W końcu ubiegłego roku ukazały się dwie książki, które choć nie są poświęcone bezpośrednio Karaimom, mogą dostarczyć wielu interesujących informacji o ich losach w Kijowie i Moskwie.
In 2015 Ukrainian Parliament adopted a law condemning the communist and Nazi regime and banned their symbolism. As a result of this act local governments had been obliged to change the names of streets, squares and other urban objects having the names associated with the communist system. In Kiev, so far, had been changed more than 150 urbanonyms and this process continues. The paper analyze urban names given in the city of Kiev as a result of recent changes.
In order to investigate the book fairs participants’ attitude to such events and to use their potential with the professional purpose the second wave of sociological investigation was carried out in Kyiv. According to the survey of 44 respondents in 8 major cities in Ukraine, which carry on publishing, book business and printing activity, we defined a set of participants interests and needs, evaluation criteria and level of satisfaction. In particular, the subject of the investigation were: frequency, regularity and geography of participants, the main criteria for choice and evaluation of book fair, exhibitors’ purpose and main tasks, sources from which the participants got information about the fairs and preparation time for participation. On the base of evaluation the communicative, marketing, organizational components and exhibitors success has been formed an original rating of book fairs and exhibitions in Ukraine. Numerous practical advices to the participants and organizers of book fairs have been given for providing further competition and in order to create a successful book market.
PL
W celu zbadania stosunku uczestników targów książki do tych wydarzeń oraz wykorzystania ich potencjału w branży, przeprowadzono w Kijowie drugi etap badania socjologicznego. Na podstawie wyników ankiety zrealizowanej w grupie 44 respondentów z 8 wielkich miast Ukrainy, w których działa branża wydawnicza, handel książką i poligrafia, zdefiniowano wspólne zainteresowania i potrzeby uczestników, kryteria oceny i poziom ich satysfakcji. Przedmiotem badania były m. in.: perio-dyczność, systematyczność i geografia udziału, podstawowe kryteria oce-ny i wyboru targów, cel i podstawowe zadania wystawców, źródła uzyska-nia informacji o targach oraz czas przygotowania do udziału w targach. Na podstawie oceny części komunikacyjnej, marketingowej i organiza-cyjnej oraz efektywności działalności wystawców ułożono swoisty ranking targów książki na Ukrainie. Uczestnicy i organizatorzy targów uzyskali praktyczne rekomendacje w dalszej działalności na rynku i rozwijania rynku książki, takie jak: zmiana nacisku i kryteriów wyboru targów, zwiększenie poziomu zawodowego uczestników i organizatorów, bardziej efektywne wykorzystanie baz danych i zawartości strony internetowej targów książki.
Prezentowany artykuł ma na celu opisanie najważniejszych cech sektora usług restauracyjnych i jego organizacji terytorialnej w okręgu kijowskim. Gastronomia może być postrzegana jako część ekonomiki, która w ciągu ostatnich dziesięcioleci notuje dynamiczny rozwój, przyczyniając się do wzrostu gospodarczego i zapewniając miejsca pracy. Stanowi także istotną część infrastruktury turystycznej i przestrzeni publicznej, ułatwia komunikację międzyludzką i stanowi interesujące zjawisko kulturowe, które rozpowszechnia wiedzę i różne tradycje żywieniowe na całym świecie. W regionie kijowskim procesy rozwoju gastronomii można zaobserwować we wszystkich rodzajach lokali konsumpcyjnych – w kawiarniach, barach, usługach kateringowych, restauracjach, punktach typu fast food, w sferze dostaw itp. W pracy podkreślono znaczenie obiektów restauracyjnych w gospodarce. Przeprowadzono analizę danych statystycznych i osobistą obserwację przestrzennej organizacji obiektów restauracyjnych w Kijowie i przyległych terenach. Dokonano również analizy korelacji powiązań przemysłu restauracyjnego i analizę klastrów w celu określenia różnic regionalnych. Przeprowadzone badania prowadzą do określenia stanu rozwoju obiektów gastronomicznych z perspektywy geografii człowieka i prezentują najnowsze trendy w rozwoju tej dziedziny gospodarki. Ponadto zidentyfikowano problemy i sposoby poprawy branży restauracyjnej w Kijowie, a także zaproponowano kilka zaleceń dotyczących dalszych badań.
