Tezy stawiane w niniejszym szkicu bazują na doświadczeniach konkretnej wspólnoty umiejscowionej w czasie i przestrzeni próbują odpowiedzieć na postawione pytanie w kontekście kulturoznawczym i antropologicznym stawiając tezę o zwrotach autarkicznych, z których pierwszy miał miejsce na przełomie XIX i XX wieku, z drugim zaś o charakterze metaautarkicznym mamy do czynienie w czasach nam współczesnych. Pogranicza europejskie, zwłaszcza te w Europie Środkowej i Zachodniej, wydają się być przestrzenią zasypanych lęków, jednakże wydarzenia z lat dziewięćdziesiątych XX w. na Bałkanach oraz – czy też zwłaszcza – sytuacja na Ukrainie w roku 2014 skłaniają do refleksji, iż bezpieczeństwo i dostatek współczesnego świata, w tym przede wszystkim Europy, są coraz szybciej i punktowo wypierane przez płynność i lęk, a obszary niepewności rozrastają się w tempie nieznanym dotychczas społeczeństwom świata zachodniego.
EN
Modern world happens to be as close, palpable and testable as it is distant, unsure and deprived of any predictability. The imbalance between the reality and the illusion of parallel worlds, which instead of filling in the gap after degraded traditional communities exclusively deepening the loneliness of an individual, bears numerous features of certain cultural schizophrenia, which may begin to decide on a totally new paradigm characterizing modern times. It seems that never before (excluding the decades of direct influence) has the questionable heritage of naïve humanism, in the form of 19th‑century legacy of evolutionism assuming omnipresent linearity of development always heading in the direction of placing a human and Western culture on the highest level of the development of humanity, had enjoyed such triumph as in the modern times.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.