Artykuł poświęcony jest ocenie niektórych nowych oraz istotnie zmodyfikowanych instytucji, zawartych w projekcie ustawy Ordynacja podatkowa. Przedstawiony projekt wprowadza bowiem do ogólnego prawa podatkowego szereg instytucji dotychczas w nim nieistniejących (np. niewładcze formy załatwiania spraw), kodyfikuje ogólne zasady prawa podatkowego, a także w sposób istotny modyfikuje niektóre z obecnie obowiązujących przepisów (np. przedawnienie, korygowanie deklaracji). Celem publikacji jest przybliżenie tych instytucji oraz wskazanie ewentualnych niezbędnych, zdaniem autorki, zmian proponowanych przepisów.
EN
This article deals with the evaluation of some of the new and significantly modified concepts included in the Tax Ordinance bill. The proposed bill introduces a number of previously non-existent regulations (e.g. non-executive forms of settlement) into the general tax law, it codifies the general principles of the tax law, and substantially modifies some of the existing regulations (e.g. statutes of limitation, correction of declarations). The purpose of the publication is to clarify these regulations and to indicate possible changes, which the author finds essential, to the proposed legislation.
The goal of the article is to characterize the estimation of the tax base in polish tax law and to present actual problems relating to its application by the tax authorities. The author indicates shortcomings of the legal regulations and the direction of the proposed changes.
PL
W artykule scharakteryzowano instytucje szacowania podstawy opodatkowania, określono przesłanki jej zastosowania, metody szacunkowego określania podstawy opodatkowania, którymi posługują się organy podatkowe oraz ich obowiązki w procesie szacowania. Autorka wskazuje na niedostateczną regulację prawną w omawianym zakresie oraz opisuje praktyczne problemy związane z funkcjonowaniem instytucji.
The paper addresses the issues of summons in the light of legal aid on the basis of tax proceedings (Articles 157 and 157a of the Tax Ordinance Act, (TO)). The author pointed out that by default all procedural steps in a tax procedure should be taken by monocratic tax bodies that are competent ratione loci, ratione materiae and in terms of instance, from the moment if its initiation to its closing. However, in Articles 157 and 157a TO the legislator regulated deviations from the abovementioned rule when the tax authority conducting the proceedings primarily calls on another tax administration body to perform procedural steps it deems necessary. The Author points out in the publication selected shortcomings of the regulation concerning the institution of summons in the light of legal aid between tax administration bodies and interpretational doubts it carries, together with de lege lata and de lege ferenda postulates, i.a. combining Articles 157 and 157a TO due to the similarity of the subject matter.
PL
Artykuł poświęcony jest problematyce wezwań w świetle pomocy prawnej na gruncie postępowania podatkowego (art. 157 i 157a Ordynacji podatkowej). Autor wykazał, że co do zasady wszystkie czynności procesowe w procedurze podatkowej powinny podejmować właściwe miejscowo, rzeczowo i instancyjnie monokratyczne organy podatkowe, od momentu jej wszczęcia do zakończenia. W art. 157 i 157a o.p. ustawodawca unormował jednak odstępstwa od tej reguły, kiedy to organ podatkowy prowadzący postępowanie główne zwraca się do innego organu administracji podatkowej o dokonanie potrzebnych według niego czynności procesowych.
In this article, the authors analyse the concept of the tax liability of persons deducting income tax payments on account. The authors noted that the paying agent performs his own obligation to collect, or withhold, an amount of money from a person who is not a taxable person and to transfer that amount to the relevant tax authority. This obligation arises as a result of the occurrence of an event described in a statutory provision that imposes an obligation on the paying agent. Under the Tax Ordinance Act the paying agent is liable for his failure to withhold a tax payment or to transfer the tax withheld to the relevant tax authority, but in the opinion of the authors' the applicability of this provision to the paying agent deducting income tax payments on account after a fiscal year end is limited. The authors present the view that adjudicating on the tax liability of paying agents deducting income tax payments on account after a fiscal year end is possible only in the event that the amount paid by the taxpayer is lower than the amount of the tax due, and this understatement results from the fact that the paying agent does not take steps to collect the payments on account and transfer them to the account of the tax authority.