EN
This paper is intended to describe the most significant features of restaurant facilities industry and its territorial organization in Kyiv region. Restaurant facilities can bee seen as a part of economics that develops rapidly during last decades, ensuring economic growth and providing workplaces. It is also a crucial part of the tourist infrastructure, public space and an interesting cultural phenomenon which broadens knowledge about food traditions around the world. Kyiv region is such a part of Ukraine where processes of the restaurant facilities development could be observed multilaterally through all types of restaurant enterprises – cafes, bars, catering, restaurants, street food points, delivery etc. In the paper, the significance of restaurant facilities in the economy has been outlined. The analysis of statistic data and personal observations has been conducted to examin the condition of territorial organization of restaurant facilities of Kyiv city and adjoying territories. Correlation analysis of restaurant industry interconnections and cluster analysis for determination of regional differences has been implemented. Presented research leads to the condition of restaurants facilities industry from the perspective of the Human Geography and demonstrates the latest trends in its development. In addition, problems and ways of improving the restaurant industry in Kiev has been identified and finally some recommendations about proceeding research has been proposed.
W niniejszym artykule zostaje podjęta próba przedstawienia specyfiki postrzegania przedrewolucyjnego Kijowa przez pisarzy pochodzenia żydowskiego. Przedmiotem badań stały się utwory autobiograficzne Szolema Alejchema (Z jarmarku), Irenè Némirovsky (Wino samotności) oraz Ilji Erenburga (Ludzie, lata, życie). Pokazują one zupełnie różne spojrzenia na Kijów początku XX wieku, wynikające w dużej mierze z kwestii tożsamości narodowej wymienionych twórców.
EN
The theme of the article is to present the specifi cs of perception of Kiev by writers of Jewish origin living in the city at the beginning of the twentieth century. Based on the analysis of autobiographical works by Sholem Aleichem (The Great Fair), Irene Nemirovsky (The Wine of Solitude) and Ilya Ehrenburg (People, Years, Life) the author shows how diff erent the perception of the city was, depending on the issue of the writers’ ethnic identity.
Artykuł pokazuje, że w mitologicznym podtekście dzieł Bułhakowa najważniejsze miejsce zajmują motywy słowiańskiej mitologii (zarówno w wersji pogańskiej, jak i chrześcijańskiej). Jako przykład rozważane jest funkcjonowanie dyskursu "wąż-kurczak" w powieści "Fatalne jaja", opowiadaniach i dramatach. Analiza mitologicznych aluzji znacząco wpływa na interpretację dzieł Bułhakowa i pozwala wyjaśnić strukturę jego artystycznego świata.
EN
Evgeny Yablokov MIKHAIL BULGAKOV AND SLAVIC MYTHOLOGY Summary The article examines the mythological subtext of Bulgakov's works. The author assumes that motifes of Slavic mythology (both in pagan and Christian versions) occupy an important place in this subtext. The functioning of the "snake-and- chicken"'s discourse in Bulgakov’s novel "Fatal Eggs", stories ("Towel with a Rooster", "The Steel Windpipe "), plays ("Zoyka's Apartment", "Flight ") is considered. The analysis of mythological allusions clarify the interpretation of the writer's works and let specify the structure of his artistic world.
RU
Евгений Яблоков МИХАИЛ БУЛГАКОВ И СЛАВЯНСКАЯ МИФОЛОГИЯ В статье показано, что в мифологическом подтексте булгаковских произведений мотивы славянской мифологии (как в языческом, так и в христианском вариантах) занимают важнейшее место. В качестве примера рассмотрено функционирование «змеино-куриного» дискурса в повести «Роковые яйца», рассказах («Полотенце с петухом», «Стальное горло»), пьесах («Зойкина квартира», «Бег»). Анализ мифологических аллюзий существенно влияет на интерпретацию произведений Булгакова, позволяет уточнить структуру его художественного мира.
