W odróżnieniu do większości powieści imigracyjnych tworzonych przez współczesne pisarki polsko-amerykańskie How to Get into the Twin Palms Karoliny Waclawiak nie koncentruje się na kwestiach dotyczących asymilacji z kulturą amerykańską, ale opisuje doświadczenia związane z etnicznym crossdressingiem. Waclawiak, przedstawicielka tzw. pokolenia półtora – polskich imigrantów z fali Solidarności lat 80., rewolucjonizuje narrację emigracyjną, ukazując losy Zosi – mieszkającej w Los Angeles Amerykanki polskiego pochodzenia, która pragnie stać się Rosjanką. Dziewczyna chciałaby otrzymać bilet wstępu do tajemniczego i pociągającego rosyjskiego klubu nocnego. Przemiana bohaterki w Anyę idzie w parze z jej eksploracją Miasta Aniołów, postmodernistycznego megalopolis neonów i sięgających po horyzont chodników. W ten sposób Zosia/Anya staje się kalifornijską flâneuse, obserwatorką miasta określanego jako najczęściej fotografowane, lecz najmniej fotogeniczne w Stanach Zjednoczonych. Głównym celem artykułu jest zbadanie kalifornijskiej flânerie ukazanej w powieści Waclawiak. Spacerując ulicami miasta, narratorka-flâneuse zastanawia się nad rodzimą (polską) kulturą, podkreśla swój status imigranckiego outsidera, zagłębia się w kwestie obcości i defamiliaryzacji. Można więc przyjąć, że sama flânerie przyczynia się do przemiany bohaterki Waclawiak.
EN
Unlike most of the immigration novels created by contemporary Polish American female writers, How to Get into the Twin Palms written by Karolina Waclawiak, does not focus on the hardships of assimilation into American culture but depicts experiments with ethnic cross-dressing. Waclawiak, a representative of the so-called one-and-a half generation of Polish immigrants from the 1980s Solidarity wave, reinvents the immigration story as her protagonist, Zosia, a Polish American resident of Los Angeles, yearns to become Russian in order to be granted entrance to the mysterious and appealing Russian nightclub. The protagonist’s transformation into Anya goes hand in hand with her exploration of the City of Angels, the postmodern megalopolis with neon lights and pavements reaching the horizon. Thus, Zosia/Anya becomes a Californian flâneuse, the urban scrutinizer and strolling observer of the what is known as the most photographed but least photogenic city in the United States. In this context, the main aim of this presentation will be to explore Californian flânerie in Waclawiak’s novel: while walking down the city streets the narrator flâneuse reflects on her home (Polish) culture, underscores her status as an immigrant outsider, and delves into the questions of alienation as well as defamiliarization. Hence, one may assume that flânerie itself contributes to the transformation of Waclawiak’s protagonist.
Published in 1934, Petru Comarnescu’s American journal offers both a fresh take on the Californian milieu of the late 20s and the beginning of the 30s, and open-minded perspectives on the New World. The present paper analyzes how the Romanian intellectual put together the historical, social and cultural pieces of the complex city puzzle in his bold attempt at recreating the atmosphere of the chameleonic metropolis of Los Angeles.
Wiele już napisano o czechosłowackich wynikach w czasie Igrzysk X Olimpiady w Los Angeles w 1932 roku. Niewiele jednak wiadomo o podróży czechosłowackiej drużyny do miejsca igrzysk i z powrotem. W niniejszym tekście skupiono się na tej przygodzie, opisując problemy, z jakimi borykał się zespół czechosłowacki w kontekście kryzysu gospodarczego, samą podróż do Stanów Zjednoczonych na pokładzie parowca, podróż przez Stany Zjednoczone, spotkania z czechosłowackimi rodakami i amerykańskimi politykami, sportowe sukcesy na Igrzyskach Olimpijskich i spektakularny powrót czechosłowackich sportowców do Pragi. Metodą zastosowana w niniejszym artykule jest metoda historyczna. Głównymi źródłami informacji były źródła pierwotne, głównie spuścizna sekretarza generalnego Czechosłowackiego Komitetu Olimpijskiego, Františka Widimskiego, jego wspomnienia, artykuły z tamtej epoki i unikatowe fotografie z archiwum Czeskiego Komitetu Olimpijskiego. Dzięki tym źródłom udało się zrekonstruować cały przebieg podróży.
EN
A lot has been already written on the Czechoslovak results at the Games of the X Olympiad in Los Angeles in 1932. However, not much is known about the journey of the Czechoslovak team to the venue and back. This text focuses on this adventure, describing the problems that the Czecho-slovakian team faced in the context of the economic crisis, the actual journey to the United States on board the steamship, the trip across the United States, the encounters with Czechoslovak com-patriots and American politicians, sporting successes at the Olympic Games and the spectacular return of Czechoslovak athletes to Prague. The method used for this paper is the historical method. Primary sources were the main sources of information, mainly the estate of the General Secretary of the Czechoslovak Olympic Committee, František Widimský, his memoirs, period articles and unique photographs from the archive of the Czech Olympic Committee. Thanks to these sources, the entire course of the journey was successfully reconstructed.
Skid Row is a neighborhood in Downtown Los Angeles with the largest living outdoors homeless population in the United States. Charitable organizations and homeless shelters have been operating there for over hundred years, witnessing the history of the city and changes within its community. Public administration has been introducing law regulations intended, on the one hand, to help homeless, on the other, to limit their presence in the city space. The population of skid Row has undergone many transformations, both in terms of size and its structure: from the unemployed seasonal workers, veterans, mentally ill people, alcoholics and drug addicts, to families with children and college students. The COVID-19 pandemic has had a particular impact on accelerating these processes, increasing the number of people at risk of losing their homes across the country. The author’s aim was to introduce to the problem of homelessness in the United States as a part of a broader discussion on the understanding American culture and society.
PL
Skid Row w Los Angeles jest obecnie dzielnicą o największej w USA populacji osób w kryzysie bezdomności, przebywających pod gołym niebem. Na jej terenie od ponad stu lat działają organizacje charytatywne i schroniska dla bezdomnych będąc świadkami historii miasta i przemian w obrębie jego społeczności. Administracja publiczna tworzyła regulacje, których celem była z jednej strony pomoc osobom jej potrzebującym, a z drugiej ograniczenie ich obecności w przestrzeni miejskiej. Populacja Skid Row ulegała wielokrotnym przekształceniom zarówno pod względem liczebności, jak i swojej struktury: od bezrobotnych w oczekiwaniu na kolejną pracę, weteranów, osoby chore psychicznie, uzależnione od alkoholu i narkotyków, po rodziny z dziećmi i uczącą się młodzież. Szczególny wpływ na przyspieszenie tych procesów wywarła pandemia COVID-19, zwiększając liczbę osób zagrożonych utratą dachu nad głową w skali całego kraju. Celem autorki niniejszego artykułu jest wprowadzenie w problematykę bezdomności w USA za pomocą studium przypadku dzielnicy Skid Row w Los Angeles i wskazanie, iż fenomen bezdomności stanowi ważny aspekt dla zrozumienia kultury i społeczeństwa amerykańskiego.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.