PL
W niniejszym artykule autorzy analizują pojęcie odpowiedzialności płatników zobowiązanych do zapłaty zaliczek na podatek dochodowy. Prezentują stanowisko, zgodnie z którym płatnik realizuje własny obowiązek pobrania lub potrącenia kwoty zaliczki na podatek od osoby w istocie niebędącej podatnikiem i przekazania tej kwoty właściwemu organowi podatkowemu. Obowiązek ten powstaje w wyniku zaistnienia zdarzenia opisanego w przepisie ustawowym, nakładającego obowiązek na płatnika zaliczki na podatek. Zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej płatnik ponosi odpowiedzialność za to, że nie pobrał podatku lub nie przekazał potrąconego podatku właściwemu organowi podatkowemu, ale zdaniem autorów zastosowanie tego przepisu do płatnika pobierającego zaliczki na podatek dochodowy po zakończeniu roku podatkowego jest ograniczone. Autorzy stoją na stanowisku, że orzekanie o odpowiedzialności płatników pobierających zaliczkę na podatek dochodowy po zakończeniu roku podatkowego jest możliwe tylko w przypadku, gdy wpłacona przez podatnika kwota jest niższa niż kwota należnego podatku, zaś owo zaniżenie wynika z niepodjęcia przez płatnika czynności polegających na pobraniu należnych zaliczek i wpłaceniu ich na rachunek organu podatkowego.
General clauses cause “flexibility of legal act”, and consequently “application of legal provisions”. Without general clauses it is impossible to extend legal regulations to all events, giving effects, occuring in abandonment of tax collection, exemption from obligation of tax collection or tax deductions, advantages like deferment of the payment of that tax or remitting the whole or a part of tax arrears. Phrases like taxpayer’s important interest and public interest, beeing used in the regulations of the Tax Ordinance Act, have not regular range of content. During dealing with complaints, the tax authorities are obliged to fill these phrases with an appropariete content, in its sole discretion. This is done within the framework of so-called administrative discretion. The tax authorities have also a margin of discretion, both with regard to the interpretation of expressions and phrases being the content of general clauses and in evaluation of factual situation of the case. Simultaneusly, general clauses contained in Tax Ordinance Act, enable to choose legal consequences and resolve conflict of goods specified within. Essential directives of choice are contained in generally accepted value system. But these values do not have a direct impact at the choice of determined settlement.
PL
Użyte w przepisach Ordynacji podatkowej takie zwroty, jak „ważny interes podatnika” i „interes publiczny” nie mają stałego zakresu treści. Organy podatkowe podczas rozpatrywania poszczególnych spraw obowiązane są zatem wypełnić te pojęcia właściwą zawartością według własnego rozeznania. Z tego powodu doniosłą rolę w stosowaniu klauzul generalnych mają kryteria oceny ważnego interesu podatnika oraz interesu publicznego, które muszą mieć charakter zobiektywizowany. Klauzule generalne ujęte w Ordynacji podatkowej pozwalają na dokonywanie wyboru określonych w niej konsekwencji prawnych i rozstrzygania konfliktu dóbr. Jest to dokonywane w ramach tzw. uznania administracyjnego. Dyrektywy wyboru tkwią w założeniach ogólnych oficjalnie przyjętego systemu wartości. Ustaleniu właściwego znaczenia norm zawierających tego rodzaju środki techniki prawodawczej musi towarzyszyć przekonanie, że tworzenie prawa nie odbywa się w oderwaniu od wpływów aksjologicznych. Uwzględniają one konstytucyjne wolności gospodarcze, socjalne, kulturalne i inne. Klauzule generalne wykorzystywane w prawie podatkowym, przy zachowaniu stabilności przepisów prawnych, powodują jednocześnie uelastycznienie tekstu aktu prawnego, a co za tym idzie – stosowanie przepisów prawnych. Użycie przez prawodawcę klauzul generalnych nie jest równoznaczne z przyznaniem interpretatorowi absolutnej i pozostającej poza wszelką kontrolą dowolności wykładni przepisów prawnych. Musi on posługiwać się zobiektywizowanymi kryteriami ocen pozaprawnych zdarzeń i zjawisk prawnie istotnych znajdujących uzasadnienie aksjologiczne.
The demand to tighten tax regulations has been updated on both international and domestic level due to the fact that taxpayers are increasingly using aggressive practices of tax avoidance. For this reason, the Minister of Finance formulated and published on the 30th April 2013 the Guidelines of the project on the change of the Tax Ordinance Act. According to the suggestions included therein, introduced to the Tax Ordinance Act would be the clause against tax avoidance along with instruments protecting taxpayers’ interests in the process of applying the aforementioned clause. The study includes a critical discussion of the solutions suggested by the Minister of Finance also in terms of problems which may arise in the process of their practical application. Reservations have mainly been made about both the project’s compliance with the Constitution, since the criteria of the clause application are too general, and formal imperfection of the regulations suggested.
The article discusses the line of the Council for the Prevention of Tax Avoidance in terms of intertemporal issues of the anti-tax avoidance clause and decisions of the creation moment of the tax benefit. The considerations refer to the Council resolutions No. 3/2019-5/2019 of 18 December 2019 and constitute the part of the first opinions of this institution regarding the application of the art. 119a of the Tax Ordinance Act.