The subject of sources to the history of the November uprising is often brought up on the occasion of consequent anniversaries. Despite huge losses in the II World War these sources are relatively rich. Apart from the national sources numerous valuable materials can be found in archives and libraries abroad, i.e. in Moscow, Saint Petersburg and Kiev. The Kiev sources are stored mainly in the Central National Historical Archives of Ukraine. They concern the actions during the uprising, particularly the repressions to the participants of the uprising. These sources are located in various fonds. The most important documents include the fonds of administrative and war-administrative offices among which the most significant is fond 442 – the Office of the Kiev, Podole and Volyn Governor-General. Of great research value is also fond 1342 – the Office of Podole and Volyn temporary War Governor. Other fonds which concern the November Uprising are fonds of governor and district commissions appointed to settle cases concerning the participants of the uprising of 1831 (in total 12 fonds). To investigate the post-uprising repressions of use are also fonds of staffs and administrations of war settlements (16 fonds). Among other fonds in this archive related to the events of 1831 one ought to enumerate: 1. Fonds of the judiciary and prosecutor’s office, particularly fond 484. 2. Fonds of economic institutions, organizations and enterprises, i.e. related to the Kiev arsenal – fond 582. 3. Fonds of educational institutions, offices and cultural-educational societies or organizations, particularly two: a) fond 707 – the Board of the Kiev School District; b) fond 710 – the Kremenets (Volynian) High School – 598 sign. (1819–1834). 4. Collections of maps – fond 2194. 5. Documents concerning the Polish uprisings of 1831 and 1863 – fonds 468 and 489. Moreover, other materials related to the post-uprising repressions may be found in the National Archives of Kiev and in the V. I. Vernadsky National Library of Ukraine.
PL
Temat źródeł do dziejów powstania listopadowego najczęściej powraca przy okazji obchodów kolejnych rocznic. Mimo dużych strat w okresie II wojny światowej źródła te są stosunkowo bogate. Poza źródłami krajowymi wiele cennych materiałów znajduje się w archiwach i bibliotekach zagranicznych, m.in. w Moskwie, Sankt Petersburgu i Kijowie. Źródła kijowskie przechowywane są głównie w Centralnym Państwowym Archiwum Historycznym Ukrainy. Dotyczą one działań powstańczych, a szczególnie represji wobec uczestników powstania. W Centralnym Państwowym Archiwum Historycznym Ukrainy w Kijowie źródła te skupione są w różnorodnych zespołach (fondach). Najważniejsze z nich to zespoły urzędów administracyjnych i wojenno-administracyjnych, wśród których należy przede wszystkim wymienić fond 442 – Kancelaria kijowskiego, podolskiego i wołyńskiego generał-gubernatora. Dużą wartość dla badacza ma również fond 1342 – Kancelaria podolskiego i wołyńskiego tymczasowego gubernatora wojennego. Powstania listopadowego dotyczą także fondy gubernialnych i obwodowych komisji powołanych dla rozstrzygnięcia spraw dotyczących uczestników polskiego powstania 1831 r. (razem 12 fondów). Dla zbadania represji popowstaniowych cenne są też zespoły sztabów i zarządów osad wojskowych (16 fondów). Spośród innych zespołów tego archiwum, w których możemy znaleźć materiały dotyczące wydarzeń 1830 i 1831 r., należy wymienić: 1. Zespoły organów sądowych i prokuratury, szczególnie zaś fond 484. 2. Zespoły gospodarczo-ekonomicznych instytucji, organizacji i przedsiębiorstw, m.in. dotyczące kijowskiego arsenału – fond 582. 3. Zespoły instytucji edukacyjnych, urzędów oraz towarzystw i organizacji kulturalno-oświatowych, w tym dwa najważniejsze: a) fond 707 – Zarząd Kijowskiego Okręgu Szkolnego; b) fond 710 – Liceum Wołyńskie (Krzemienieckie) – 598 sygn. (1819–1834). 4. Kolekcje map – fond 2194. 5. Dokumenty o polskich powstaniach 1831 r. i 1863 r. – fondy 468 i 489. Poza tym w Kijowie materiały odnoszące się w szczególności do represji popowstaniowych możemy znaleźć w Państwowym Archiwum Miasta Kijowa oraz w Bibliotece Narodowej Ukrainy im. W. I. Wiernadskiego.
