Proces rozszerzenia Unii Europejskiej wiąże się z nasileniem i zmianą dotychczasowych kierunków ruchów migracyjnych. Zwyczajowo kraje uznawane za emigracyjne stopniowo ulegają przekształceniu w kraje imigracji. Uwarunkowań tego typu zachowań można upatrywać, odwołując się do klasycznej teorii E.S. Lee zarówno w oddziaływaniu czynników występujących w kraju pochodzenia (push factors), jak i istniejących w kraju przeznaczenia (pull factors). Decyzja migracyjna nie jest przy tym wynikiem prostej kalkulacji zysków i strat, dokonywanej na podstawie oceny powyższych czynników, ale opiera się także na analizie możliwości przezwyciężenia „barier pośrednich” (intervening obstacles). Wśród tych barier szczególną uwagę zwraca prowadzona w kraju przyjmującym polityka imigracyjna, której instrumenty określa zarówno prawo krajowe, jak i uregulowania międzynarodowe. Jednym z nich jest formuła nadawania obywatelstwa, która teoretycznie gwarantuje imigrantom równość wobec prawa. Osiągnięcie określonego statusu prawnego nie pokrywa się automatycznie z osiągnięciem statusu społeczno--kulturowego. W tym wymiarze większe znaczenie odgrywa kryterium pochodzenia etnicznego, które określa miejsce imigranta – „nowego obywatela” w strukturze społecznej kraju przyjmującego. Co więcej, w zależności od modelu polityki imigracyjnej jest czynnikiem określającym samą możliwość ubiegania się o bycie obywatelem.
EN
The enlargement of the European Union is connected with intensification and change of previous directions of migration movements. Usually, countries recognized as emigration countries gradually turn into immigration countries. Referring to the classic theory by E.S. Lee conditions of that type of behaviour can be sought in both the effects of factors associated with the area of origin (push factors) as well as in the existing factors associated with the area of destination (pull factors). The migration decision is therefore not a result of a simple calculation of gains and losses made on the grounds of an assessment of the above mentioned factors, but it is also based upon an analysis of the possibilities of overcoming the so called “intervening obstacles”. These obstacles include, among others, the immigration policy of the receiving country, to which particular attention is paid to by a potential immigrant. The policy instruments are defi ned both by the country law and by international regulations. One of them is access to citizenship, which in theory guarantees equal justice under law. The achievement of a given legal status does not automatically translate into achieving a social-cultural status. In this dimension, a greater meaning is attributed to the criterion of ethnic origin that defi nes the immigrant’s – “new citizen’s” place in the receiving country’s social structure. Moreover, depending on the model of immigration policy this criterion itself determines the possibility of applying for citizenship.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.