PL
W artykule zostało omówione stanowisko Rady do Spraw Przeciwdziałania Unikaniu Opodatkowania w sprawie zagadnień intertemporalnych związanych z zastosowaniem klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania oraz ustaleniem momentu powstania korzyści podatkowej. Rozważania odnoszą się do uchwał Rady nr 3/2019-5/2019 z dnia 18 grudnia 2019 r. [1, 2, 3], które są jednymi z pierwszych opinii tego organu w zakresie stosowania art. 119a Ordynacji podatkowej
The article contains a detailed analysis of general and individual interpretations of tax law both in terms of particular articles` content and in a philosophical and sociological perspective. It`s a new, critical look at legal norms of interpretation applied by Minister of Finance and contained in Art. 14a and 14b Polish tax law. The authors believe that the present discussion is novel due to its non-positive perspective. The authors explicitly claim that only a close cooperation between legislative, executive and judiciary can secure democratic standards in the law for i.e. both reliability and predictability of law application.
The commentary is devoted to the analysis of the judgment of the Provincial Administrative Court in Bydgoszcz of August 18, 2020 (I SA/Bd 101/20). The issue is understanding of Art. 113 of the General Tax Law (1997), according to which the awareness of the person who illegally represents of taxpayer as to the purpose of activity of the latter determines its responsibility for the tax arrears. The author criticizes the interpretation of the provision by tax court, especially in the context of the facts of the case.
PL
Komentarz poświęcony jest analizie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 18 sierpnia 2020 r., sygn. I SA/Bd 101/20. Rozpatrywane jest zagadnienie sposobu rozumienia art. 113 Ordynacji podatkowej, w myśl którego świadomość firmującego co do celu działania firmowanego podatnika przesądza o jego odpowiedzialności za zaległości podatkowe tego ostatniego. Autor krytycznie ocenia interpretację przepisu dokonaną przez sąd administracyjny, zwłaszcza w kontekście stanu faktycznego sprawy.
Przedmiotowe opracowanie omawia trzy zagadnienia: decyzję w sprawie skutków podatkowych transakcji w projekcie nowelizacji ustawy Ordynacja podatkowa, interpretację indywidualną w Ordynacji podatkowej i decyzję w sprawie interpretacji indywidualnej z ustawy Prawo przedsiębiorców. Wspólną cechą omawianych instytucji prawnych jest niezależność — każda z nich funkcjonuje osobno i charakteryzuje się samodzielnością proceduralną. Inną wspólną cechą jest cel tychże rozwiązań prawnych. W konkluzji pojawia się potrzeba ponownej analizy przydatności i funkcjonalności obowiązujących unormowań prawnych i wysnucia wniosków de lege ferenda w kierunku zinstytucjonalizowania interpretacji indywidualnych w jednym ośrodku. W tym zakresie pojawiają się cztery istotne pytania: jaki miałby być zakres interpretacji, jakich dziedzin prawa miałby dotyczyć, jak miałby być zorganizowany oraz jaką gwarantowałby ochronę dla wnioskodawcy. Omawiane zagadnienie w określonej części z całą pewnością dotyczy relacji oraz stosunku państwa do przedsiębiorcy i stanowi wyzwanie dla praktyki i nauki.
EN
The article discusses three issues — the decision on the tax consequences of transactions in the draft amendment to the Tax Ordinance Act, individual interpretation in the Tax Ordinance Act, and the decision on individual interpretation in the Law of Entrepreneurs. The common feature of these legal institutions is their independence. Each of them functions separately and is characterized by procedural independence. Another common feature is the purpose of these legal solutions. In conclusion, there is a need to re-analyze the usefulness and functionality of current legal regulations and draw conclusions de lege ferenda towards institutionalization of individual interpretations in one center. Four important questions arise in this regard. What would be the scope of the interpretation, what areas of law would it concern, how would it be organized and what protection would it provide for the applicant? The issue discussed certainly concerns the relationship and attitude of the state to the entrepreneur and is a challenge for practice and theory.
Jedną z dominujących form tak zwanego oporu podatkowego jest unikanie opodatkowania polegające na wykorzystywaniu legalnych metod minimalizacji obciążenia podatkowego. Z punktu widzenia podatnika działaniem racjonalnym jest zachowanie, które prowadzi do minimalizacji obciążenia podatkowego. W konsekwencji uwaga ustawodawców skupia się na przeciwdziałaniu opisanym tendencjom poprzez wykorzystywanie uregulowań międzynarodowego prawa podatkowego, jak również w drodze wprowadzania wewnętrznych przepisów mających na celu przeciwdziałanie unikaniu opodatkowania. Celem niniejszego artykułu jest zaprezentowanie regulacji dotyczących dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług oraz w Ordynacji podatkowej określanych jako sankcje podatkowe, których podstawowym celem jest zapobieżenie unikaniu opodatkowania.