Tematem niniejszego artykułu jest obraz rzeczywistości radzieckiej w powieści Aleksieja nikitina Victory Park. Utwór tego rosyjskojęzycznego pisarza ukraińskiego prezentuje szeroką panoramę życia mieszkańców lewobrzeżnego kijowa pierwszej połowy lat 80. XX wieku. Pokolenie późnego okresu zastoju funkcjonuje w świecie skompromitowanych idei, wszechobecnych absurdu i obłudy. Celem artykułu jest próba odpowiedzi na pytanie o źródła powszechnej apatii i beznadziei w powieści nikitina, które w dużej mierze kształtują także młode pokolenie, próbujące odnaleźć swoją drogę w pogrążonej w marazmie rzeczywistości. kluczem do zrozumienia postaw życiowych bohaterów jest analiza specyfiki kijowskiej rzeczywistości, będącej dominantą świata przedstawionego powieści Victory Park.
EN
The subject of this article is the presentation of Soviet reality in Alexei nikitin’s novel, Victory Park. The Russian-speaking Ukrainian writer presents in this work a wide panorama of the life of the inhabitants of left-bank kiev in the first half of the 1980s. The generation of the late Stagnation Period lives in a world of discre- dited ideas, omnipresent absurdity, and hypocrisy. The aim of the article is to try to locate the sources of widespread apathy and hopelessness in nikitin’s novels, which, to a large extent, shape the young generation trying to find their way in a stagnant reality. The key to understanding the life attitudes of the protagonists is the analysis of the specificity of kiev reality, which is the dominant feature of the world presented in the Victory Park.
The author highlights the role of archaeology in researches of development of Kyiv in X–XI centuries, from the times of town’s founding to the times of its territorial growth, paying special attention to the peculiarities of topography and hydrology. The author proposes to use the term and the concept ‘megalopolis’ in studying the development of Kyiv.
The sources and material for the study of the history of Catholic monasteries in Podolia, Volhynia and the Kiev region, dissolved throughout the 19th century by the Russian government, are greatly dispersed. Documents of interest to the project can be found in several state archives in Ukraine. The biggest collections are kept in the Central State Historical Archives of Ukraine in Kiev (Центральний державний історичний архів України, м. Київ) and the State District Archives in Kiev (Державний архів Київської області) and Zhytomyr (Державний архів Житомирської області). In the article the author presents the results of a survey of these archive holdings, pointing to the most interesting documents. He has managed to make a detailed inventory of several archive units – associated with dissolutions of monasteries (including the 1832 dissolution) of greatest importance to the project, to analyse a dozen or so files documenting the dissolutions of the various monasteries (of the Franciscan Observants (Bernardines) in Dubno, the Franciscans in Mezhyrich, the Discalced Carmelites in Berdychiv and Kamyanets-Podilsky, or the Capuchins in Brusyliv, Khodorkiv, Starokostiantyniv and Vinnytsia), as well as to collect a lot of material dealing with the fate of friars from the dissolved monasteries and to indicate fonds in which interesting documents might be found.
The article presents the activity of Jan Karszo-Siedlewski for the benefit of the Catholic Church in Kiev from 1935 to 1937 based on materials disclosed for the first time from the surveillance of the Polish diplomat by the Soviet military counterintelligence.
