiej i Islamską Republiką Iranu. Zaprezentowane badania wskazują, że zarówno koalicja zbrojna pod przywództwem Arabii Saudyjskiej, jak i rebelianci jemeńscy wykorzystują rozgrywające się wydarzenia do budowy swojego pozytywnego wizerunku i potępienia przeciwnika. Zasadniczą rolę w tym kontekście odgrywają odpowiednie środki retoryczne kształtujące emocjonalny charakter przekazu wpływający na opinię publiczną i jej poparcie dla danej strony konfliktu.
Modern Yemen is one of the key states in all the geopolitical games in the Middle East. Yet in the comprehensive outlook on the Arab Spring revolutions which spread over the MENA region in 2011, Yemen has been a kind of forgotten actor. The radically increased activity of the AQAP terrorist group, however, coupled with the potential danger of being divided into two or even more independent states, has been a clear impulse for taking a new look at the Yemeni situation following president A. A. Saleh’s resignation. First of all, the author of this paper briefly describes the background of the most important historical issues of Yemen and their implications for current political dialogue. Next, how the Arab Spring developed in this poorest Arabic state is shown. Finally, the paper concentrates on the chances and main obstacles in the peaceful transition between the old regime and the new government in 2012 and 2013. It has to be underlined that foreigners especially need to realize the specific nature of the Yemen National Dialogue, because such a path to normalization might be a great solution for all the crises in this permanently unstable region. The potential failure of political agreements will be the first sign of a new, dangerous wave of chaos and the creation of new, large safe havens for terrorists or pirates, as in nearby Somalia.
PL
Współczesny Jemen jest jednym z kluczowych państw w strukturze geopolitycznej Bliskiego Wschodu. Aczkolwiek w całościowej wizji rewolucji, określanych obecnie jako Arabska Wiosna, które rozlały się w regionie MENA w 2011 r., Jemen pozostaje swoistym zapomnianym aktorem wspomnianych wydarzeń. Jednakowoż, gwałtowny wzrost aktywności organizacji terrorystycznych przede wszystkim AQAP oraz zagrożenie wielce realnym rozpadem państwa na dwie lub więcej części, stał się czytelnym impulsem do rozważenia niejako na nowo sytuacji w Jemenie po ustąpieniu prezydenta A. A. Saleha. Stąd też, na wstępie autor artykułu przedstawił tło oraz najważniejsze historyczne problemy i ich implikacje dla obecnego procesu transformacji jemeńskiego państwa. Następnie zaprezentował oraz odniósł się do przebiegu samej Arabskiej Wiosny, w tym najbiedniejszym arabskim państwie regionu. Ostatecznie skoncentrował się na szansach oraz przeciwnościach pokojowego przejścia ze starego reżimu do nowej władzy na przełomie 2012 i 2013 r. Należy podkreślić, że w głównej mierze dla zewnętrznych obserwatorów, istotne jest dostrzeżenie specyfiki jemeńskiego Dialogu Narodowego, jako potencjalnej formy normalizacji sytuacji nie tylko w jednym państwie, ale również swoistego wzoru dla całego, permanentnie niestabilnego regionu. Przy czym potencjalne fiasko politycznych prób rozwiązania sporów w Jemenie będzie sygnałem do nowej fali chaosu oraz wytworzenia olbrzymich baz wypadowych zarówno dla terrorystów, jak i piratów, podobnie jak to miało miejsce w pobliskiej Somalii.
Królestwo Arabii Saudyjskiej aspiruje do roli lidera w świecie islamu. Podobne ambicje przejawia Iran. W związku z tym oba państwa od wielu lat rywalizują ze sobą. Arabska Wiosna podsyciła wzajemne animozje. W Rijadzie, Iran postrzegany jest jako największe zagrożenie dla bezpieczeństwa Arabii Saudyjskiej. Znaczna część aktywności międzynarodowej Saudyjczyków jest zatem nastawiona na zapewnienie sobie bezpieczeństwa w obawie przed Iranem. Celem artykułu jest wskazanie głównych aren gdzie rywalizują oba państwa. Ukazane zostały zabiegi Rijadu, których celem było podniesienie poziomu bezpieczeństwa królestwa, a także osłabienie Iranu. W tekście omówiono saudyjskie zaangażowanie w konflikty w Syrii i Jemenie.
EN
In recent years, the relationship between Saudi Arabia and Iran have become more strained. This is related to the Arab Spring, which both countries wanted to use for their own purposes geopolitical relations. This resulted in a permanent destabilization of the region. Currently growing conflicts in Yemen and Syria. Saudi Arabia for fear of Iran does not hesitate to use force. Besides of force, the Saudis run diplomatic activities to seek support in other countries.