EN
One of the dominant forms of so-called tax resistance is tax avoidance, involving the use of legal methods to minimise the tax burden. From the taxpayer’s point of view, rational behaviour is behaviour that minimises the tax burden. As a consequence, the attention of the legislators focuses on counteracting the above described trends by using the regulations of international tax law, as well as by introducing internal regulations aimed at counteracting tax avoidance. The purpose of the article is to present the regulations regarding additional tax liability in value added tax and in Tax Ordinance known as tax sanctions, whose primary purpose is to prevent tax avoidance.
The purpose of the study is analyze the current legal situation related to the application of the statute of limitations for initiating proceedings, included in Art. 165b of the Act of August 29, 1997 – Tax Ordinance in the context of proceedings on the imposition of fines for irregularities arising in the course of the inspection of the carriage of goods, carried out on the basis of art. 13 of the Act of March 9, 2017 on the monitoring system for the road and rail transport of goods and trading in heating fuels. The study presents two divergent lines of jurisprudence of the Supreme Administrative Court, as well as the decision of the Supreme Administrative Court (issued by a panel of seven judges), which – although it is not a resolution – to some extent decides which of the indicated jurisprudence lines was considered correct.
PL
Celem niniejszego artykułu jest analiza aktualnej sytuacji prawnej związanej ze stosowaniem instytucji przedawnienia wszczęcia postępowania, ujętej w art. 165b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa1, w kontekście postępowań w sprawie nakładania kar pieniężnych za nieprawidłowości wynikłe w toku kontroli przewozu towarów, dokonywanej na podstawie art. 13 ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi2. W opracowaniu przedstawiono dwie rozbieżne linie orzecznicze Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA), a także postanowienie NSA (wydane przez skład siedmiu sędziów), które – mimo że nie jest uchwałą – niejako rozstrzyga, która ze wskazanych linii orzeczniczych została uznana za prawidłową.
Compulsory real estate mortgage is one of the forms of tax obligations fulfilling security. It is a form of a collateral security. It realizes its functions by means of securing mainly tax obligations. By operation of special regulations one can also secure other public tributes such as social security contribution, Labour Fund. As a rule, mortgage is a right which burdens a real estate and secures a claim. It's a right by operation of which a mortgage creditor can seek satisfaction from a real estate, no matter whose possession it became and with priority over personal creditors of the freeholder. Compulsory real estate mortgage is vested in the creditors of public law: the State Treasury and territorial self-government units on behalf of which tax authorities act. Compulsory real estate mortgage is vested for tax obligations (which emerged by issuing and servicing a decision which determines the amount of tax obligation), back taxes (concern all kind of taxes) and default interest on back taxes. Compulsory mortgage can be established on a real estate of a debtor and on exhaustively enumerated rights connected with a real estate. The subjective scope of mortgage includes: a tax payer, a payer, a tax collector, a successor to the rights of a tax payer or third party. Establishing of every mortgage, including compulsory real estate mortgage, is determined by entry to the mortgage register. A motion on a compulsory real estate mortgage can be put forward by tax authorities of both instances. The entry to the mortgage register is inserted by the court who conducts the mortgage register of the burdened real estate.
Compulsory real estate mortgage is one of the forms of tax obligations fulfilling security. It is a form of a collateral security. It realizes its functions by means of securing mainly tax obligations. By operation of special regulations one can also secure other public tributes such as social security contribution, Labour Fund. As a rule, mortgage is a right which burdens a real estate and secures a claim. It's a right by operation of which a mortgage creditor can seek satisfaction from a real estate, no matter whose possession it became and with priority over personal creditors of the freeholder. Compulsory real estate mortgage is vested in the creditors of public law: the State Treasury and territorial self-government units on behalf of which tax authorities act. Compulsory real estate mortgage is vested for tax obligations (which emerged by issuing and servicing a decision which determines the amount of tax obligation), back taxes (concern all kind of taxes) and default interest on back taxes. Compulsory mortgage can be established on a real estate of a debtor and on exhaustively enumerated rights connected with a real estate. The subjective scope of mortgage includes: a tax payer, a payer, a tax collector, a successor to the rights of a tax payer or third party. Establishing of every mortgage, including compulsory real estate mortgage, is determined by entry to the mortgage register. A motion on a compulsory real estate mortgage can be put forward by tax authorities of both instances. The entry to the mortgage register is inserted by the court who conducts the mortgage register of the burdened real estate.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.