PL
Na podstawie po raz pierwszy ujawnionych materiałów z inwigilacji przez sowiecki kontrwywiad wojskowy Jana Karszo-Siedlewskiego przedstawiona została działalność polskiego dyplomaty na rzecz Kościoła katolickiego w Kijowie w latach 1935–1937.
Der Artikel behandelt die Entwicklung des Netzes katholischer Kirchen und öffentlicher Kapellen lateinischen Ritus´ auf dem Gebiet der Diözese Kiew im Zeitraum von der Mitte des 17. bis zum Ende des 18. Jahrhunderts. Diese Problematik ist bisher nicht detailliert bearbeitet worden, und der vorliegende Beitrag soll die diesbezügliche Lücke in der Geschichtsschreibung wenigstens teilweise ausfüllen. Auf der Grundlage von Quellen aus dem 18. Jahrhundert (hauptsächlich der Beschreibung der Diözese Kiew durch Archidiakon Karol Ostrowski aus dem Jahre 1748, der Synodalstatuten der Diözese Kiew aus den sechziger Jahren des 18. Jahrhunderts sowie der im Jahre 1782 vom Generaloffizial Michał Pałucki verfassten, nur als Handschrift vorliegenden Zustandsbeschreibung der Diözese) sowie verstreuter Erwähnungen in der einschlägigen Literatur wurde der Versuch einer Rekonstruktion des Zustandes des kirchlichern Netzes auf dem Gebiet der Diözee Kiew in der zweiten Hälfte des 17. Jahrhunderts sowie des Prozesses ihres schrittweisen Ausbaus und ihrer Erweiterung im darauffolgenden Jahrhundert unternommen. Im Ergebnis wurden Zahlen der auf dem genanten Territorium zu verschiedenen Zeitpunkten funktionierenden Kirchen ermittelt, die von den in der Literatur angetroffenen Angaben etwas abweichen. Es wurde festgestellt, dass am Ende der zwanziger Jahre des 18. Jahrhunderts mindestens 15 Kirchen in Betrieb waren (damals konnten das sogar 20 sein), um 1750 über 25, um 1760 über 30 und im Jahre 1782 fast 50 Kirchen. Letztendlich gab es um 1800 auf dem uns interessierenden Territorium 53 katholische Kirchen, von denen mindestens 42 Pfarrkirchen waren (11 dieser Pfarreien wurden von Orden geführt).
This paper analyses the shifts in the system of governance of Kyiv in 2008–2014 as a crucial element of the resilience capacity of the region. The consequences of the economic crisis and the ongoing security crisis demand new approaches and solutions from the city’s leadership and community. For years Kyiv suffered from poor municipal leadership and unprecedented control by the central government, which undermined the resilience of its socio-economic system in the aftermath of the global economic crisis. However, new forms of community initiatives that bring together private and non-governmental actors are becoming widespread, and are becoming critical knowledge networks that are essential for successful long-term development. Changing institutional frameworks, and the firm commitment to decentralisation proclaimed by the country’s current leadership, open new avenues for harnessing the city’s potential. The challenge is in finding ways for constructive collaboration between formal and informal leaders of the city while building a new base for sustainable and competitive economic growth.
PL
Artykuł analizuje zmiany w systemie zarządzania Kijowem w latach 2008–2014. Konsekwencje kryzysu gospodarczego i bieżący kryzys we wschodniej Ukrainie wymagają nowego podejścia i nowych rozwiązań w dziedzinie przywództwa i zarządzania lokalną społecznością. Przez wiele lat słabość lokalnych władz w Kijowie w połączeniu z niezwykle silną kontrolą rządu centralnego uniemożliwiała wykształcenie przez gospodarkę miasta odporności na negatywne zjawiska związane z globalnym kryzysem gospodarczym. Nie przeszkodziło to jednak w upowszechnieniu się nowych form inicjatyw społecznych, które łączą podmioty prywatne i pozarządowe. Obrany przez władze krajowe na Ukrainie kierunek rozwoju zakładający decentralizację państwa tworzy nowe możliwości wykorzystania społecznego potencjału miasta. Wyzwaniem jest znalezienie sposobu na konstruktywną współpracę między formalnymi i nieformalnymi liderami, która powinna stworzyć podstawę trwałego i konkurencyjnego wzrostu gospodarczego.