The article analyzes the causes, course and consequences of the conflict in Yemen since 2015. Among the factors that led to the outbreak of the war were indicated, among others to interference in internal affairs of this country of Turkey and Great Britain, which led to its division into the northern and southern parts. It was also underlined that the Yemen united in 1990 is destabilized by the activities of terrorist organizations and the growing conflict between representatives of the Houthi movement and the Sunni authorities. In addition, it was noted that the important dimension of the Yemen war is competition between Iran and Saudi Arabia, which aspire to the role of hegemon in the Middle East region. The article also contains a description of the implications of the Yemeni conflict, or the humanitarian and economic crisis.
PL
W artykule przeprowadzono analizę przyczyn, przebiegu oraz skutków toczącego się od 2015 r. konfliktu w Jemenie. Wśród czynników, które doprowadziły do wybuchu wojny wskazano m.in. na ingerencję w sprawy wewnętrzne tego państwa Turcji i Wielkiej Brytanii, co doprowadziło do jego podziału na część północną oraz południową. Podkreślono również, że zjednoczony w 1990 r. Jemen jest destabilizowany przez działalność organizacji terrorystycznych oraz narastający konflikt między przedstawicielami ruchu Huti oraz sunnickimi władzami. Ponadto zaznaczono, iż ważnym wymiarem wojny w Jemenie jest rywalizacja Iranu i Arabii Saudyjskiej, które pretendują do roli hegemona w regionie bliskowschodnim. Artykuł zawiera także charakterystykę implikacji jemeńskiego konfliktu, czyli kryzysu humanitarnego oraz ekonomicznego.
Głównym celem niniejszego artykułu jest szczegółowa analiza ról odgrywanych przez wybranych aktorów państwowych w dwóch trwających konfliktach bliskowschodnich – w Syrii oraz Jemenie. Ramy czasowe obejmują okres od marca 2015 do maja 2017 roku. Rok 2015 był rokiem szczególnym, w trakcie którego rozpoczęła się rosyjska interwencja zbrojna w Syrii, a konflikt w Jemenie został umiędzynarodowiony. Analiza zaangażowania aktorów państwowych przeprowadzona została na dwóch poziomach: regionalnym oraz globalnym. Chociaż wymiar globalny można zaobserwować w obu przypadkach, to jednak wydaje się on być bardziej zauważalny w przypadku Syrii, ze względu na większe zaangażowanie ze strony mocarstw (Stany Zjednoczone, Federacja Rosyjska). Największe ograniczenie wszelkich inicjatyw pokojowych w regionie Bliskiego Wschodu stanowi bardzo niski poziom instytucjonalizacji stosunków międzynarodowych. Z tego powodu pokojowe rozwiązywanie konfliktów w regionie wymaga zaangażowania ze strony aktorów spoza Bliskiego Wschodu, którzy w sposób bezpośredni lub pośredni mogą wywierać presję na aktorów regionalnych. Podstawę źródłową analizy stanowią wybrane dokumenty, monografie, artykuły naukowe, raporty oraz ekspertyzy.
EN
The main aim of the article is to analyse in detail roles played by various regional and nonregional state actors in two of the ongoing Middle Eastern conflicts, namely in Syria and in Yemen, in the period between March 2015 and May 2017. The year 2015 was very significant. That year the Russian military intervention in Syria began, the conflict in Yemen broke out and was internationalized simultaneously. This state-oriented study has two levels of analysis, namely regional and global. Although the global dimension can be observed and analysed in both selected conflicts, its seems to be much more noticeable and significant in case of the Syrian war especially due to the direct Russian engagement as well as the American response to it. A very limited institutionalization of international relations in the Middle East region seriously undermines opportunities for a peaceful conflict resolution in the region and therefore requires participation and engagement of non-regional actors especially of global powers which can exert either direct or indirect pressure on various regional actors. As far as sources are concerned, the study is based on selected documents, monographs, academic articles, reports, and analyses.
The main aim of this article is to present an evolution of the terrorism threat in the Middle East in 2016. For this purpose, firstly, the essence and determinants of the contemporary terrorism threat have been analyzed. Some main Middle East terrorist organizations, actively operating in this area, have also been indicated. Secondly, the chronology and the most important terrorism trends in the region have been presented. And last but not least some predictive scenarios regarding the development of above phenomenon in 2017 and beyond have been pointed out.
PL
Przedmiotem rozważań w niniejszym artykule jest problematyka ewolucji zagrożenia terrorystycznego na Bliskim Wschodzie w 2016 r. W tym celu analizie poddano, po pierwsze, istotę i determinanty współczesnego zagrożenia terrorystycznego. Wskazano także najważniejsze podmioty terrorystyczne aktywne na Bliskim Wschodzie. Po drugie – przedstawiono chronologię i najważniejsze trendy w ramach aktywności terrorystycznej w tym regionie. I wreszcie, po trzecie, skupiono się na predykcji najważniejszych trendów rozwoju powyższego fenomenu w 2017 r. i kolejnych latach.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.