У статті проаналізовано літературні уявлення про міський простір Києва в XIX столітті, створені маргіналізованими письменниками польсько-українського пограниччя, зокрема Олександром Грозою, Антонієм Марцінковським і Міхалом Чайковським. Підкреслено антиномічний характер міського простору, окреслено його звукову та кольорову перспективу, а також вертикальну та горизонтальну структуру.
EN
The article analyzes literary visions of the urban space of Kiev in the 19th century, created by marginalized writers of the Polish-Ukrainian borderland, including Aleksander Groza, Antoni Marcinkowski and Michał Czajkowski. The antinomian character of the urban space was emphasized, its sound and color perspective as well as its vertical and horizontal structure were outlined.
PL
W artykule przeanalizowano literackie wizje przestrzeni urbanistycznej Kijowa XIX wieku, stworzone przez marginalizowanych pisarzy pogranicza polsko-ukraińskiego, między innymi Aleksandra Grozę, Antoniego Marcinkowskiego i Michała Czajkowskiego. Uwypuklono antynomiczność przestrzeni miejskiej, nakreślono jej perspektywę dźwiękową, kolorystyczną, jak również strukturą pionową i poziomą.
Wśród wielu cyrylickich starych druków znany jest tylko jeden Ewangeliarz pełny. Został on wydrukowany w Kijowie w 1707 roku. Jego geneza związana jest ze świętą Górą Atos. Z zawartych we Wstępie informacji wiadomo tylko, że jakiś archimandryta ze św. Góry Atos podarował hetmanowi I. Mazepie Ewangelię, którą ten nakazał wydrukować. Nic więcej nie wiadomo o okolicznościach przekazania prezentu atoskiego, jego pochodzeniu i późniejszej historii. Artykuł jest próbą powiązania faktów historycznych z okolicznościami powstania jedynego cyrylickiego starego druku ewangeliarza pełnego i analizy późniejszej historii prezentu atoskiego.
EN
Among many Cyrillic early printed books there is only one full Gospel lectionary. It was printed in Kiev in 1707. Its origins draw back to the Holy Mount Athos. The only information can be read in the book’s preface, stating that one of the archimandrites from Holy Mount Athos donated the manuscript Gospel to hetman Mazepa, who decided to print it. Nothing more is known about the circumstances of donation of the book from Athos, its origins nor later history. Th e article is an attempt to link historical facts with possible origins of the unique early printed full Gospel lectionary as well as an eff ort to analyze its further fate.
Artykuł przedstawia miejsce przechowywania (Narodowa Biblioteka Ukrainy w Kijowie), stan zachowania oraz zestawienie ze znanymi publikacjami jednego z późnych wierszy Norwida, który jest rodzajem ironicznej zaczepki wobec bałwochwalczego stosunku ówczesnej Republiki Francuskiej w stosunku do Victora Hugo. Rękopis ten nie stanowił, jak dotąd, jednego z istotnych materiałów w opracowaniach edytorskich dzieł Norwida; korzystano w nich z pierwodruku wiersza zamieszczonego w ramach felietonu Władysława Chodźkiewicza w warszawskim czasopiśmie „Bluszcz” 1880, nr 39 oraz na podstawie jego kopii, którą otrzymał Chodźkiewicz od Norwida. W artykule zestawione zostały różnice tekstowe (głównie interpunkcyjne) między znanymi przekazami wiersza i jego kijowskim autografem
EN
The article presents the place of keeping (National Library of Ukraine in Kiev), the state of preservation and the juxtaposition with well-known publications of one of Norwid’s late poems, which is a kind of ironic mockery of the idolatry attitude of the French Republic of that time towards Victor Hugo. The manuscript has not been previously used as an important material in any editorial compilations of Norwid’s works; they used the first print of the poem published as part of Władysław Chodźkiewicz’s feature in the Warsaw periodical “Bluszcz” 1880, vol. 39, and its copy, which Chodźkiewicz received from Norwid. The article presents textual differences (relating mainly to punctuation) between the known versions of the poem and its Kyivan autograph.
Artykuł przedstawia miejsce przechowywania (Narodowa Biblioteka Ukrainy w Kijowie), stan zachowania oraz zestawienie ze znanymi publikacjami jednego z późnych wierszy Norwida, który jest rodzajem ironicznej zaczepki wobec bałwochwalczego stosunku ówczesnej Republiki Francuskiej w stosunku do Victora Hugo. Rękopis ten nie stanowił, jak dotąd, jednego z istotnych materiałów w opracowaniach edytorskich dzieł Norwida; korzystano w nich z pierwodruku wiersza zamieszczonego w ramach felietonu Władysława Chodźkiewicza w warszawskim czasopiśmie „Bluszcz” 1880, nr 39 oraz na podstawie jego kopii, którą otrzymał Chodźkiewicz od Norwida. W artykule zestawione zostały różnice tekstowe (głównie interpunkcyjne) między znanymi przekazami wiersza i jego kijowskim autografem.
EN
The article presents the place of keeping (National Library of Ukraine in Kiev), the state of preservation and the juxtaposition with well-known publications of one of Norwid’s late poems, which is a kind of ironic mockery of the idolatry attitude of the French Republic of that time towards Victor Hugo. The manuscript has not been previously used as an important material in any editorial compilations of Norwid’s works; they used the first print of the poem published as part of Władysław Chodźkiewicz’s feature in the Warsaw periodical “Bluszcz” 1880, vol. 39, and its copy, which Chodźkiewicz received from Norwid. The article presents textual differences (relating mainly to punctuation) between the known versions of the poem and its Kyivan autograph.
The article presents comments on the role of two cities in the life and work of Bolesław Leśmian. An important point of reference are the poet’s letters to Zenon Przesmycki. Their analysis allows us to understand how the atmosphere of the city, space and cultural activities influenced the life and artistic choices of the author of Sad Rozstajny. Kyiv – with its specificity and history, was a kind of locus coeruleus for Leśmian. The poet could not accept the atmosphere of stagnation, so he looked for alternatives, he wanted changes. Contrary to appearances, the city played an important, creative role. Colorful Ukraine and spirituality found an interesting reference in e.g. in poetry cycles (Distants, Angels). A different role was played by Paris, which dazzled the poet with its modernity, movement, bustle and mystery. Leśmian, who published most of his volumes of poetry in the interwar period, was a symbolist as perfect as the French poets (e.g. Stefan Mallarmé, Oskar Miłosz).
PL
Artykuł prezentuje uwagi na temat roli dwóch miast w życiu i twórczości Bolesława Leśmiana. Istotnym punktem odniesienia są listy poety, pisane do Zenona Przesmyckiego. Ich analiza pozwala zrozumieć, jak atmosfera miasta, przestrzeń, kulturowa działalność wpłynęły na życiowe i artystyczne wybory autora Sadu rozstajnego. Kijów – ze swoją specyfiką, historią – był dla Leśmiana swoistym locus coeruleus. Poeta nie mógł zaakceptować atmosfery stagnacji, szukał więc alternatyw, pragnął zmian. Wbrew pozorom miasto to odegrało jednak istotną twórczą rolę. Barwna Ukraina, duchowość znalazły interesujące odniesienie m.in. w cyklach poezji (Oddaleńcy, Aniołowie). Inną rolę odegrał Paryż, który olśnił poetę nowoczesnością, ruchem, gwarem, tajemnicą. Leśmian, który większość tomów poetyckich opublikował w dwudziestoleciu międzywojennym, był symbolistą równie doskonałym jak francuscy poeci (np. Stefan Mallarmé, Oskar Miłosz).
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.